સાતમો દિવસ
સૃષ્ટિનું વિશાળ વર્ણન એક જ વાડી પર કેન્દ્રિત થાય છે. આપણા પિતા તે રોપે છે, માણસને તેમાં ખેડવા અને સંભાળવા મૂકે છે, એક જ મર્યાદા સાથે તેને સ્વતંત્રતા આપે છે, પછી તેના એકલાપણાને સારું નથી એમ કહે છે અને તેના પોતાના પડખામાંથી સ્ત્રીને બનાવે છે.
2 1આમ આકાશ તથા પૃથ્વી પોતાના સમગ્ર વિશાળ સમૂહ સહિત પૂર્ણ થયાં. 2સાતમા દિવસ સુધીમાં આપણા પિતાએ પોતાનું કાર્ય પૂર્ણ કર્યું હતું, અને તેમણે પોતે બનાવેલી સર્વ વસ્તુઓથી સાતમા દિવસે વિશ્રામ કર્યો. 3આપણા પિતાએ સાતમા દિવસને આશીર્વાદ આપ્યો અને તેને પવિત્ર ઠરાવ્યો, કારણ કે તે દિવસે તેમણે પોતે કરેલા સર્જનના સર્વ કાર્યથી વિશ્રામ કર્યો.
આદમ અને હવા
4આકાશ તથા પૃથ્વીના સર્જન સમયનો આ વૃત્તાંત છે, જ્યારે આપણા પિતાએ પૃથ્વી તથા આકાશ બનાવ્યાં. 5હજી સુધી પૃથ્વી પર ખેતરનું કોઈ ઝાડવું ન હતું, ખેતરનો કોઈ છોડ હજી ઊગ્યો ન હતો, કારણ કે આપણા પિતાએ પૃથ્વી પર વરસાદ મોકલ્યો ન હતો, અને જમીન ખેડવા માટે કોઈ માણસ ન હતો, 6પણ પૃથ્વીમાંથી ઝરા ફૂટી નીકળ્યા અને આખી જમીનની સપાટીને સિંચી. 7પછી આપણા પિતાએ જમીનની ધૂળમાંથી માણસને ઘડ્યો, તેના નસકોરામાં જીવનનો શ્વાસ ફૂંક્યો, અને માણસ જીવંત વ્યક્તિ બન્યો. a a v7 ‘જીવંત વ્યક્તિ’ માનવજાતની સંબંધમૂલક ગરિમાને દર્શાવે છે, જે આપણા પિતા સાથે રૂબરૂ જીવવા માટે સર્જાયેલ છે. 8પછી આપણા પિતાએ પૂર્વ દિશામાં એદનમાં એક બાગ રોપ્યો, અને પોતે ઘડેલા માણસને ત્યાં મૂક્યો. 9જમીનમાંથી આપણા પિતાએ જોવામાં સુંદર અને ખાવામાં સારું એવું દરેક વૃક્ષ ઉગાડ્યું, બાગની વચ્ચે જીવનનું વૃક્ષ અને સારુંનરસું જાણવાનું વૃક્ષ હતું. 10બાગને સિંચવા માટે એદનમાંથી એક નદી વહેતી હતી; ત્યાંથી તે ચાર નદીઓમાં વહેંચાઈ. 11પહેલીનું નામ પીશોન છે; તે આખા હવીલાહ દેશની આસપાસ વહે છે, જ્યાં સોનું મળે છે. b b v11 હવીલાહ પોતાના ઉત્તમ સોના માટે પ્રખ્યાત પ્રદેશ હતો; તેનું ચોક્કસ સ્થાન હવે જાણવામાં નથી. 12તે દેશનું સોનું સારું છે; સુગંધી રાળ અને ગોમેદ પણ ત્યાં છે. c c v12 બદોલાખ એક સુગંધી રાળ હતી, જે પ્રાચીન જગતમાં મૂલ્યવાન રત્નની જેમ કિંમતી ગણાતી. 13બીજી નદીનું નામ ગીહોન છે; તે આખા કૂશ દેશમાં થઈને વાંકીચૂકી વહે છે. d d v13 કૂશ મિસરની દક્ષિણે આવેલો દેશ હતો, જે પ્રદેશને ક્યારેક પ્રાચીન નૂબિયા કહેવામાં આવે છે. 14ત્રીજી નદીનું નામ ટાઇગ્રિસ છે, જે આશ્શૂરની પૂર્વમાં વહે છે. ચોથી નદી યુફ્રેટિસ છે. 15આપણા પિતાએ માણસને લઈને એદનના બાગમાં તેને ખેડવા તથા તેની રક્ષા કરવા મૂક્યો.
16આપણા પિતાએ માણસને આજ્ઞા આપી, “બાગના કોઈપણ વૃક્ષ પરથી તું છૂટથી ખાઈ શકે છે; 17પણ સારુંનરસું જાણવાના વૃક્ષ પરથી તારે ખાવું નહિ, કારણ કે જે દિવસે તું તેમાંથી ખાઈશ તે દિવસે તું નિશ્ચે મરણ પામીશ.”
18પછી આપણા પિતાએ કહ્યું, “માણસનું એકલા રહેવું સારું નથી. હું તેને અનુરૂપ મદદગાર બનાવીશ.”
19જમીનમાંથી આપણા પિતાએ ખેતરનું દરેક પ્રાણી તથા આકાશનું દરેક પક્ષી ઘડ્યું, પછી માણસ તેમને શું નામ આપે છે તે જોવા સારુ દરેકને તેની પાસે લાવ્યા. માણસે દરેક સજીવ પ્રાણીને જે નામ આપ્યું, તે જ તેનું નામ થયું. 20માણસે સર્વ ઢોરઢાંક, આકાશનાં પક્ષીઓ અને સર્વ વનપશુઓને નામ આપ્યાં, પણ આદમને અનુરૂપ કોઈ મદદગાર મળ્યો નહિ. 21તેથી આપણા પિતાએ માણસને ગાઢ નિદ્રામાં નાખ્યો, અને તે ઊંઘતો હતો ત્યારે તેની એક પાંસળી લઈને તેની જગ્યાએ માંસ ભરી દીધું. 22પછી આપણા પિતાએ માણસમાંથી લીધેલી પાંસળીમાંથી એક સ્ત્રી બનાવી, અને તેને માણસ પાસે લાવ્યા. 23માણસે કહ્યું, “આખરે! આ મારાં હાડકાંનું હાડકું અને મારા માંસનું માંસ છે; તે ‘સ્ત્રી’ કહેવાશે, કારણ કે તેને પુરુષમાંથી કાઢવામાં આવી.” 24તેથી પુરુષ પોતાનાં માતાપિતાને છોડીને પોતાની પત્નીને વળગી રહે છે, અને તેઓ એક દેહ બને છે. 25માણસ અને તેની પત્ની બન્ને નગ્ન હતાં, પણ તેઓ શરમાતાં ન હતાં.
