ਉਤਪਤ 2

2 ¹ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਗਏ। ²ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਿਸਰਾਮ ਕੀਤਾ। ³ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤੇ ਸਨ, ਵਿਸਰਾਮ ਕੀਤਾ।

ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ

⁴ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਇਹ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਓਹ ਰਚੇ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ। ⁵ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਬੂਟਾ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਖੇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਗ-ਪੱਤ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉੱਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵਰ੍ਹਾਇਆ, ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਵਾਹੁਣ ਲਈ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ⁶ਪਰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਤੇ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਦੇ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਸਿੰਜਦੇ ਸਨ। ⁷ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਭੂਮੀ ਦੀ ਧੂੜ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਜੀਉਂਦੀ ਜਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ^a a v7 ‘ਜੀਉਂਦੀ ਜਾਨ’ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਉਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਗੌਰਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਉਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ⁸ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ। ⁹ਭੂਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਉਗਾਇਆ ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਖਾਣ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਭਲੇ-ਬੁਰੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ। ¹⁰ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਸਿੰਜਣ ਲਈ ਅਦਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵਗਦਾ ਸੀ; ਉੱਥੋਂ ਇਹ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਕੇ ਚਾਰ ਦਰਿਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ¹¹ਪਹਿਲੇ ਦਾ ਨਾਂ ਪੀਸ਼ੋਨ ਹੈ; ਇਹ ਹਵੀਲਾਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ^b b v11 ਹਵੀਲਾਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇਲਾਕਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਇਸ ਦਾ ਠੀਕ ਥਾਂ ਹੁਣ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ¹²ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗੂੰਦ ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨੀ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹੈ। ^c c v12 ਬਦੋਲਹ ਇੱਕ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗੂੰਦ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਬਹੁਮੁੱਲੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ¹³ਦੂਜੇ ਦਰਿਆ ਦਾ ਨਾਂ ਗੀਹੋਨ ਹੈ; ਇਹ ਕੂਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਲ਼ ਖਾਂਦਾ ਵਗਦਾ ਹੈ। ^d d v13 ਕੂਸ਼ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੂਬੀਆ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ¹⁴ਤੀਜੇ ਦਰਿਆ ਦਾ ਨਾਂ ਦਜਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਦਰਿਆ ਫ਼ਰਾਤ ਹੈ। ¹⁵ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।

¹⁶ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਹਰ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ¹⁷ਪਰ ਭਲੇ-ਬੁਰੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਤੂੰ ਨਾ ਖਾਈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਖਾਵੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਰੇਂਗਾ।”

¹⁸ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।”

¹⁹ਭੂਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੇਤ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਫਿਰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਨਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਜੀਉਂਦੇ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਜੋ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਹੋ ਗਿਆ। ²⁰ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਆਦਮ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਾ ਲੱਭਾ। ²¹ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਸਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ²²ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਪਸਲੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਲੈ ਆਇਆ। ²³ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਆਖ਼ਰਕਾਰ! ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਡੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਸ ਹੈ; ਇਹ ‘ਇਸਤਰੀ’ ਸਦਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੁਰਖ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ।” ²⁴ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਖ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਹ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ²⁵ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਸਨ, ਪਰ ਓਹ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।