چاپ شوی
کتاب

يهوداه مخ اړوى

یهودا له خپلو وروڼو جلا کېږي او دوه زامن له لاسه ورکوي چې زموږ پلار ووژل، بیا خپله کونډه نږور په ناڅرګند حال کې پرېږدي. تامار ځان په پړوني پټوي، د هغه ګرو د اجورې په توګه اخلي، او کله چې هغه د سوځولو امر ورکوي، هغه یې ښکاره کوي. هغه مني چې دا تر ده ډېره صادقه ده.

څپرکی 38.

په هغه وخت کښې يهوداه خپل وروڼه پرېښودل او د عدُلام يوۀ سړى ته چې نوم يې حيراه وو، لاړو. هلته يهوداه د يوۀ کنعانى لور وليده چې نوم يې شوعه وو. هغۀ ورسره وادۀ وکړو او ورسره ملاستو. هغه حامله شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او يهوداه د هغۀ نوم عير کېښودو. هغه بيا حامله شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او د هغۀ نوم يې اونان کېښودو. هغې يو بل زوئ هم وزېږولو او نوم يې شيلاه کېښودو؛ کله چې هغې دا وزېږولو، نو هغه په کزيب کښې وه. يهوداه د خپل مشر زوئ عير دپاره يوه ښځه راوسته؛ د هغې نوم تامار وو. خو عير، د يهوداه مشر زوئ، د زمونږ پلار په نظر کښې بد وو، نو زمونږ پلار هغه مړ کړو. نو يهوداه اونان ته ووئيل چې، ”د خپل ورور د ښځې سره ملاسته شه، د هغې د ليور په حيث خپل فرض ادا کړه، او د خپل ورور دپاره اولاد پېدا کړه.“ a a v8 د پخوانى رواج مطابق، هغه سړے چې د هغۀ ورور بې اولاده مړ شوے وى، د مړ ورور نوم ژوندے ساتلو دپاره به يې د کونډې سره اولاد پېدا کولو — دا هغه فرض وو چې اونان ترې انکار وکړو. خو اونان پوهېدو چې دا اولاد به د هغۀ نۀ وى، نو هر کله چې به هغه د خپل ورور د ښځې سره ملاستو، نو خپل تخم به يې په زمکه باندې تويولو، دې دپاره چې خپل ورور ته اولاد ورنۀ کړى. څۀ چې هغۀ وکړل، دا د زمونږ پلار په نظر کښې بد وو، نو زمونږ پلار هغه هم مړ کړو. يهوداه خپلې نږور تامار ته ووئيل چې، ”د خپل پلار په کور کښې کونډه پاتې شه، ترڅو چې زما زوئ شيلاه لوئ شى،“ ځکه هغۀ په زړۀ کښې وئيل چې، ”کېدے شى هغه هم د خپلو وروڼو په شان مړ شى.“ نو تامار د خپل پلار په کور کښې اوسېده.

ډېر وخت وروستو، د يهوداه ښځه، چې د شوعه لور وه، مړه شوه. کله چې يهوداه تسلى وموندله، نو هغه او د هغۀ دوست حيراه عدُلامى په تِمناه کښې د خپلو ګډو وړۍ خرېيونکو ته لاړل. تامار ته وئيلے شول چې، ”ستا خسر د خپلو ګډو د وړۍ خرېيلو دپاره تِمناه ته روان دے.“ نو هغې د کونډوالۍ جامې وويستلې، په پړونى يې ځان پټ کړو، ځان يې ونغښتو، او د تِمناه په لار باندې د عينيم په دروازه کښې کښېناسته — ځکه چې هغې وليدل چې شيلاه لوئ شوے وو، خو هغه د هغۀ د ښځې په توګه هغۀ ته ورنۀ کړې شوه. کله چې يهوداه هغه وليده، نو هغۀ ګمان وکړو چې دا کنجره ده، ځکه چې هغې خپل مخ پټ کړے وو. هغه د لارې په غاړه د هغې طرف ته ورغلو او ورته يې ووئيل چې، ”راشه چې زۀ درسره ملاستو شم،“ ځکه چې هغه نۀ پوهېدو چې دا د هغۀ نږور ده. هغې ووئيل چې، ”تۀ به ما له څۀ راکوې چې زۀ درسره ملاسته شم؟“

هغۀ ووئيل چې، ”زۀ به تا ته د رمې نه يو وړوکے چېلے درولېږم.“ هغې ووئيل چې، ”تۀ به ما له يو ضمانت راکوې ترڅو چې هغه راولېږې؟“

هغۀ ووئيل چې، ”زۀ تا ته څۀ شے په ضمانت کښې درکړم؟“ هغې ووئيل چې، ”ستا مُهر، د هغۀ تار، او هغه امسا چې ستا په لاس کښې ده.“ هغۀ دا هغې ته ورکړل، ورسره ملاستو، او هغه ترې حامله شوه.

هغه پاڅېده او لاړه، پړونے يې وويستو، او بيا يې د کونډوالۍ جامې واغوستلې. يهوداه د خپل دوست عدُلامى په لاس هغه وړوکے چېلے ورولېږلو، چې د هغې ښځې نه ضمانت بيرته راواخلى، خو هغۀ هغه ونۀ موندله. هغۀ د هغه ځائ خلقو نه تپوس وکړو چې، ”هغه د مندر کنجره چرته ده چې په عينيم کښې د لارې په غاړه ناسته وه؟“ هغوئ ووئيل چې، ”دلته هېڅ د مندر کنجره نۀ وه.“

نو هغه يهوداه ته بيرته راغلو او ووئيل چې، ”ما هغه ونۀ موندله، او د هغه ځائ خلقو ووئيل چې هلته هېڅ د مندر کنجره نۀ وه.“ نو يهوداه ووئيل چې، ”پرېږده چې دا شيان د هغې سره پاتې شى، کۀ نه نو مونږ به مسخره شُو. ما هغې ته دا وړوکے چېلے ورولېږلو، خو تا هغه ونۀ موندله.“

نږدې درې مياشتې وروستو، يهوداه ته وئيلے شول چې، ”ستا نږور تامار بدکارى کړې ده، او اوس له همدې امله حامله ده.“ يهوداه ووئيل چې، ”هغه بهر راوباسئ او وې سوزوئ!“

کله چې هغه بهر راوستلے شوه، نو هغې خپل خسر ته پيغام ولېږلو چې، ”زۀ د هغه سړى نه حامله يم چې دا شيان د هغۀ دى. مهربانى وکړه او وګوره چې دا مُهر، تار او امسا د چا دى.“

يهوداه دا وپېژندل او ووئيل چې، ”هغه له ما نه زياته صادقه ده، ځکه چې ما هغه خپل زوئ شيلاه ته ورنۀ کړه.“ هغۀ بيا هېڅ کله د هغې سره ملاسته ونۀ کړه.

کله چې د هغې د زېږولو وخت راغلو، نو د هغې په ګېډه کښې غبرګونى وُو. کله چې هغه زېږوله، نو يوۀ خپل لاس راووېستو. دائى په هغه باندې يو سور تار وتړلو او ووئيل چې، ”دا اول راووتو.“ کله چې هغۀ خپل لاس بيرته راکش کړو، نو د هغۀ ورور راووتو، او هغې ووئيل چې، ”تا د ځان دپاره څومره لوئ شګاف جوړ کړو!“ نو د هغۀ ورور چې راووتو، نوم يې فارِص کېښودے شو. b b v29 فارِص — چې د هغۀ د نوم معنىٰ ”شګاف“ ده — د بادشاه داؤد نيکۀ کيږى، او د داؤد په وسيله د عيسىٰ نيکۀ (متى ۱:۳، روت ۴:۱۸-۲۲). زمونږ پلار د خپل زوئ شجره د ټولو نه ناامکانه باب نه تيروى، د تامار وفادارۍ ته عزت ورکوى او هغه نسب پيلوى چې آخر په آخور کښې ختميږى. بيا د هغۀ ورور چې په لاس يې سور تار تړلے وو، راووتو، او نوم يې زارح کېښودے شو. c c v30 د زارح نوم د ”رڼا“ يا ”سپېدو چاودلو“ سره تړاؤ لرى.