સર્પનું જૂઠ
સર્પ એક મર્યાદાને દ્વેષ તરીકે રજૂ કરે છે, અને સ્ત્રી તથા પુરુષ બંને ખાય છે. તે પછી તરત મૃત્યુ નહિ, પણ સંતાવું, દોષારોપણ, પ્રસૂતિ અને કામમાં પીડા, અને વાડીમાંથી દેશનિકાલ આવે છે. છતાં તેઓ જાય તે પહેલાં આપણા પિતા તેઓને વસ્ત્રો પહેરાવે છે.
3 1આપણા પિતાએ બનાવેલાં ખેતરનાં સર્વ પ્રાણીઓ કરતાં સર્પ વધારે ચતુર હતો. તેણે સ્ત્રીને પૂછ્યું, “શું ઈશ્વરે ખરેખર કહ્યું છે કે, ‘બાગના કોઈ પણ વૃક્ષ પરથી તમારે ખાવું નહિ’?” a a v1 આપણા પિતાનો નકાર કરીને સર્પ તેમને દૂરના, કંજૂસ દેવ તરીકે રજૂ કરે છે — એ પાયાનું જૂઠ જે પિતાના હૃદયને તેમનાં બાળકોથી છુપાવે છે.
2સ્ત્રીએ સર્પને કહ્યું, “બાગનાં વૃક્ષોનાં ફળ અમે ખાઈ શકીએ છીએ, 3પણ ઈશ્વરે કહ્યું, ‘બાગની વચ્ચે આવેલા વૃક્ષનું ફળ ખાશો નહિ, તેને અડકશો પણ નહિ, નહિ તો તમે મરી જશો.’”
4પણ સર્પે સ્ત્રીને કહ્યું, “તમે નિશ્ચે મરશો નહિ. 5ઈશ્વર જાણે છે કે જ્યારે તમે તેમાંથી ખાશો, ત્યારે તમારી આંખો ઊઘડી જશે અને સારું ને ભૂંડું જાણીને તમે ઈશ્વર જેવા થશો.” b b v5 તેઓ તો અગાઉથી જ તેમની પ્રતિમા ધારણ કરતાં હતાં (૧:૨૭). જૂઠ એ છે કે એ તેમના હાથથી મેળવવાને બદલે તેમની પીઠ પાછળ છીનવી લેવું જોઈએ.
6સ્ત્રીએ જોયું કે તે વૃક્ષ ખાવાને માટે સારું, આંખોને આનંદદાયક અને જ્ઞાન પામવા માટે ઇચ્છવાજોગ છે. તેણે તેનું ફળ લીધું, ખાધું, પોતાની સાથે રહેલા પોતાના પતિને થોડું આપ્યું, અને તેણે પણ ખાધું. 7ત્યારે તે બન્નેની આંખો ઊઘડી ગઈ, અને તેમને ખબર પડી કે તેઓ નગ્ન છે; તેમણે અંજીરનાં પાંદડાં સીવીને પોતાને માટે આચ્છાદન બનાવ્યાં.
8દિવસની ઠંડી વેળાએ બાગમાં ફરતા આપણા પિતાનો અવાજ તેમણે સાંભળ્યો, અને તે માણસ તથા તેની પત્ની બાગનાં વૃક્ષો વચ્ચે તેમની હજૂરથી સંતાઈ ગયાં.
9પણ આપણા પિતાએ તે માણસને હાંક મારીને કહ્યું, “તું ક્યાં છે?”
10તે માણસે કહ્યું, “મેં બાગમાં તમારો અવાજ સાંભળ્યો અને હું બીધો, કેમ કે હું નગ્ન હતો, તેથી હું સંતાઈ ગયો.”
11આપણા પિતાએ કહ્યું, “તું નગ્ન છે એ તને કોણે કહ્યું? જે વૃક્ષ પરથી ન ખાવાની મેં તને મના કરી હતી, તે પરથી શું તેં ખાધું?”
12તે માણસે કહ્યું, “જે સ્ત્રી તમે મારી સાથે રાખી છે, તેણે મને વૃક્ષનું ફળ આપ્યું, અને મેં ખાધું.”
13પછી આપણા પિતાએ સ્ત્રીને પૂછ્યું, “આ તેં શું કર્યું?” તેણે કહ્યું, “સર્પે મને છેતરી, અને મેં ખાધું.”
14તેથી આપણા પિતાએ સર્પને કહ્યું, “તેં આ કર્યું છે, માટે સર્વ ઢોરઢાંક કરતાં તથા સર્વ વનપશુઓ કરતાં તું શાપિત છે; તું પોતાના પેટે ચાલશે, અને તારા જીવનના સર્વ દિવસો સુધી ધૂળ તું ખાશે. 15અને હું તારી ને સ્ત્રીની વચ્ચે, તથા તારા સંતાન ને તેના સંતાનની વચ્ચે વેર મૂકીશ; તે તારું માથું છૂંદશે, અને તું તેની એડી પર ડંખ મારશે.” c c v15 પતન પછીના સૌથી પહેલા વચનથી જ આપણા પિતાએ ઈસુ તરફ આંગળી ચીંધી — એ સંતાન જે સર્પને છૂંદી નાખશે અને તેમનાં બાળકોને ઉગારશે.
16સ્ત્રીને તેમણે કહ્યું, “પ્રસૂતિની તારી પીડા હું ઘણી વધારીશ; પીડામાં તું સંતાનોને જન્મ આપશે. તારી ઇચ્છા તારા પતિ તરફ રહેશે, અને તે તારા પર અધિકાર ચલાવશે.”
17અને આદમને તેમણે કહ્યું, “તેં તારી પત્નીનું સાંભળ્યું, અને ‘એમાંથી ખાવું નહિ,’ એમ કહીને જે વૃક્ષ વિશે મેં તને આજ્ઞા આપી હતી, તે પરથી તેં ખાધું, માટે તારે લીધે ભૂમિ શાપિત છે; સખત પરિશ્રમથી તું તારા જીવનના સર્વ દિવસો સુધી એમાંથી ખાશે. 18તે તારે માટે કાંટા ને ઝાંખરાં ઉગાવશે, અને તું ખેતરની વનસ્પતિ ખાશે. 19તારા કપાળના પરસેવાથી તું તારી રોટલી ખાશે, જ્યાં સુધી તું ભૂમિમાં પાછો જાય નહિ; કેમ કે તેમાંથી તું લેવાયો હતો; કારણ કે તું ધૂળ છે, અને ધૂળમાં તું પાછો જશે.”
20તે માણસે પોતાની પત્નીનું નામ હવા પાડ્યું, કેમ કે તે સર્વ સજીવોની માતા થનાર હતી. d d v20 હવા નામનો અર્થ “જીવતી” થાય છે — તે સર્વ સજીવોની માતા છે.
21આપણા પિતાએ આદમ તથા તેની પત્નીને માટે ચામડાનાં વસ્ત્રો બનાવ્યાં, અને તેમણે તેઓને પહેરાવ્યાં. e e v21 તેઓની નિષ્ફળતા પછી, પોતાનાં બાળકોએ પોતાને સારુ જે બનાવ્યું હતું તે કરતાં ઉત્તમ આચ્છાદન આપણા પિતા તેઓને માટે પૂરું પાડે છે — જે ફક્ત તેઓ જ આપી શકે તેનાથી તેઓને વસ્ત્ર પહેરાવવાના તેમના હૃદયનું આ પહેલું ચિત્ર છે.
22પછી આપણા પિતાએ કહ્યું, “જુઓ, સારું ને ભૂંડું જાણીને આ માણસ આપણામાંના એક જેવો થયો છે. હવે, રખેને તે હાથ લંબાવીને જીવનના વૃક્ષ પરથી પણ લઈને ખાય અને સદા જીવતો રહે…” f f v22 હિબ્રૂ વાક્ય અહીં અધૂરું જ અટકી જાય છે — આપણા પિતા તે પછી શું થાય એ કદી કહેતા નથી. શાસ્ત્ર એ વિચારને અધૂરો રહેવા દે છે.
23તેથી આપણા પિતાએ તેને એદન બાગમાંથી બહાર મોકલ્યો, કે જેમાંથી તે લેવાયો હતો તે ભૂમિ તે ખેડે. 24તેમણે તે માણસને હાંકી કાઢ્યો, અને જીવનના વૃક્ષ તરફના માર્ગની રક્ષા કરવા માટે એદન બાગની પૂર્વ બાજુએ કરૂબો તથા ચારે બાજુ ફરતી જ્વાળાની તલવાર મૂકી. g g v24 શાસ્ત્રમાંના કરૂબો એ રેનેસાંસ કળાની નાની કરૂબ-મૂર્તિઓ નથી, પણ જીવન તરફ પાછા જવાના પવિત્ર માર્ગની રક્ષા કરવા આપણા પિતાએ નીમેલા સામર્થ્યવાન સ્વર્ગીય રક્ષકો છે.
