Qayîn û Habîl
Du bira pêşkêşiyan tînin; tenê ya Habîl tê qebûlkirin, û Bavê me Qayîn hişyar dike ku guneh li ber deriyê wî mexel dibe. Qayîn dîsa jî dikuje, paşê li ser cezayê xwe pazar dike. Ew nîşaneke parastinê û jiyaneke gerok li rojhilatê Edenê distîne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 6–7, 9–12, 15
4 1Adem bi jina xwe Hewayê re raza. Ew bi zaro ma û wê Qayîn anî û got: “Bi alîkariya Bavê me min mêrek bi dest xist.” a a v1 Navê Qayîn dişibe peyvên “bi dest xistî” yan “hatiye anîn”. Hewayê navê wî ji bo alîkariya ku di anîna wî ya dinyayê de standibû, danî. 2Paşê wê birayê wî Habîl anî. Habîl şivanê keriyan bû, Qayîn jî erd diajot. 3Piştî demekê Qayîn pêşkêşiyeke ji berê erdê ji Bavê me re anî. 4Habîl jî nixuriyên keriyê xwe û bezê wan anîn. Bavê me Habîl û pêşkêşiya wî qebûl kirin, 5lê Qayîn û pêşkêşiya wî qebûl nekirin. Loma Qayîn pir hêrs bû û serê wî ket ber wî.
6Paşê Bavê me ji Qayîn re got: “Ji bo çi tu hêrs bûyî? Çima serê te ketiye ber te? 7Heke tu qenciyê bikî, ma tê neyê qebûlkirin? Heke tu nekî, guneh li ber deriyê te mexel dibe û bêriya te dike, lê divê tu serweriyê li ser wî bikî.”
8Qayîn ji birayê xwe Habîl re got: “Em herin zeviyê.” Li wir Qayîn li hember birayê xwe Habîl rabû û ew kuşt. b b v8 Ev gotin di nivîsa Îbranî de tunene, lê di nivîsên Samerî, Yewnanî û Siryanî de hene.
9Paşê Bavê me ji Qayîn pirsî: “Birayê te Habîl li ku ye?” Wî got: “Ez nizanim.” “Ma ez nobedarê birayê xwe me?”
10Bavê me got: “Te çi kir? Dengê xwîna birayê te ji erdê hewarê li min dike. 11Niha nalet te ji erdê diqewitîne, ji wî erdê ku devê xwe vekir da ku xwîna birayê te ji destê te bistîne. 12Gava tu li erdê bixebitî, êdî wê hêza xwe nede te. Tê li ser rûyê erdê bibî firarekî ku li vir û wir digere.”
13Qayîn ji Bavê me re got: “Cezayê min ji ya ku ez dikarim hilgirim mezintir e. 14Îro tu min ji vê erdê diqewitînî. Ezê ji hizûra te veşartî bimînim, li ser rûyê erdê bibim firarekî bêaram û kesê ku min bibîne, wê min bikuje.”
15Lê Bavê me jê re got: “Na, kesê ku Qayîn bikuje, wê heft caran heyfa wî jê bê standin.” Paşê Bavê me nîşanek li Qayîn kir, da ku tu kesê ku rastî wî bê, wî nekuje. c c v15 Piştî kuştina pêşî jî, Bavê me Qayîn bi tenê nehişt; wî ew wekî parastî nîşan kir. Rehma Bav digihîje kesên sûcdar jî.
16Qayîn ji hizûra Bavê me derket û li rojhilatê Êdenê, li welatê Nodê bi cih bû. d d v16 Nod tê wateya “sergerdanî”. Qayînê ku hukmê sergerdaniya li ser rûyê erdê lê hatibû dayîn, li welatê sergerdaniyê bi xwe bi cih dibe.
17Qayîn bi jina xwe re raza. Ew bi zaro ma û wê Henox anî. Qayîn bajarek ava dikir û wî navê kurê xwe Henox li bajêr kir. 18Ji Henox re Îrad çêbû. Kurê Îrad Mehûyaêl çêbû, kurê Mehûyaêl Metûşaêl çêbû, kurê Metûşaêl jî Lamex çêbû. 19Lamex bi du jinan re zewicî: navê yekê Eda bû, navê ya din jî Sîlla. 20Edayê Yabal anî. Ew bavê konniştiyan û şivanên keriyan bû. 21Navê birayê wî Yûbal bû. Ew bavê hemû kesên ku li çeng û bilûrê dixin bû. 22Sîllayê jî Tûval-Qayîn anî. Ew hosteyekî bû ku hemû amûrên tûnc û hesin çêdikirin. Xwişka Tûval-Qayîn Naema bû. 23Lamex ji jinên xwe re got: “Eda û Sîlla, guh bidin min; jinên Lamex, li gotina min guhdarî bikin. Min mêrek kuşt ku ez birîndar kirim, xortek ku ez pelixandim. 24Heke heft caran heyfa Qayîn bê standin, wê heftê û heft caran heyfa Lamex bê standin.”
25Adem dîsa bi jina xwe re raza. Wê kurek anî û navê wî Şêt danî: “Bavê me li şûna Habîl zarokekî din da min, çimkî Qayîn ew kuşt.” e e v25 Navê Şêt dişibe peyvên “dayî” yan “destnîşankirî”. Hewayê navê wî ji bo zarokê ku Bavê me li şûna Habîl da wê, danî. 26Kurekî Şêt jî çêbû û wî navê wî Enoş danî. Paşê mirovan dest pê kir ku gazî navê Bavê me bikin.
