د مار دروغ
مار یو بندیز د کینې په بڼه ښیي، او ښځه او سړی دواړه خوري. هغه څه چې وروسته راځي سمدستي مرګ نه دی بلکې پټېدل، تور اچول، د زېږون او کار درد، او له باغه شړل — خو زموږ پلار مخکې له دې چې ولاړ شي، جامې ورته اغوندي.
3 1مار د دښتې د هر هغه ځناور نه چې زمونږ پلار پېدا کړے وو زيات چالاک وو. هغۀ ښځې ته ووئيل چې، ”آيا خُدائ پاک په رښتيا سره داسې فرمائيلى دى چې، ’تاسو د باغ د هيڅ ونې نه مۀ خورئ‘؟“ a a v1 مار چې زمونږ پلار يې رد کړے وو، هغه داسې ښکاره کوى لکه چې هغه يو لرې او بخيل خُدائ وى — دا هغه بنيادى دروغ دى چې د پلار زړۀ د هغۀ د بچو نه پټوى.
2ښځې مار ته ووئيل چې، ”مونږ د باغ د ونو مېوه خوړلے شو، 3خو خُدائ پاک فرمائيلى دى چې، ’د باغ په مينځ کښې د ونې مېوه مۀ خورئ او مۀ ورته لاس وروړئ، کۀ نه نو تاسو به مړۀ شئ.‘“
4خو مار ښځې ته ووئيل چې، ”تاسو به ضرور نۀ مرئ.“ 5”خُدائ پاک ته پته ده چې کله به تاسو د دې نه وخورئ نو ستاسو سترګې به خلاصې شى او تاسو به د خُدائ پاک په شان شئ چې ښۀ او بد به پېژنئ.“ b b v5 دوئ لا دمخه د هغۀ په شکل وُو (۱:۲۷). دروغ دا دى چې ګنى دا شے بايد د هغۀ د شا نه په زور واخستے شى، نۀ دا چې د هغۀ د لاس نه ترلاسه شى.
6ښځې وليدل چې دا ونه د خوراک دپاره ښه ده، سترګو ته ښائسته ده او د حکمت دپاره د خوښې وړ ده. هغې د دې مېوه واخسته، وې خوړله، او څۀ يې خپل مېړۀ ته چې ورسره وو ورکړل، او هغۀ هم وخوړل. 7بيا د دواړو سترګې خلاصې شوې، او هغوئ پوه شول چې بربنډ دى؛ نو هغوئ د انځر پاڼې سره وګنډلې او خپل ځان دپاره يې پوښونه جوړ کړل.
8هغوئ د ورځې په خنکه کښې د باغ کښې د زمونږ پلار د ګرځېدو آواز واؤريدو، او سړى او د هغۀ ښځې د باغ د ونو په مينځ کښې د هغۀ د حضور نه ځانونه پټ کړل.
9خو زمونږ پلار سړى ته غږ وکړو او ورته يې وفرمائيل چې، ”تۀ چرته يې؟“
10سړى ووئيل چې، ”ما ستا آواز په باغ کښې واؤريدو او ويريدم، ځکه چې زۀ بربنډ وم، نو ما ځان پټ کړو.“
11زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”چا تا ته ووئيل چې تۀ بربنډ يې؟ آيا تا د هغې ونې نه څۀ وخوړل چې ما د هغې د خوړلو نه منع کړے وې؟“
12سړى ووئيل چې، ”کومه ښځه چې تا زما سره کړې وه، هغې ما ته د ونې مېوه راکړه، او ما وخوړه.“
13بيا زمونږ پلار ښځې نه تپوس وکړو چې، ”دا تا څۀ وکړل؟“ هغې ووئيل چې، ”مار زۀ وغولولم، او ما وخوړه.“
14نو زمونږ پلار مار ته وفرمائيل چې، ”ځکه چې تا دا کار وکړو، تۀ د ټولو مواشيو نه او د ټولو ځنګلى ځناورو نه زيات لعنتى يې؛ تۀ به په خپله ګېده ګرځې، او ستا د ژوند په ټولو ورځو کښې به خاورې خورې. 15او زۀ به ستا او ښځې په مينځ کښې، او ستا د اولاد او د هغې د اولاد په مينځ کښې دښمنى واچوم؛ هغه به ستا سر ماتوى، او تۀ به د هغۀ پوندې ووهې.“ c c v15 د ګناه د پرېوتو نه پس په ډېر اوله وعده کښې، زمونږ پلار عيسىٰ ته اشاره وکړه — هغه اولاد چې مار به ماتوى او د هغۀ بچى به خلاصوى.
16هغۀ ښځې ته وفرمائيل چې، ”زۀ به ستا د بچو د پېدا کولو تکليف ډېر زيات کړم؛ تۀ به په تکليف کښې بچى زېږوې. ستا خواهش به ستا مېړۀ طرف ته وى، او هغه به په تا باندې حکومت کوى.“
17او آدم ته يې وفرمائيل چې، ”ځکه چې تا د خپلې ښځې خبره ومنله او د هغې ونې نه دې وخوړل چې ما تا ته حُکم کړے وو چې، ’د دې نه مۀ خوره،‘ نو د تا په وجه ځمکه لعنتى شوه؛ تۀ به ستا د ژوند په ټولو ورځو کښې په سخت محنت سره د دې نه خورې. 18دا به ستا دپاره ازغى او خارونه راوباسى، او تۀ به د دښتې بوټى خورې. 19ستا د تندى د خولو په بدل کښې به تۀ خپله ډوډۍ خورې ترڅو چې بيرته ځمکې ته ورنۀ ګرځې، ځکه چې تۀ د هغې نه اخستے شوے وې؛ ځکه چې تۀ خاوره يې، او بيرته به خاورو ته ورګرځې.“
20سړى د خپلې ښځې نوم حوا کښېښودو، ځکه چې هغه د ټولو ژوندو مور شوه. d d v20 د حوا د نوم مطلب دے ”ژوندے“ — هغه د ټولو ژوندو مور ده.
21زمونږ پلار د آدم او د هغۀ د ښځې دپاره د څرمنې جامې جوړې کړې، او هغوئ ته يې واغوستلې. e e v21 د هغوئ د ناکامۍ نه پس، زمونږ پلار خپلو بچو ته داسې پوښ ورکوى چې د هغۀ نه ښه دے چې دوئ خپل ځان دپاره جوړ کړے وو — دا د هغۀ د زړۀ اوله جلوه ده چې دوئ ته هغه څۀ وراغوندى چې يوازې هغه ورکولے شى.
22بيا زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”وګوره، سړى زمونږ د يو په شان شوے دے چې ښۀ او بد پېژنى. اوس، داسې نۀ چې هغه خپل لاس وغځوى، او د ژوند د ونې نه هم څۀ واخلى، وې خورى، او د تل دپاره ژوندے شى…“ f f v22 د عبرانى جمله دلته نيمګړې پاتې کيږى — زمونږ پلار هيڅکله نۀ وائى چې بيا به څۀ کيږى. پاک کلام دا خيال نامکمل پرېږدى.
23نو زمونږ پلار هغه د عدن د باغ نه وويستو، دې دپاره چې هغه ځمکه کرى چې هغه ترې اخستے شوے وو. 24هغۀ سړى وشړلو او د عدن د باغ ختيځ طرف ته يې کروبيان او يوه څرخېدونکې، د اور لمبه توره کښېښوده، چې د ژوند ونې ته د لارې ساتنه يې کوله. g g v24 په پاک کلام کښې کروبيان هغه وړې کروبى شکلونه نۀ دى چې د ريناسانس په آرټ کښې وى، بلکې طاقتور آسمانى ساتونکى دى چې زمونږ پلار هغوئ ته د ژوند طرف ته د بيرته تلو د مقدسې لارې ساتنه سپارلې وه.
