ਉਤਪਤ 2

2 ¹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੂਹ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਏ। ² ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਬਣਾਏ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀਤਾ। ³ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਜਣਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਆਦਮ ਅਤੇ ਹੱਵਾਹ

⁴ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਓਹ ਸਿਰਜੇ ਗਏ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਬਣਾਏ। ⁵ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਜੇ ਖੇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਬੂਟਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਖੇਤ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਗ ਪੱਤ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਉੱਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਵਰ੍ਹਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਵਾਹੁਣ ਲਈ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ। ⁶ ਪਰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੋਤੇ ਫੁੱਟ ਨਿਕਲਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਸਿੰਜਦੇ ਸਨ। ⁷ ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਾਹ ਫੂਕਿਆ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ ਬਣ ਗਿਆ। ^a a v7 ‘ਇੱਕ ਜੀਉਂਦਾ ਪ੍ਰਾਣੀ’ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਉਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦੀ ਪਤਵੰਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਉਣ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ⁸ ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਦਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ। ⁹ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਉਹ ਰੁੱਖ ਉਗਾਇਆ ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਅਤੇ ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੀ। ¹⁰ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਸਿੰਜਣ ਲਈ ਅਦਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਦੀ ਵਗਦੀ ਸੀ; ਉੱਥੋਂ ਇਹ ਵੰਡੀ ਜਾ ਕੇ ਚਾਰ ਨਦੀਆਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ¹¹ ਪਹਿਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪੀਸ਼ੋਨ ਹੈ; ਇਹ ਹਵੀਲਾਹ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ^b b v11 ਹਵੀਲਾਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਇਲਾਕਾ ਸੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਇਸ ਦਾ ਠੀਕ ਸਥਾਨ ਹੁਣ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ¹² ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਗੂੰਦ ਅਤੇ ਸੁਲੇਮਾਨੀ ਪੱਥਰ ਵੀ ਹਨ। ^c c v12 ਬਦੋਲਖ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਗੂੰਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਮੁੱਲੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ¹³ ਦੂਜੀ ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਗੀਹੋਨ ਹੈ; ਇਹ ਕੂਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਲ਼ ਖਾਂਦੀ ਵਗਦੀ ਹੈ। ^d d v13 ਕੂਸ਼ ਮਿਸਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਨੂਬੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ¹⁴ ਤੀਜੀ ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਹਿੱਦਕਲ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਸ਼ੂਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਨਦੀ ਫਰਾਤ ਹੈ। ¹⁵ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਦਨ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।

¹⁶ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਹਰ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ¹⁷ ਪਰ ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਤੂੰ ਨਾ ਖਾਈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਖਾਵੇਂਗਾ ਉਸ ਦਿਨ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਰੇਂਗਾ।”

¹⁸ ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।”

¹⁹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਖੇਤ ਦੇ ਹਰ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਹਰ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦਾ ਤਾਂ ਜੋ ਵੇਖੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਰ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋਇਆ। ²⁰ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਡੰਗਰਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਆਦਮ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਸਹਾਇਕ ਨਾ ਮਿਲਿਆ। ²¹ ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਪਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਸਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਲੈ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀ। ²² ਤਦ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਪਸਲੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਲਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦਾ। ²³ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਆਖ਼ਰਕਾਰ! ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੱਡੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਮੇਰੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚੋਂ; ਇਹ ‘ਇਸਤਰੀ’ ਸੱਦੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਸੀ।” ²⁴ ਇਸ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਓਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ²⁵ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੋਵੇਂ ਨੰਗੇ ਸਨ, ਪਰ ਓਹ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।