Kain jeung Habil

Dua dulur mawa kurban; ngan kurban Habil anu ditarima, sarta Rama urang ngingetan Kain yén dosa keur ngadodoho ngadagoan manéhna. Kain angger ngabunuh, tuluy nawar kana hukumanana. Manéhna meunang hiji tanda panangtayungan jeung hirup ngumbara di beulah wétaneun Eden.

Pasal 4.

Adam sapatemon jeung Hawa pamajikanana; tuluy ngandeg sarta ngalahirkeun Kain. Pokna, “Ku pitulung Rama urang, abdi parantos kenging hiji anak lalaki.” ^a Sanggeus kitu manehna ngalahirkeun deui adi Kain, nya eta Habil. Habil jadi tukang ngangon domba, ari Kain tukang ngagarap tanah. Sanggeus sawatara waktu, Kain nyanggakeun kurban ka Rama urang, mangrupa hasil tanah. Habil oge nyanggakeun anak domba cikalna jeung gajihna. Rama urang kamanah ka Habil jeung kurbanana, tapi henteu kamanah ka Kain jeung kurbanana. Ku sabab kitu Kain kacida ambekna, nepi ka beungeutna mureng.

Tuluy Rama urang ngalahir ka Kain, “Ku naon maneh ambek? Ku naon beungeut maneh jadi mureng? Lamun maneh milampah bener, lain maneh bakal ditarima? Tapi lamun henteu, dosa keur ngagolepak di lawang panto maneh, ngarah ka maneh — tapi maneh kudu ngawasaan eta.”

Ceuk Kain ka Habil adina, “Hayu urang ka tegalan.” Sanggeus di tegalan, Kain ngarontok ka Habil adina tuluy dipaehan. ^b

Tuluy Rama urang mariksa ka Kain, “Mana Habil adi maneh?” “Abdi henteu terang,” tembalna. “Naha abdi anu kudu ngajaga adi abdi?”

Saur Rama urang, “Naon anu geus dipigawe ku maneh? Getih adi maneh ngocorkeun sora anu sasambat ka Kami ti jero taneuh. Ayeuna maneh keuna ku panyapa, dibuang ti ieu taneuh anu geus mukakeun sungutna pikeun nampa getih adi maneh tina leungeun maneh. Mun maneh ngagarap taneuh, taneuh moal mere deui hasilna ka maneh; maneh bakal jadi jalma anu ngalanglang ngumbara di ieu dunya.”

Unjuk Kain ka Rama urang, “Hukuman pikeun abdi teh langkung beurat ti batan kakiatan abdi nyanggana. Dinten ieu Gusti ngabujeng abdi ti ieu taneuh; abdi bakal nyumput ti payuneun Gusti, jadi jalmi anu ngumbara teu puguh di bumi, sarta saha bae anu mendak ka abdi tangtos bakal maehan abdi.”

Tapi Rama urang ngalahir ka manehna, “Henteu kitu — saha bae anu maehan Kain, bakal dibales tujuh tikel.” Geus kitu Rama urang maparin tanda ka Kain, supaya ulah aya anu maehan manehna lamun kapanggih. ^c

Kain ninggalkeun payuneun Rama urang, tuluy netep di tanah Nod, beulah wetaneun Eden. ^d

Kain sapatemon jeung pamajikanana; tuluy ngandeg sarta ngalahirkeun Henoh. Kain keur ngadegkeun hiji kota, tuluy dingaranan Henoh, nurutkeun ngaran anakna. Henoh boga anak ngaranna Irad. Irad boga anak Mehuyael, Mehuyael boga anak Metusael, Metusael boga anak Lamekh. Lamekh kawin ka dua awewe, nu saurang ngaranna Ada, nu saurang deui Zila. Ada ngalahirkeun Yabal, karuhun jalma-jalma anu maratuh di kemah jeung ngangon ingon-ingon. Adina ngaranna Yubal; manehna karuhun sakabeh jalma anu ngarunikeun kacapi jeung suling. Zila oge ngalahirkeun Tubal-Kain, tukang nyieun rupa-rupa parabot tina tambaga jeung beusi; ari dulur awewe Tubal-Kain ngaranna Naama. Ceuk Lamekh ka dua pamajikanana, “Eh Ada jeung Zila, darengekeun; eh pamajikan Lamekh, regepkeun omongan kaula. Kaula geus maehan hiji lalaki anu naton kaula, hiji budak ngora anu newek kaula. Lamun Kain dibales tujuh tikel, Lamekh mah tujuh puluh tujuh tikel.”

Adam sapatemon deui jeung pamajikanana; tuluy ngalahirkeun hiji anak lalaki, dingaranan Set, pokna, “Rama urang parantos maparin ka abdi anak nu sejen minangka gaganti Habil, sabab manehna geus dipaehan ku Kain.” ^e Set oge boga anak lalaki, dingaranan Enos. Ti harita jalma-jalma mimiti nyambat jenengan Rama urang.

Catetan suku

^aKajadian 4:1 — Ngaran Kain sorana meh sarua jeung kecap “meunang” atawa “ngalahirkeun” — Hawa ngaranan kitu pikeun pitulung anu ditarimana waktu ngalahirkeun eta anak ka dunya.
^bKajadian 4:8 — Kalimah ieu teu aya dina naskah Ibrani, tapi aya dina naskah Samaria, Yunani, jeung Siria.
^cKajadian 4:15 — Sanajan sanggeus rajapati nu pangheulana, Rama urang henteu ngantunkeun Kain — Mantenna maparin tanda minangka panangtayungan. Piwelas Rama urang tetep nepi ka jalma nu salah.
^dKajadian 4:16 — Nod hartina “ngumbara.” Kain, anu dihukum kudu ngumbara di sakuliah bumi, netep di tanah ngumbara eta pisan.
^eKajadian 4:25 — Ngaran Set sorana meh sarua jeung kecap “dipaparin” atawa “diangkat” — Hawa ngaranan kitu pikeun anak anu dipaparinkeun ku Rama urang minangka gaganti Habil.