Poe Katujuh
Carita ciptaan anu lega heureut jadi hiji kebon. Rama urang melak éta kebon, nempatkeun lalaki di dinya pikeun ngagarap jeung ngajaga éta kebon, méré manéhna kabébasan kalawan hiji larangan, tuluy nyebutkeun yén kasorangan lalaki éta téh teu hadé, sarta ngawangun hiji awéwé tina iga lalaki éta sorangan.
2 1Kitu langit jeung bumi geus rengse dijadikeun, katut sagala eusina nu kacida lobana. 2Dina poe katujuh Rama urang geus ngarengsekeun pagawean-Na, tuluy Mantenna reureuh dina poe katujuh tina sagala nu geus dijadikeun ku Mantenna. 3Rama urang ngaberkahan poe katujuh tur nyucikeun, sabab dina poe eta Mantenna reureuh tina sagala pagawean nyiptakeun nu geus dilampahkeun ku Mantenna.
Adam jeung Hawa
4Ieu riwayat langit jeung bumi waktu diciptakeun, waktu Rama urang ngadamel bumi jeung langit. 5Harita di bumi acan aya rungkun di tegalan, jeung pepelakan di tegalan acan jaradi, sabab Rama urang acan nurunkeun hujan ka bumi, jeung acan aya jalma nu ngolah taneuh, 6tapi aya cinyusu nu bijil tina jero bumi, ngabaseuhan sakuliah beungeut taneuh. 7Tuluy Rama urang ngawangun manusa tina lebu taneuh, tur niupkeun napas kahirupan kana liang irungna, nya jadi manusa teh jalma nu hirup. a a v7 'Jalma nu hirup' ngandung martabat hubungan manusa, nu dijadikeun pikeun hirup paadu-hareup jeung Rama urang. 8Tuluy Rama urang melak hiji taman di Eden, di beulah wetan, tur nempatkeun di dinya manusa nu geus diwangun ku Mantenna. 9Tina taneuh, Rama urang numuwuhkeun rupa-rupa tangkal nu endah dipandang jeung ngareunah didahar, katut tangkal kahirupan di tengah taman jeung tangkal pangaweruh ngeunaan hade jeung goreng. 10Aya hiji walungan nu ngocor ti Eden pikeun ngabaseuhan taman; ti dinya ngabag jadi opat walungan. 11Nu kahiji ngaranna Pison; ngurilingan sakuliah tanah Hawila, tempat ayana emas. b b v11 Hawila teh hiji wewengkon nu kawentar ku emasna nu alus; tempatna nu pasti geus teu kanyahoan deui. 12Emas di eta tanah alus; getah seungit jeung batu onyx oge aya di dinya. c c v12 Bdelium teh getah nu seungit, dipikahormat lir batu adi dina jaman baheula. 13Ngaran walungan nu kadua nya eta Gihon; ngabulet ngaliwatan sakuliah tanah Kus. d d v13 Kus teh hiji tanah di beulah kidul Mesir, di wewengkon nu sok disebut Nubia baheula. 14Ngaran walungan nu katilu nya eta Tigris, nu ngocor di beulah wetan Asyur. Walungan nu kaopat nya eta Efrat. 15Rama urang nyandak manusa tur nempatkeun manehna di taman Eden pikeun ngolah jeung ngajaga taman.
16Tuluy Rama urang nimbalan ka manusa, “Maneh meunang ngadahar buah tina sakabeh tangkal di ieu taman; 17tapi ulah ngadahar buah tina tangkal pangaweruh hade jeung goreng, sabab dina poe maneh ngadahar eta, maneh pasti bakal maot.”
18Tuluy Rama urang ngandika, “Teu hade ari manusa nyorangan. Kami rek nyieun hiji panulung nu luyu jeung manehna.”
19Tina taneuh, Rama urang ngawangun sagala sato di tegalan jeung sagala manuk di awang-awang, tuluy dicandak ka manusa pikeun nenjo kumaha manehna bakal ngaranan. Naon bae ngaran nu dibikeun ku manusa ka unggal mahluk nu hirup, nya eta jadi ngaranna. 20Manusa ngaranan sakabeh ingon-ingon, manuk di awang-awang, jeung sakabeh sato leuweung, tapi pikeun Adam teu kapanggih hiji panulung nu luyu jeung manehna. 21Tuluy Rama urang ngasarekeun manusa saré tibra, jeung sabot manehna saré, Mantenna nyandak salah sahiji tulang rusukna tur nutupan tempatna ku daging. 22Tina tulang rusuk nu dicandak tina manusa tea, Rama urang ngawangun hiji awewe, tuluy dibawa ka manusa. 23Ceuk manusa, “Ayeuna mah! Ieu tulang tina tulang kuring jeung daging tina daging kuring; manehna bakal disebut ‘awewe,’ sabab dicokot tina lalaki.” 24Ku sabab eta, lalaki ninggalkeun bapa jeung indungna, ngahiji jeung pamajikanana, tuluy duanana jadi hiji daging. 25Manusa jeung pamajikanana duanana taranjang, tapi henteu ngarasa era.