قابيل او هابيل
دوه وروڼه نذرانې راوړي؛ یوازې د هابیل نذرانه منل کېږي، او زموږ پلار قابیل ته خبرداری ورکوي چې ګناه د هغه لپاره په کمین کې پرته ده. قابیل بیا هم وژنه کوي، بیا پر خپلې سزا چنې وهي. هغه یوه ساتونکې نښه او د عدن ختیځ ته سرګردانه ژوند ترلاسه کوي.
4 1آدم د خپلې ښځې حوا سره همبستره شو، هغه اُميدواره شوه او قابيل يې وزېږولو، او هغې ووئيل چې، ”د زمونږ پلار په مدد مې يو سړے حاصل کړو.“ a a v1 د قابيل نوم د ”حاصلولو“ يا ”پېدا کولو“ سره مشابهت لرى — حوا هغۀ ته دا نوم د هغه مدد په وجه ورکړو چې د هغۀ دُنيا ته راوستلو کښې ورته رسېدلے وو. 2بيا يې د هغۀ ورور هابيل وزېږولو. هابيل د رمو شپون وو، او قابيل د زمکې کرکيله کوله. 3يو څۀ وخت پس، قابيل د زمکې د محصول نه زمونږ پلار ته يوه نذرانه راوړله. 4هابيل هم د خپلې رمې لومړنى بچى او د هغو د وازګو برخې راوړلې. زمونږ پلار په هابيل او د هغۀ په نذرانه مهربانه نظر وکړو، 5خو په قابيل او د هغۀ په نذرانه يې نظر ونۀ کړو، نو قابيل ډېر په غصه شو او مخ يې خپۀ شو.
6نو زمونږ پلار قابيل ته وفرمائيل چې، ”تۀ ولې غصه يې؟ مخ دې ولې خپۀ دے؟ 7کۀ تۀ ښۀ کار وکړې، نو ايا به قبول نۀ شې؟ خو کۀ ښۀ کار ونۀ کړې، نو ګناه ستا د دروازې مخ کښې کمين ناسته ده، او تا ته لېواله ده، خو پکار دى چې تۀ پرې غالب شې.“
8قابيل خپل ورور هابيل ته ووئيل چې، ”راځه چې پټى ته لاړ شُو.“ هلته قابيل په خپل ورور هابيل حمله وکړه او هغه يې ووژلو. b b v8 دا الفاظ په عبرانى متن کښې نشته خو په سامرى، يونانى او سريانى متنونو کښې موجود دى.
9نو زمونږ پلار قابيل ته وفرمائيل چې، ”ستا ورور هابيل چرته دے؟“ هغۀ ووئيل چې، ”زۀ نۀ پوهېږم.“ ”ايا زۀ د خپل ورور ساتونکے يم؟“
10زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”تا دا څۀ وکړل؟ ستا د ورور د وينو آواز له زمکې نه ما ته فرياد کوى. 11نو اوس تۀ د هغې زمکې نه ملعون يې چې خپله خوله يې خلاصه کړه ترڅو ستا د ورور وينه ستا د لاس نه قبوله کړى. 12کله چې تۀ په زمکه کار وکړې، نو هغه به تا له نور خپل قوت درنۀ کړى. تۀ به په زمکه باندې آواره او سرګردانه ګرځې.“
13قابيل زمونږ پلار ته ووئيل چې، ”زما سزا د زغملو نه زياته ده. 14نن تۀ ما د دې زمکې نه شړې. زۀ به ستا د نظره پټ شم او په زمکه باندې به آواره او سرګردانه ګرځم، او څوک چې ما ومومى هغه به ما ووژنى.“
15خو زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ”داسې نه—څوک چې قابيل ووژنى، نو د هغۀ نه به اووۀ ځله بدل اخستے شى.“ بيا زمونږ پلار په قابيل باندې يوه نښه ولګوله، چې هر څوک يې چې ومومى هغه يې ونۀ وژنى. c c v15 د لومړنى قتل نه پس هم زمونږ پلار قابيل پرېنښودو — هغۀ د ساتنې نښه پرې ولګوله. د پلار رحم تر ګُنهګارانو پورې رسيږى.
16قابيل د زمونږ پلار له حضوره روان شو او د عدن په ختيځ کښې د نود په علاقه کښې مېشته شو. d d v16 د نود مطلب دے ”آوارګى“. قابيل چې په زمکه باندې د آوارګۍ سزا ورکړے شوې وه، هم د آوارګۍ په علاقه کښې مېشته شو.
17قابيل د خپلې ښځې سره همبستره شو، هغه اُميدواره شوه او حنوک يې وزېږولو. هغۀ يو ښار جوړولو او د خپل زوئ حنوک په نوم يې ونومولو. 18د حنوک نه عيراد پېدا شو. د عيراد نه محويائيل، د محويائيل نه متوشائيل، او د متوشائيل نه لمک پېدا شو. 19لمک دوه ښځې وکړې، د يوې نوم عاده وو او د بلې نوم ضِله وو. 20عاده يابال وزېږولو، هغه د هغو کسانو پلار وو چې په خېمو کښې اوسېدل او څاروى يې ساتل. 21د هغۀ د ورور نوم يوبال وو، هغه د ټولو هغو کسانو پلار وو چې رباب او بانسرى غږوى. 22ضِله هم توبل قابيل وزېږولو، چې د پيتل او د اوسپنې د هر قسم اوزارو جوړونکے وو. د توبل قابيل خور نعمه وه. 23لمک خپلو ښځو ته ووئيل چې، ”اے عاده او ضِله، زما خبره واورئ؛ اے د لمک ښځو، زما وينا ته غوږ ونيسئ. ما يو سړے ووژلو چې ما يې ټپى کړو، او يو ځوان مې ووژلو چې ما يې زخمى کړو. 24کۀ د قابيل بدل اووۀ ځله اخستے شى، نو د لمک به اويا اووۀ ځله واخستے شى.“
25آدم بيا د خپلې ښځې سره همبستره شو، هغې يو زوئ وزېږولو او د هغۀ نوم يې سيت کېښودو. هغې ووئيل چې، ”زمونږ پلار ما له د هابيل په ځائ بل بچے راکړو، ځکه چې قابيل هغه ووژلو.“ e e v25 د سيت نوم د ”بخښلو“ يا ”مقررولو“ سره مشابهت لرى — حوا هغۀ ته دا نوم د هغه بچى په وجه ورکړو چې زمونږ پلار هغې ته د هابيل په ځائ ورکړے وو. 26سيت ته هم يو زوئ پېدا شو او نوم يې انوش کېښودو. بيا خلقو د زمونږ پلار نوم اخستل شروع کړل.
