Księga Rodzaju 4

4 ¹Adam obcował ze swoją żoną Ewą; poczęła i urodziła Kaina, mówiąc: „Z pomocą naszego Ojca otrzymałam mężczyznę”. ^a a v1 Imię Kain brzmi jak „nabyty” lub „wydany na świat” — Ewa nadaje mu je ze względu na pomoc, którą otrzymała, wydając go na świat. ²Potem urodziła jego brata Abla. Abel pasł trzody, a Kain uprawiał ziemię. ³Po pewnym czasie Kain przyniósł naszemu Ojcu ofiarę z płodów ziemi. ⁴Abel również przyniósł pierworodne ze swojej trzody i ich tłuste części. Nasz Ojciec wejrzał łaskawie na Abla i jego ofiarę, ⁵ale na Kaina i jego ofiarę nie wejrzał; dlatego Kain wpadł w gniew, a jego twarz posmutniała.

⁶Wtedy nasz Ojciec rzekł do Kaina: „Dlaczego się gniewasz? Dlaczego posmutniała twoja twarz? ⁷Jeśli czynisz dobrze, czyż nie będziesz przyjęty? A jeśli nie czynisz dobrze, grzech czyha u twoich drzwi i pożąda ciebie — ale ty musisz nad nim panować”.

⁸Kain powiedział do swojego brata Abla: „Chodźmy na pole”. Tam Kain rzucił się na swojego brata Abla i zabił go. ^b b v8 Słów tych brak w tekście hebrajskim, lecz są obecne w samarytańskim, greckim i syryjskim.

⁹Wtedy nasz Ojciec zapytał Kaina: „Gdzie jest twój brat Abel?”. „Nie wiem” — powiedział. „Czyż jestem stróżem mojego brata?”

¹⁰Nasz Ojciec rzekł: „Cóż uczyniłeś? Głos krwi twojego brata woła do mnie z ziemi. ¹¹Teraz klątwa wypędza cię z ziemi, która otworzyła swoje usta, aby przyjąć z twojej ręki krew twojego brata. ¹²Gdy będziesz uprawiał ziemię, nie będzie ci już dawała swojej siły; będziesz tułaczem i wędrowcem na ziemi”.

¹³Kain powiedział do naszego Ojca: „Moja kara jest większa, niż mogę znieść. ¹⁴Dziś wypędzasz mnie z tej ziemi; będę ukryty przed twoim obliczem, niespokojnym tułaczem na ziemi, a każdy, kto mnie spotka, zabije mnie”.

¹⁵Lecz nasz Ojciec powiedział mu: „Nie — ktokolwiek zabije Kaina, będzie pomszczony siedmiokrotnie”. Potem nasz Ojciec naznaczył Kaina, aby nikt, kto go spotka, nie zabił go. ^c c v15 Nawet po pierwszym morderstwie nasz Ojciec nie opuścił Kaina — naznaczył go jako chronionego. Miłosierdzie Ojca sięga winnych.

¹⁶Kain odszedł sprzed oblicza naszego Ojca i zamieszkał w ziemi Nod, na wschód od Edenu. ^d d v16 Nod znaczy „tułaczka”. Kain, skazany na tułaczkę po ziemi, osiedla się w samej ziemi tułaczki.

¹⁷Kain obcował ze swoją żoną; poczęła i urodziła Henocha. A on budował miasto i nazwał je imieniem swojego syna Henocha. ¹⁸Henochowi urodził się Irad. Irad zrodził Mechujaela, Mechujael zrodził Metuszaela, Metuszael zrodził Lamecha. ¹⁹Lamech pojął dwie żony: jedną o imieniu Ada, drugą Silla. ²⁰Ada urodziła Jabala; był on ojcem tych, którzy mieszkają w namiotach i hodują bydło. ²¹Jego brat miał na imię Jubal; był on ojcem wszystkich, którzy grają na cytrze i flecie. ²²Silla również urodziła Tubalkaina, który wykuwał wszelkie narzędzia z brązu i żelaza; siostrą Tubalkaina była Naama. ²³Lamech powiedział do swoich żon: „Ado i Sillo, słuchajcie mnie; żony Lamecha, posłuchajcie moich słów. Zabiłem człowieka, który mnie zranił, młodzieńca, który mnie posiniaczył. ²⁴Jeśli Kain będzie pomszczony siedmiokrotnie, to Lamech siedemdziesiąt siedem razy”.

²⁵Adam znów obcował ze swoją żoną; urodziła syna i nazwała go Set: „Nasz Ojciec dał mi inne dziecko w miejsce Abla, ponieważ Kain go zabił”. ^e e v25 Imię Set brzmi jak „dany” lub „ustanowiony” — Ewa nadaje mu je ze względu na dziecko, które nasz Ojciec dał jej w miejsce Abla. ²⁶Setowi również urodził się syn, którego nazwał Enosz. Wtedy zaczęto wzywać imienia naszego Ojca.