Daabacan

Bilowgii 39 FHB Father's Heart Bible™

15% dhimis ah dalabkaaga ugu horreeya →
Kitaab

Yuusuf Masar loo keenay

Addoonsigu ma joojiyo Yuusuf inuu liibaaniyo — Aabbaheen wuu la jiraa, Butifaar na wax kasta ayuu u dhiibaa. Maalin dambe maalin ayuu u diidaa xaaska sayidkiisa, eedeynteedana waxay gelisaa xabsi, halkaas oo mar kale wax kasta lagu aaminayo.

Cutubka 39.

Yuusuf baa la keenay Masar; Footifaar, oo ahaa amiirka Fircoon ee reer Masar iyo sirkaalka waardiyeyaasha, ayaa ka iibsaday Ismaaciilyiintii halkaas keentay. Aabbeheen baa la jiray Yuusuf, wuuna liibaanay isagoo ka shaqeeya gurigii sayidkiisii reer Masar. Sayidkiisii wuu arkay in Aabbeheen isaga la jiro, iyo in Aabbeheen wax kasta oo uu gacantiisa ku sameeyo uu ka dhigayo kuwo ku guulaysta. Yuusuf wuxuu raalli ka helay sayidkiisii, wuuna u adeegay; sayidkiisiina wuxuu Yuusuf u dhigay gurigiisa, wax kasta oo uu lahaana wuu u aamminay. Tan iyo markii uu Yuusuf u dhigay gurigiisa iyo wax kasta oo uu lahaa, Aabbeheen ayaa gurigii ninkii Masaarida ahaa u barakeeyey Yuusuf daraaddiis; barakada Aabbeheen waxay ku jirtay wax kasta oo uu lahaa, guriga iyo beerta labadaba. Footifaar wax kasta oo uu lahaa wuxuu ku daayay gacanta Yuusuf, waxbana ma ogayn marka laga reebo cuntada uu cunayay. Yuusuf wuxuu ahaa nin qaab fiican leh oo wejigiisu qurux badan yahay.

Waxyaalahaas dabadooda, afadii sayidkiisa ayaa indhaheeda Yuusuf saartay oo ku tidhi: “Ila seexo.”

Wuu diiday, wuxuuna ku yidhi afadii sayidkiisa: “Bal eeg, anigoo halkan jooga sayidkaygu guriga waxba ma kormeero; wax kasta oo uu leeyahay gacmahayga ayuu u dhiibay. Isagu guriga kan igama weyna; wax igama xajin marka laga reebo adiga, maxaa yeelay waxaad tahay afadiisa. Sidee baan u samayn karaa xumaantan weyn oo aan Aabbeheen ugu dembaabi karaa?” a a v9 Yuusuf dembiga wuxuu ugu yeedhay magaciisa runta ah — ma aha xeer jebin, laakiin waa dhaawaca qalbiga Aabbaha jacaylkiisu Yuusuf ku hoggaamiyey ilaa daqiiqaddan oo kale.

Maalin ka maalin way la hadli jirtay Yuusuf, laakiin wuu diiday inuu dhegaysto, inuu garabkeeda seexdo, iyo inuu la joogo. Maalin maalmaha ka mid ah Yuusuf wuxuu galay guriga si uu shuqulkiisa u qabto, nin reer gurigii ka mid ah oo gudaha ku jira ma jirin. Way qabsatay dharkiisii iyadoo leh: “Ila seexo!” Isaguse dharkii gacanteeda ayuu ku daayay, wuuna cararay oo dibadda ku baxay.

Markay aragtay inuu dharkiisii gacanteeda ku daayay oo dibadda u cararay, waxay u yeedhay ragii gurigeeda ku jiray oo ku tidhi: “Bal eega—wuxuu noo keenay nin Cibraani ah inuu nagu jeesjeeso. Wuxuu ii soo galay inuu ila seexdo, anna codkayga oo dheer ayaan ku qayliyey. Markuu maqlay anigoo qaylinaya, dharkiisii dhinaceyga ayuu ka daayay, wuuna cararay oo dibadda ku baxay. Dharkiisii dhinaceeda ayay ku hayn jirtay ilaa uu sayidkiisii gurigiisa yimid.” Isagana sheekadaas oo kale ayay u sheegtay: “Addoonkii Cibraaniga ahaa ee aad noo keentay wuxuu ii yimid inuu igu jeesjeeso. Laakiin markii aan qayliyey, dharkiisii dhinaceyga ayuu ka daayay, wuuna cararay oo dibadda ku baxay.”

Markii sayidkiisii maqlay hadalka afadiisa ee ay ku tidhi—“Addoonkaagii ayaa waxyaalahan igu sameeyey”—cadhadiisii way kululaatay.

Sayidkii Yuusuf ayaa qabtay oo ku riday xabsigii lagu hayo maxaabiista boqorka. Halkaas xabsiga ayuu ku sugnaa. Laakiin Aabbeheen ayaa Yuusuf la jiray, wuxuuna u muujiyey naxariis axdi ah, wuxuuna raalli ka dhigay sarkaalka xabsiga. Sarkaalka xabsigu wuxuu Yuusuf u dhigay maxaabiista xabsiga ku jirta oo dhan; wax kasta oo halkaas la sameeyo, isagaa ku hawlanaa. Sarkaalka xabsigu waxba ma kormeerin wixii gacanta Yuusuf ku jiray, maxaa yeelay Aabbeheen ayaa isaga la jiray—wax kasta oo uu sameeyo, Aabbeheen ayaa ku guulaysiiyey.