Bohongna Oray

Oray ngagambarkeun hiji larangan éta saolah-olah hiji rasa ceuceub, sarta awéwé jeung lalaki duanana ngadahar. Anu kajadian saterusna lain maot sakedapan, tapi nyumput, silih salahkeun, kanyeri waktu ngajuru jeung waktu digawé, sarta diusir ti kebon — tapi Rama urang ngabajuan maranéhna saméméh maranéhna indit.

Pasal 3.

Oray teh leuwih culas ti batan sagala sato leuweung nu diciptakeun ku Rama urang. Oray nanya ka awewe tea, “Naha enya Allah ngadawuh, ‘Maneh teu meunang ngadahar buah tina tangkal naon bae di ieu taman’?” ^a

Ceuk awewe tea ka oray, “Kami meunang ngadahar buah tina tangkal-tangkal di ieu taman, tapi Allah ngadawuh, ‘Buah tangkal nu di tengah taman mah ulah didahar, ulah dicabak, bisi maneh paeh.’”

Tapi ceuk oray ka awewe tea, “Maraneh moal paeh-paeh acan. Allah uninga, lamun maraneh geus ngadahar eta buah, panon maraneh bakal beunta, tur maraneh bakal jadi saperti Allah, nyaho ka nu hade jeung nu goreng.” ^b

Ari ret awewe tea nenjo yen eta tangkal teh hade pikeun didahar, matak resep kana panon, sarta matak kabita sabab bisa ngajadikeun pinter. Tuluy manehna ngala buahna, didahar, dibikeun oge sawareh ka salakina nu aya di gigireunana, tuluy salakina ngadahar. Harita panon duanana beunta, tuluy arandeng yen maranehna taranjang; tuluy maranehna ngaput daun kondang disambung-sambung dijieun panutup awak.

Tuluy maranehna ngadenge sora Rama urang nu nuju angkat-angkatan di taman dina waktu tiis poe, tuluy eta jelema jeung pamajikanana nyarumput tina payuneun Mantenna di antara tangkal-tangkal di taman.

Tapi Rama urang nyaur ka eta jelema, saur-Na, “Maneh aya di mana?”

Piunjuk eta jelema, “Abdi ngadangu sora Gusti di taman, tuluy abdi ajrih, margi abdi taranjang, nya abdi nyumput.”

Saur Rama urang, “Saha nu ngabejaan yen maneh teh taranjang? Naha maneh geus ngadahar buah tina tangkal nu ku Kami geus dilarang didahar?”

Piunjuk eta jelema, “Awewe anu disandingkeun ka abdi ku Gusti teh mere buah tina eta tangkal ka abdi, tuluy ku abdi didahar.”

Tuluy Rama urang mariksa ka awewe tea, “Naon nu geus dipigawe ku maneh?” Piunjuk awewe tea, “Abdi katipu ku oray, nya abdi ngadahar.”

Ku sabab kitu Rama urang ngadawuh ka oray, “Ku sabab maneh geus migawe kitu, maneh disapa leuwih ti sagala ingon-ingon jeung leuwih ti sagala sato leuweung; kana beuteung maneh bakal ngaleor, jeung maneh bakal ngadahar lebu saumur-umur hirup maneh.” “Jeung Kami rek nyiptakeun pamusuhan antara maneh jeung awewe tea, jeung antara turunan maneh jeung turunan awewe tea; Anjeunna bakal ngaremukkeun sirah maneh, jeung maneh bakal neunggeul tungkak-Na.” ^c

Ka awewe tea Mantenna ngadawuh, “Kami rek ngalobaan pisan kanyeri maneh waktu ngajuru; maneh bakal ngalahirkeun anak bari nalangsa nyeri. Maneh bakal hayang ka salaki maneh, jeung salaki maneh bakal ngawasaan maneh.”

Ari ka Adam Mantenna ngadawuh, “Ku sabab maneh nurut ka pamajikan maneh sarta ngadahar buah tina tangkal nu ku Kami geus dicaram, saur Kami, ‘Maneh teu meunang ngadahar buahna,’ taneuh disapa ku karana maneh; maneh bakal ngadahar hasilna bari banting tulang saumur-umur hirup maneh. Taneuh teh bakal ngaluarkeun cucuk jeung rungkun cucukan pikeun maneh, tur maneh bakal ngadahar tutuwuhan di tegalan. Ku kesang nu ngucur tina tarang maneh, maneh bakal ngadahar kadaharan maneh nepi ka maneh balik deui kana taneuh, sabab tina taneuh maneh dicokotna; sabab maneh teh lebu, jeung bakal balik deui jadi lebu.”

Eta jelema mere ngaran ka pamajikanana Hawa, sabab manehna bakal jadi indung sakabeh nu hirup. ^d

Rama urang midamel pakean tina kulit pikeun Adam jeung pamajikanana, tuluy maranehna dipakeanan ku Mantenna. ^e

Tuluy Rama urang ngadawuh, “Tuh, jelema teh geus jadi saperti salah sahiji ti antara Kami, nyaho ka nu hade jeung nu goreng. Ayeuna, supaya manehna ulah nepi ka ngasongkeun leungeunna, ngala oge buah tina tangkal kahirupan, ngadahar, tuluy hirup salalanggengna…” ^f

Ku sabab kitu Rama urang ngajurungkeun manehna kaluar ti taman Eden, sangkan ngagarap taneuh asal manehna dicokot. Mantenna ngusir eta jelema, tuluy mernahkeun malaikat kerub jeung pedang seuneu nu muter-muter di beulah wetaneun taman Eden, pikeun ngajaga jalan ka tangkal kahirupan. ^g

Catetan suku

^aKajadian 3:1 — Sanggeus nolak Rama urang, oray ngagambarkeun Mantenna salaku Allah anu jauh tur palit mere — bohong dasar anu nyumputkeun manah Rama ti putra-putra-Na.
^bKajadian 3:5 — Maranehna geus mawa rupa Mantenna ti awalna (1:27). Bohongna teh yen eta kudu direbut tukangeun Mantenna, lain ditarima tina panangana-Na.
^cKajadian 3:15 — Ti jangji nu pangmimitina sanggeus murag kana dosa, Rama urang geus nunjuk ka Yesus — turunan anu bakal ngaremukkeun oray sarta nyalametkeun putra-putra-Na.
^dKajadian 3:20 — Ngaran Hawa hartina “nu hirup” — manehna teh indung sakabeh nu hirup.
^eKajadian 3:21 — Sanggeus maranehna gagal, Rama urang nyadiakeun pikeun putra-putra-Na panutup nu leuwih hade ti batan nu dijieun ku maranehna sorangan — gambaran munggaran tina manah-Na nu seja ngabajuan maranehna ku naon nu ngan ku Mantenna bisa dipaparinkeun.
^fKajadian 3:22 — Kalimah dina basa Ibrani eureun di dieu teu anggeus — Rama urang henteu kungsi ngadawuhkeun naon nu bakal tuluyna. Kitab Suci ngantep eta pikiran teu lengkep.
^gKajadian 3:24 — Kerub dina Kitab Suci lain sosok cherub leutik dina seni Renaissance, tapi para pangjaga sawarga nu gagah perkasa, anu ditugaskeun ku Rama urang pikeun ngajaga jalan suci balik deui kana kahirupan.