उत्पत्ति 4

4 ¹ आदामाने आपली पत्नी हव्वा हिच्याशी सहवास केला; ती गर्भवती झाली आणि तिने काईनाला जन्म दिला. ती म्हणाली, “आमच्या पित्याच्या साहाय्याने मला पुरुष प्राप्त झाला.” ^a a v1 काईन हे नाव “प्राप्त झालेला” किंवा “जन्मास आणलेला” या शब्दांसारखे वाटते — त्याला जगात आणताना तिला मिळालेल्या साहाय्यावरून हव्वा त्याचे नाव ठेवते. ² नंतर तिने त्याचा भाऊ हाबेल याला जन्म दिला. हाबेल मेंढरे राखत असे, आणि काईन जमीन कसत असे. ³ काही काळानंतर, काईनाने जमिनीच्या उत्पन्नातून आमच्या पित्याला अर्पण आणले. ⁴ हाबेलानेही आपल्या कळपातील प्रथम जन्मलेली मेंढरे व त्यांतील चरबीचे भाग आणले. आमच्या पित्याने हाबेल व त्याच्या अर्पणावर कृपादृष्टी केली, ⁵ पण काईन व त्याच्या अर्पणावर केली नाही; त्यामुळे काईन रागाने पेटला आणि त्याचा चेहरा उतरला.

⁶ मग आमचा पिता काईनाला म्हणाला, “तू का रागावला आहेस? तुझा चेहरा का उतरला आहे?” ⁷ तू चांगले केलेस, तर तुझा स्वीकार होणार नाही का? पण तू तसे केले नाहीस, तर पाप तुझ्या दाराशी टपून बसले आहे; ते तुला ओढून घेऊ पाहते—पण तू त्याच्यावर सत्ता चालवली पाहिजेस.

⁸ काईन आपला भाऊ हाबेल याला म्हणाला, “आपण शेतात जाऊ या.” तेथे काईन आपला भाऊ हाबेल याच्यावर उठला आणि त्याने त्याला ठार मारले.

⁹ मग आमच्या पित्याने काईनाला विचारले, “तुझा भाऊ हाबेल कोठे आहे?” तो म्हणाला, “मला माहीत नाही. मी माझ्या भावाचा राखणदार आहे काय?”

¹⁰ आमचा पिता म्हणाला, “तू हे काय केलेस? तुझ्या भावाच्या रक्ताची वाणी जमिनीतून माझ्याकडे आरोळी मारीत आहे.” ¹¹ आता तू शापित झाला आहेस आणि त्या जमिनीपासून हुसकावला जाशील, जिने आपले तोंड उघडून तुझ्या हातून तुझ्या भावाचे रक्त घेतले. ¹² तू जमीन कसशील, तेव्हा ती तुला पुन्हा आपले सामर्थ्य देणार नाही; तू पृथ्वीवर भटकणारा पळपुटा होशील.”

¹³ काईन आमच्या पित्याला म्हणाला, “माझी शिक्षा मला सहन करता येणार नाही इतकी मोठी आहे. ¹⁴ आज तू मला या जमिनीवरून हुसकावून लावीत आहेस; मी तुझ्या समक्षतेपासून लपून राहीन, पृथ्वीवर अस्वस्थ पळपुटा होईन, आणि जो कोणी मला भेटेल तो मला ठार मारील.”

¹⁵ पण आमचा पिता त्याला म्हणाला, “नाही — जो कोणी काईनाला ठार मारील, त्याचा सातपट सूड घेतला जाईल.” मग आमच्या पित्याने काईनावर एक खूण केली, यासाठी की जो कोणी त्याला भेटेल त्याने त्याला ठार मारू नये. ^b b v15 पहिल्या हत्येनंतरही, आमच्या पित्याने काईनाला सोडून दिले नाही — त्याने त्याला संरक्षित म्हणून खूण केली. पित्याची दया अपराध्यांपर्यंत पोहोचते.

¹⁶ काईन आमच्या पित्याच्या समक्षतेतून निघून गेला आणि एदेनाच्या पूर्वेस, नोद देशात राहू लागला. ^c c v16 नोद म्हणजे “भटकणे.” पृथ्वीवर भटकण्याची शिक्षा झालेला काईन, भटकण्याच्याच देशात वस्ती करतो.

¹⁷ काईनाने आपल्या पत्नीशी सहवास केला; ती गर्भवती झाली आणि तिने हनोखाला जन्म दिला. तो एक नगर बांधत होता आणि त्याने आपला मुलगा हनोख याच्या नावावरून त्याचे नाव ठेवले. ¹⁸ हनोखाला इराद जन्मला. इरादाला महूयाएल झाला, महूयाएलाला मथूशाएल झाला, मथूशाएलाला लामेख झाला. ¹⁹ लामेखाने दोन स्त्रियांशी विवाह केला; एकीचे नाव आदा व दुसरीचे सिल्ला. ²⁰ आदाने याबालाला जन्म दिला; तो तंबूत राहणाऱ्या व गुरे पाळणाऱ्यांचा पिता होता. ²¹ त्याच्या भावाचे नाव यूबाल; वीणा व बासरी वाजवणाऱ्या सर्वांचा तो पिता होता. ²² सिल्लानेही तूबल-काईनाला जन्म दिला; तो पितळ व लोखंडाची सर्व हत्यारे घडवणारा होता; तूबल-काईनाची बहीण नामा होती. ²³ लामेख आपल्या स्त्रियांना म्हणाला: “आदा व सिल्ला, माझे ऐका; लामेखाच्या स्त्रियांनो, मी काय सांगतो त्याकडे लक्ष द्या. ज्याने मला जखमी केले त्या माणसाला मी ठार मारले; ज्याने मला घायाळ केले त्या तरुणाला मी मारले. ²⁴ काईनाचा सूड सातपट घेतला जात असेल, तर लामेखाचा सत्त्याहत्तरपट घेतला जाईल.”

²⁵ आदामाने पुन्हा आपल्या पत्नीशी सहवास केला; तिने एका मुलाला जन्म दिला आणि त्याचे नाव शेथ ठेवले: “काईनाने हाबेलाला ठार मारले, म्हणून आमच्या पित्याने हाबेलाच्या जागी मला दुसरे मूल दिले आहे.” ^d d v25 शेथ हे नाव “दिलेला” किंवा “नेमलेला” या शब्दांसारखे वाटते — हाबेलाच्या जागी आमच्या पित्याने तिला दिलेल्या मुलावरून हव्वा त्याचे नाव ठेवते. ²⁶ शेथालाही एक मुलगा झाला आणि त्याने त्याचे नाव अनोश ठेवले. तेव्हा लोक आमच्या पित्याच्या नावाचा धावा करू लागले.