An Kawo Yusufu Ƙasar Masar

Bauta ba ta hana Yusufu ci gaba ba — Ubanmu yana tare da shi, Fotifar kuma ya danƙa masa kome. Ya ƙi matar maigidansa kowace rana, ƙarar da ta kai a kansa kuwa ta sa shi a kurkuku, inda aka sāke danƙa masa kome.

Babi na 39.

An saukar da Yusufu zuwa Masar. Fotifar, wani babban hafsan Fir'auna shugaban masu gadi, mutumin Masar, ya saye shi daga hannun Isma'ilawan da suka kawo shi can. Ubanmu yana tare da Yusufu, ya kuwa yi arziki, yana hidima a gidan maigidansa Bamasare. Maigidansa ya ga Ubanmu yana tare da shi, yadda Ubanmu yake sa dukan abin da yake yi ya yi nasara a hannunsa. Yusufu ya sami tagomashi a wurinsa, yana kuma yi masa hidima. Maigidansa ya naɗa Yusufu a kan gidansa, ya danƙa masa dukan abin da yake da shi. Tun daga lokacin da ya naɗa Yusufu a kan gidansa da dukan abin da yake da shi, sai Ubanmu ya albarkaci gidan Bamasaren saboda Yusufu. Albarkar Ubanmu ta kasance a kan dukan abin da yake da shi, a gida da gona. Fotifar ya bar dukan abin da yake da shi a hannun Yusufu, bai damu da kome ba sai abincin da yake ci. Yusufu kuwa kyakkyawa ne mai kyan jiki.

Bayan waɗannan abubuwa, sai matar maigidansa ta zura wa Yusufu ido, ta ce, “Ka kwana da ni.”

Amma ya ƙi, ya ce wa matar maigidansa, “Ga shi, tun da ina nan, maigidana ba ya kula da kome a cikin gida; dukan abin da yake da shi ya danƙa a hannuna. Ba shi da wani iko a wannan gida fiye da ni; bai hana ni kome ba sai ke, domin ke matarsa ce. Yaya zan iya aikata wannan babban mugun abu, in kuma yi wa Ubanmu zunubi?” ^a

Kullum take yi wa Yusufu magana, amma ya ƙi ya saurare ta, ya ƙi ya kwanta kusa da ita, ko ya kasance tare da ita. Wata rana Yusufu ya shiga gida domin ya yi aikinsa, babu wani mutum na gidan a ciki. Sai ta kama shi a tufafinsa, ta ce, “Ka kwana da ni!” Amma ya bar tufafin a hannunta, ya gudu waje.

Da ta ga ya bar tufafinsa a hannunta, ya gudu waje, sai ta kira mutanen gidanta, ta ce, “Ku duba—ya kawo mana wani mutumin Ibraniyawa domin ya yi mana ba'a. Ya shigo wurina domin ya kwana da ni, sai na yi ihu da ƙarfi. Da ya ji na yi ihu, sai ya bar tufafinsa kusa da ni, ya gudu waje. Ta ajiye tufafinsa kusa da ita har maigidansa ya dawo gida.” Ta gaya masa irin wannan labari, ta ce, “Bawan Ibraniyen nan da ka kawo mana ya zo wurina domin ya yi mini ba'a. Amma da na yi ihu, sai ya bar tufafinsa kusa da ni, ya gudu waje.”

Da maigidansa ya ji maganar matarsa gare shi—“Bawanka ya yi mini waɗannan abubuwa”—sai fushinsa ya ƙuna.

Maigidan Yusufu ya kama shi, ya sa shi a kurkuku, inda ake tsare 'yan kurkukun sarki. Ya kuwa kasance a can cikin kurkuku. Amma Ubanmu yana tare da Yusufu, yana nuna masa madawwamiyar ƙauna, ya kuma sa ya sami tagomashi a wurin shugaban kurkuku. Shugaban kurkuku ya naɗa Yusufu a kan dukan 'yan kurkukun da suke can; duk abin da ake yi a can, shi ne yake yi. Shugaban kurkuku bai duba kome a hannun Yusufu ba, don Ubanmu yana tare da shi—duk abin da yake yi, Ubanmu yana sa ya yi nasara.