چاپ شوی
کتاب

زمونږ پلار دُنيا په خپل کلام پېدا کوى

د پیلونو کتاب: پیدایښت او لوېدل، توپان او لوظ، او د ابراهیم د کورنۍ بلنه چې د هغې له لارې به ټوله نړۍ برکت ومومي. کلام هلته پیلېږي چېرته چې زېری پیلېږي، له زموږ پلار سره چې د ځان لپاره یوه نړۍ او یوه کورنۍ جوړوي.

څپرکی 1.

په شروع کښې زمونږ آسمانى پلار آسمان او زمکه پېدا کړل. a a v1 هغه آواز چې کائنات په خپل کلام پېدا کوى، د پلار آواز دے. خُدائ پلار، چې د تثليث اوله شخص دے، د زوئ په وسيله — چې د هغۀ ابدى کلام دے (يوحنا ۱:۳؛ کولسيوں ۱:۱۶) — پېدا کوى، په داسې حال کښې چې د خُدائ پاک روح د اوبو له پاسه ګرځى (پېدائش ۱:۲). کِتابِ مُقدس د يو لرې معبود سره نه، بلکې د يو داسې پلار سره شروع کيږى چې نزدے راځى. زمکه بې شکله او خالى وه، تيارۀ د ژورو اوبو پر مخ باندې پرته وه، او د زمونږ پلار روح د اوبو پر مخ باندې ګرځېدو.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”رڼا دې شى،“ او رڼا شوه.

هغۀ وليدل چې رڼا ښه وه، او هغۀ رڼا د تيارې نه بېله کړه. هغۀ رڼا ته د ”ورځې“ نوم ورکړو او تيارې ته يې د ”شپې“ نوم ورکړو. ماښام شو او سحر شو — اوله ورځ.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”د اوبو په مينځ کښې دې يوه فضا پېدا شى چې اوبۀ د اوبو نه بېلې کړى.“

نو هغۀ فضا جوړه کړه او د فضا نه لاندې اوبۀ يې د فضا نه پاسه اوبو نه بېلې کړې. او هم داسې وشول. هغۀ فضا ته د ”آسمان“ نوم ورکړو. نو ماښام شو او سحر شو — دوېمه ورځ.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”د آسمان نه لاندې اوبۀ دې په يو ځائ راجمع شى، او وچه زمکه دې ښکاره شى.“ او هم داسې وشول.

هغۀ وچې زمکې ته د ”زمکې“ نوم ورکړو، او راجمع شويو اوبو ته يې د ”سمندرونو“ نوم ورکړو. او هغۀ وليدل چې دا ښه وه.

نو هغۀ وفرمائيل چې، ”زمکه دې زرغونه راوباسى: داسې بوټى چې تخم لرى، او داسې مېوه‌دار ونې چې د خپل قسم مطابق مېوه ونيسى چې تخم پکښې وى.“ او هم داسې وشول.

زمکې زرغونه راوايسته — داسې بوټى چې د خپل قسم مطابق تخم يې لرلو، او داسې ونې چې د خپل قسم مطابق داسې مېوه يې ونيوله چې تخم پکښې وو — او زمونږ پلار وليدل چې دا ښه وه. نو ماښام شو او سحر شو — درېيمه ورځ.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”د آسمان په فضا کښې دې رڼاګانې پېدا شى چې ورځ د شپې نه بېله کړى، او د موسمونو، ورځو او کالونو د ښودلو دپاره د نښو په توګه وى، او د آسمان په فضا کښې دې رڼاګانې وى چې په زمکه باندې رڼا ورکړى.“ او هم داسې وشول.

زمونږ پلار دوه لويې رڼاګانې جوړې کړې — لويه رڼا چې د ورځې حکومت وکړى، او وړه رڼا چې د شپې حکومت وکړى. هغۀ ستورى هم جوړ کړل. هغۀ هغه د آسمان په فضا کښې کېښودل چې په زمکه باندې رڼا ورکړى، چې د ورځې او شپې حکومت وکړى، او رڼا د تيارې نه بېله کړى. هغۀ وليدل چې دا ښه وه. نو ماښام شو او سحر شو — څلورمه ورځ.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”اوبۀ دې د ژوندو مخلوقاتو نه ډکې شى، او مرغان دې د زمکې نه پاسه، د آسمان په فضا کښې الوځى.“

نو هغۀ لوى سمندرى مخلوقات، او هر ژوندے مخلوق چې په اوبو کښې خوزى او ګرځى د خپل قسم مطابق، او هر هغه مرغه چې وزرونه لرى د خپل قسم مطابق پېدا کړل. او هغۀ وليدل چې دا ښه وه.

زمونږ پلار هغوئ ته برکت ورکړو او وفرمائيل چې، ”زياتيږئ، ډېر شئ، د سمندرونو اوبۀ ډکې کړئ، او مرغان دې په زمکه باندې ډېر شى.“

نو ماښام شو او سحر شو — پنځمه ورځ.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”زمکه دې د خپل قسم مطابق ژوندى مخلوق راوباسى: څاروى، ښوئيدونکى مخلوق او ځنګلى ځناور، هر يو د خپل قسم مطابق.“ او هم داسې وشول.

هغۀ ځنګلى ځناور د خپل قسم مطابق، څاروى د خپل قسم مطابق، او هر هغه مخلوق چې په زمکه ښوئيږى د خپل قسم مطابق جوړ کړل. او هغۀ وليدل چې دا ښه وه.

نو زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”راځئ چې انسان زمونږ په صورت او زمونږ د مثال په شان جوړ کړو، چې د سمندر په ماهيانو، د آسمان په مرغانو، په څاروو، په ټوله زمکه، او په هر هغه مخلوق چې په زمکه ښوئيږى حکومت وکړى.“ b b v26 د پلار د ”مونږ“ او ”زمونږ“ وئيل، پلار، زوئ او روحُ القُدس ته اشاره کوى.

نو زمونږ پلار انسان په خپل صورت پېدا کړو؛ د خُدائ پاک په صورت يې هغوئ پېدا کړل؛ نر او ښځه يې پېدا کړل. c c v27 دلته د ”خُدائ پاک“ نه مُراد الوهيم دے. نوے عهدنامه يو خُدائ پاک د پلار، زوئ او روحُ القُدس په توګه څرګندوى (متى ۲۸:۱۹؛ يوحنا ۱:۱-۳؛ کولسيوں ۱:۱۵-۱۶).

زمونږ پلار هغوئ ته برکت ورکړو او هغوئ ته يې وفرمائيل چې، ”زياتيږئ، ډېر شئ، زمکه ډکه کړئ او هغه تابع کړئ. د سمندر په ماهيانو، د آسمان په مرغانو، او په هر هغه ژوندى مخلوق چې په زمکه ګرځى حکومت وکړئ.“ نو هغۀ وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته هر هغه بوټے چې په ټوله زمکه باندې وى او تخم لرى، او هره هغه ونه چې داسې مېوه لرى چې تخم پکښې وى، درکوم — دا به ستاسو خوراک وى. او د زمکې هر ځناور ته، د آسمان هر مرغه ته، او هر هغه څيز ته چې په زمکه ګرځى او د ژوند سا پکښې وى، زۀ هر زرغون بوټے د خوراک دپاره ورکوم.“ او هم داسې وشول.

زمونږ پلار هر هغه څۀ وليدل چې جوړ کړى يې وُو، او دا ټول ډېر ښۀ وُو. نو ماښام شو او سحر شو — شپږمه ورځ.