Kajadian 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Dina kawitan, Rama urang nu di sawarga nyiptakeun langit jeung bumi. ^a a v1 Sora anu nyiptakeun jagat teh sora Rama. Allah Rama, Pribadi nu kahiji tina Tritunggal, nyiptakeun ngaliwatan Putra — Pangandika-Na nu langgeng (Yohanes 1:3; Kolose 1:16) — sabot Roh Allah ngalayang di luhureun cai (Kajadian 1:2). Kitab Suci dibuka lain ku hiji Allah nu tebih, tapi ku hiji Rama nu ngadeukeutan. ²Bumi harita can boga wangun tur kosong; nu poek ngaliputan beungeut jero cai, sarta Roh Rama urang ngalayang di luhureun beungeut cai.

³Tuluy Rama urang ngadawuh, “Sing aya caang,” seug aya caang.

⁴Mantenna ningali yen caang teh hade, tuluy misahkeun caang ti nu poek. ⁵Nu caang ku Mantenna disebut “beurang,” nu poek disebut “peuting.” Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu kahiji.

⁶Tuluy Rama urang ngadawuh, “Sing aya lalangit di antara cai pikeun misahkeun cai ti cai.”

⁷Mantenna ngadamel lalangit tea, tuluy misahkeun cai nu di handapeunana ti cai nu di luhureunana. Seug jadi kitu. ⁸Eta lalangit ku Mantenna disebut “langit.” Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu kadua.

⁹Tuluy Rama urang ngadawuh, “Cai nu di handapeun langit sing ngumpul di hiji tempat, sarta sing breh aya tanah garing.” Seug jadi kitu.

¹⁰Tanah garing ku Mantenna dingaranan “darat,” ari cai nu ngumpul dingaranan “laut.” Tuluy Mantenna ningali yen eta teh hade.

¹¹Tuluy Mantenna ngadawuh, “Darat sing jadi tutuwuhan: tangkal-tangkal nu boga binih, tangkal bubuahan nu buahna aya binihan, numutkeun jinisna sewang-sewangan.” Seug jadi kitu.

¹²Darat tuluy ngaluarkeun tutuwuhan — tangkal nu boga binih numutkeun jinisna, jeung tangkal nu buahna aya binihan numutkeun jinisna — tuluy Rama urang ningali yen eta teh hade. ¹³Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu katilu.

¹⁴Tuluy Rama urang ngadawuh, “Sing aya caang-caangan di lalangit langit pikeun misahkeun beurang ti peuting, sarta pikeun jadi tanda-tanda nangtukeun usum, poe, jeung taun, ¹⁵sarta sing jadi caang-caangan di lalangit langit, pikeun nyaangan bumi.” Seug jadi kitu.

¹⁶Rama urang ngadamel dua caang nu gede — nu leuwih gede pikeun ngawasaan beurang, nu leuwih leutik pikeun ngawasaan peuting. Mantenna oge ngadamel bentang-bentang. ¹⁷Kabeh ku Mantenna diteundeun di lalangit langit pikeun nyaangan bumi, ¹⁸pikeun ngawasaan beurang jeung peuting, sarta pikeun misahkeun caang ti nu poek. Tuluy Mantenna ningali yen eta teh hade. ¹⁹Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu kaopat.

²⁰Tuluy Rama urang ngadawuh, “Cai sing pinuh ku rupa-rupa sato nu hirup, sarta sing aya manuk-manuk nu hiber di luhureun bumi, nyacas di lalangit langit.”

²¹Mantenna tuluy nyiptakeun sato-sato laut nu galede, sakur mahluk hirup nu usik tur ngagimbung di jero cai numutkeun jinisna, jeung sakur manuk nu jangjangan numutkeun jinisna. Tuluy Mantenna ningali yen eta teh hade.

²²Rama urang ngaberkahan kabeh, tuluy ngadawuh, “Sing baranahan, sing beuki lobah, eusian cai di lautan, sarta manuk-manuk sing beuki lobah di bumi.”

²³Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu kalima.

²⁴Tuluy Rama urang ngadawuh, “Darat sing ngaluarkeun sato-sato nu hirup numutkeun jinisna: ingon-ingon, sato nu ngarayap, jeung sato galak, masing-masing numutkeun jinisna.” Seug jadi kitu.

²⁵Mantenna ngadamel sato galak numutkeun jinisna, ingon-ingon numutkeun jinisna, jeung sakur sato nu ngarayap di taneuh numutkeun jinisna. Tuluy Mantenna ningali yen eta teh hade.

²⁶Tuluy Rama urang ngadawuh, “Hayu urang ngadamel manusa numutkeun gambar Kami, nu sarupa jeung Kami, pikeun ngawasaan lauk di laut, manuk di langit, ingon-ingon, sakuliah bumi, jeung sakur sato nu ngarayap di taneuh.” ^b b v26 Panganggo kecap “urang” jeung “Kami” ku Rama teh nunjuk ka Rama, Putra, jeung Roh Suci.

²⁷Rama urang tuluy nyiptakeun manusa numutkeun gambar Mantenna; numutkeun gambar Allah manusa diciptakeun; lalaki jeung awewe diciptakeun ku Mantenna. ^c c v27 Allah di dieu nya eta Elohim. Perjangjian Anyar nembongkeun yen Allah nu Esa teh Rama, Putra, jeung Roh Suci (Matius 28:19; Yohanes 1:1-3; Kolose 1:15-16).

²⁸Rama urang ngaberkahan maranehna, tuluy ngadawuh ka maranehna, “Sing baranahan, sing beuki lobah, eusian bumi tur taklukkeun. Kawasaan lauk di laut, manuk di langit, jeung sakur mahluk hirup nu usik di bumi.” ²⁹Tuluy Mantenna ngadawuh, “Kami maparin ka maraneh sakur tutuwuhan nu boga binih di sakuliah bumi, jeung sakur tangkal nu buahna aya binihan — eta bakal jadi kadaharan maraneh. ³⁰Ka sakur sato di bumi, sakur manuk di langit, jeung sakur nu ngarayap di taneuh nu boga napas kahirupan, Kami maparin sagala tutuwuhan nu hejo pikeun kadaharan.” Seug kajadian kitu.

³¹Rama urang ningali sakabeh nu geus didamel ku Mantenna, tur eta kabeh kacida alusna. Tuluy aya sore, aya isuk — eta poe nu kagenep.