پيدائش 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹شروعات ۾ اسان جي آسمان واري پيءُ آسمانن ۽ زمين کي پيدا ڪيو. ^a a v1 تخليق کي وجود ۾ آڻيندڙ آواز پيءُ جو آواز آهي. خدا پيءُ، تثليث جو پهريون شخص، فرزند — پنهنجي ازلي ڪلام — جي وسيلي خلقي ٿو (يوحنا 1:3؛ ڪلسين 1:16)، جڏهن تہ خدا جو روح پاڻيءَ مٿان منڊلائي ٿو (پيدائش 1:2). بائبل ڪنهن پري رهندڙ هستيءَ سان نہ، پر ويجھو ايندڙ پيءُ سان شروع ٿئي ٿي. ²زمين بي صورت ۽ خالي هئي؛ اونهي سمنڊ جي مٿاڇري تي اونداهي ڇانيل هئي، ۽ اسان جي پيءُ جو روح پاڻيءَ جي مٿاڇري تي منڊلائيندو هو.

³پوءِ اسان جي پيءُ چيو تہ ”روشني ٿئي،“ تہ روشني ٿي پئي.

⁴ڏٺائين تہ روشني سٺي آهي، پوءِ روشنيءَ کي اونداهيءَ کان جدا ڪيائين. ⁵روشنيءَ کي ”ڏينهن“ ۽ اونداهيءَ کي ”رات“ سڏيائين. شام ٿي ۽ صبح ٿيو—پهريون ڏينهن.

⁶وري اسان جي پيءُ چيو تہ ”پاڻين جي وچ ۾ هڪ پکيڙ ٿئي، جيڪا پاڻيءَ کي پاڻيءَ کان جدا ڪري.“

⁷پکيڙ ٺاهيائين ۽ ان جي هيٺئين پاڻيءَ کي مٿئين پاڻيءَ کان جدا ڪيائين. ائين ئي ٿيو. ⁸پکيڙ کي ”آسمان“ سڏيائين. پوءِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو—ٻيو ڏينهن.

⁹پوءِ اسان جي پيءُ چيو تہ ”آسمان هيٺان پاڻي هڪ هنڌ گڏ ٿئي، ۽ سڪي زمين ظاهر ٿئي.“ ائين ئي ٿيو.

¹⁰سڪي زمين کي ”خشڪي“ ۽ گڏ ٿيل پاڻيءَ کي ”سمنڊ“ سڏيائين. پوءِ ڏٺائين تہ اهو سٺو آهي.

¹¹پوءِ چيائين تہ ”زمين ٻوٽا اڀاري، يعني ٻيج ڏيندڙ ٻوٽا ۽ ميوي وارا وڻ، جن جو ميوو پنهنجي جنس موجب ٻيج وارو هجي.“ ائين ئي ٿيو.

¹²زمين ٻوٽا اڀاريا—جنس موجب ٻيج ڏيندڙ ٻوٽا، ۽ جنس موجب ٻيج وارو ميوو ڏيندڙ وڻ—۽ اسان جي پيءُ ڏٺو تہ اهو سٺو آهي. ¹³پوءِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو—ٽيون ڏينهن.

¹⁴وري اسان جي پيءُ چيو تہ ”آسمان جي پکيڙ ۾ روشنيون ٿين، جيڪي ڏينهن کي رات کان جدا ڪن، ۽ موسمن، ڏينهن ۽ سالن جي نشانن جو ڪم ڏين، ¹⁵۽ آسمان جي پکيڙ ۾ روشنيون ٿي زمين تي روشني ڏين.“ ائين ئي ٿيو.

¹⁶اسان جي پيءُ ٻه وڏيون روشنيون ٺاهيون—ڏينهن تي حڪمراني ڪرڻ لاءِ وڏي روشني، ۽ رات تي حڪمراني ڪرڻ لاءِ ننڍي روشني. تارا بہ ٺاهيائين. ¹⁷کين زمين تي روشني ڏيڻ لاءِ آسمان جي پکيڙ ۾ رکيائين، ¹⁸ته ڏينهن ۽ رات تي حڪمراني ڪن ۽ روشنيءَ کي اونداهيءَ کان جدا ڪن. ڏٺائين تہ سٺو آهي. ¹⁹پوءِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو—چوٿون ڏينهن.

²⁰پوءِ اسان جي پيءُ چيو تہ ”پاڻي جاندار مخلوقات سان ڀرجي وڃي، ۽ پکي زمين مٿان، آسمان جي پکيڙ ۾ اڏامن.“

²¹تنهنڪري وڏا سامونڊي جاندار، پاڻيءَ ۾ هلندڙ ۽ ڀرجي ويندڙ هر جاندار پنهنجي جنس موجب، ۽ هر پرن وارو پکي پنهنجي جنس موجب پيدا ڪيائين. پوءِ ڏٺائين تہ سٺو آهي.

²²اسان جي پيءُ کين برڪت ڏني ۽ چيائين تہ ”ميوا ڏيو، وڌو ويجھو، سمنڊن جي پاڻيءَ کي ڀريو، ۽ پکي زمين تي وڌن ويجھن.“

²³پوءِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو—پنجون ڏينهن.

²⁴وري اسان جي پيءُ چيو تہ ”زمين پنهنجي جنس موجب جاندار پيدا ڪري، يعني چوپايا مال، گھسندڙ جاندار ۽ جھنگلي جانور، هر هڪ پنهنجي جنس موجب.“ ائين ئي ٿيو.

²⁵جھنگلي جانور سندن جنس موجب، چوپايا مال سندن جنس موجب، ۽ زمين تي گھسندڙ هر جاندار سندس جنس موجب ٺاهيائين. پوءِ ڏٺائين تہ سٺو آهي.

²⁶پوءِ اسان جي پيءُ چيو تہ ”اچو تہ انسان کي پنهنجي صورت ۾، پنهنجي مثال تي ٺاهيون، جيئن اهي سمنڊ جي مڇين، آسمان جي پکين، چوپائي مال، سڄي زمين ۽ زمين تي گھسندڙ هر جاندار تي حڪمراني ڪن.“ ^b b v26 پيءُ جو ”اسان“ ۽ ”اسان جي“ چوڻ پيءُ، فرزند ۽ پاڪ روح ڏانهن اشارو آهي.

²⁷تنهنڪري اسان جي پيءُ انسان کي پنهنجي صورت ۾ پيدا ڪيو؛ خدا جي صورت ۾ کين پيدا ڪيائين؛ مرد ۽ عورت ڪري کين پيدا ڪيائين. ^c c v27 هتي خدا لاءِ لفظ الوهيم آهي. نئون عهد نامو هڪڙي خدا کي پيءُ، فرزند ۽ پاڪ روح ڪري ظاهر ڪري ٿو (متي 28:19؛ يوحنا 1:1-3؛ ڪلسين 1:15-16).

²⁸اسان جي پيءُ کين برڪت ڏني ۽ کين چيائين تہ ”ميوا ڏيو، وڌو ويجھو، زمين کي ڀريو ۽ ان کي تابع ڪريو. سمنڊ جي مڇين، آسمان جي پکين ۽ زمين تي هلندڙ هر جاندار تي حڪمراني ڪريو.“ ²⁹پوءِ چيائين تہ ”آءٌ اوهان کي سڄي زمين تي هر ٻيج ڏيندڙ ٻوٽو ۽ ٻيج وارو ميوو ڏيندڙ هر وڻ ڏيان ٿو؛ اهي اوهان جو کاڌو ٿيندا. ³⁰زمين جي هر جانور، آسمان جي هر پکيءَ ۽ زمين تي گھسندڙ هر ان شيءِ کي، جنهن ۾ زندگيءَ جو ساهه آهي، کاڌي لاءِ هر سائو ٻوٽو ڏيان ٿو.“ ائين ئي ٿيو.

³¹اسان جي پيءُ جيڪي ڪجھه ٺاهيو هو، سو سڀ ڏٺو تہ ڏاڍو سٺو هو. پوءِ شام ٿي ۽ صبح ٿيو—ڇهون ڏينهن.