ஆதியாகமம் 1

1 ¹ ஆதியிலே, எங்கள் பரமபிதா வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார். ^a a v1 சிருஷ்டிப்பை வாக்கினால் உண்டாக்கும் குரல் பிதாவினுடையது. திரித்துவத்தின் முதலாம் ஆளாகிய, தேவனாகிய பிதா, ஆவியானவர் தண்ணீர்களின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருக்கையில் (ஆதியாகமம் 1:2), தமது நித்திய வார்த்தையாகிய குமாரன் மூலமாய் (யோவான் 1:3; கொலோசெயர் 1:16) சிருஷ்டிக்கிறார். வேதாகமம் தூரமான ஒரு தெய்வத்தோடு அல்ல, அருகில் வரும் ஒரு பிதாவோடு துவங்குகிறது. ² பூமியானது ஒழுங்கின்றியும் வெறுமையாயும் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; எங்கள் பிதாவின் ஆவி தண்ணீர்களின் மேற்பரப்பில் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்.

³ அப்பொழுது எங்கள் பிதா, “வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது” என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று. ⁴ வெளிச்சம் நல்லது என்று அவர் கண்டார்; வெளிச்சத்தையும் இருளையும் அவர் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார். ⁵ வெளிச்சத்திற்கு “பகல்” என்றும், இருளுக்கு “இரவு” என்றும் அவர் பேரிட்டார். சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—முதலாம் நாள் ஆயிற்று.

⁶ பின்பு எங்கள் பிதா, “தண்ணீரைத் தண்ணீரிலிருந்து பிரிக்கும்படி தண்ணீர்களுக்கு நடுவே ஒரு விரிவு உண்டாகக்கடவது” என்றார். ⁷ அப்படியே அவர் விரிவை உண்டாக்கி, விரிவுக்குக் கீழேயுள்ள தண்ணீரையும் விரிவுக்கு மேலேயுள்ள தண்ணீரையும் வெவ்வேறாகப் பிரித்தார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ⁸ விரிவுக்கு “வானம்” என்று அவர் பேரிட்டார். சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—இரண்டாம் நாள் ஆயிற்று.

⁹ பின்பு எங்கள் பிதா, “வானத்தின்கீழுள்ள தண்ணீர் ஓரிடத்தில் சேரவும், வெட்டாந்தரை காணப்படவும்கடவது” என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ¹⁰ வெட்டாந்தரைக்கு “நிலம்” என்றும், சேர்ந்த தண்ணீர்களுக்கு “கடல்கள்” என்றும் அவர் பேரிட்டார். அது நல்லது என்று அவர் கண்டார். ¹¹ பின்பு அவர், “நிலம் புற்பூண்டுகளை முளைப்பிக்கக்கடவது; விதைதரும் தாவரங்களையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே விதையுள்ள கனிதரும் மரங்களையும் முளைப்பிக்கக்கடவது” என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ¹² நிலம் புற்பூண்டுகளை முளைப்பித்தது; தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே விதைதரும் தாவரங்களையும், தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே விதையுள்ள கனிதரும் மரங்களையும் முளைப்பித்தது. அது நல்லது என்று எங்கள் பிதா கண்டார். ¹³ சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—மூன்றாம் நாள் ஆயிற்று.

¹⁴ பின்பு எங்கள் பிதா, “பகலையும் இரவையும் வெவ்வேறாகப் பிரிக்கும்படி வானத்தின் விரிவிலே சுடர்கள் உண்டாகக்கடவது; அவைகள் அடையாளங்களாயும், காலங்களையும், நாட்களையும், வருஷங்களையும் குறிக்கும்படியும் இருக்கக்கடவது; ¹⁵ பூமியின்மேல் வெளிச்சம் தரும்படி வானத்தின் விரிவிலே அவைகள் சுடர்களாயிருக்கக்கடவது” என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ¹⁶ எங்கள் பிதா இரண்டு பெரிய சுடர்களை உண்டாக்கினார்; பகலை ஆளும்படி பெரிய சுடரையும், இரவை ஆளும்படி சிறிய சுடரையும் உண்டாக்கினார்; நட்சத்திரங்களையும் உண்டாக்கினார். ¹⁷ பூமியின்மேல் வெளிச்சம் தரும்படி, அவைகளை அவர் வானத்தின் விரிவிலே வைத்தார், ¹⁸ பகலையும் இரவையும் ஆளவும், வெளிச்சத்தையும் இருளையும் வெவ்வேறாகப் பிரிக்கவும் வைத்தார். அது நல்லது என்று அவர் கண்டார். ¹⁹ சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—நான்காம் நாள் ஆயிற்று.

²⁰ பின்பு எங்கள் பிதா, “நீரானது ஜீவஜந்துக்களைத் திரளாய் ஜநிப்பிக்கக்கடவது; பறவைகள் பூமிக்கு மேலாக வானத்தின் விரிவிலே பறக்கக்கடவது” என்றார். ²¹ அப்படியே பெரிய நீர்வாழ் ஜந்துக்களையும், தண்ணீரிலே திரளாய் ஜநித்து அசைகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியேயும், சிறகுள்ள சகல பறவைகளையும் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியேயும் அவர் சிருஷ்டித்தார். அது நல்லது என்று அவர் கண்டார். ²² எங்கள் பிதா அவைகளை ஆசீர்வதித்து, “நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, கடல்களிலுள்ள தண்ணீர்களை நிரப்புங்கள்; பறவைகள் பூமியிலே பெருகக்கடவது” என்றார். ²³ சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—ஐந்தாம் நாள் ஆயிற்று.

²⁴ பின்பு எங்கள் பிதா, “நிலம் ஜீவஜந்துக்களைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே, அதாவது நாட்டுமிருகங்களையும், ஊரும் பிராணிகளையும், காட்டுமிருகங்களையும் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியே பிறப்பிக்கக்கடவது” என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று. ²⁵ அவர் காட்டுமிருகங்களைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியேயும், நாட்டுமிருகங்களைத் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியேயும், நிலத்தில் ஊரும் சகல பிராணிகளையும் தங்கள் தங்கள் ஜாதியின்படியேயும் உண்டாக்கினார். அது நல்லது என்று அவர் கண்டார்.

²⁶ பின்பு எங்கள் பிதா, “நமது சாயலாக, நமது ரூபத்தின்படியே மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், நாட்டுமிருகங்களையும், பூமி முழுவதையும், பூமியில் ஊரும் சகல பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள்” என்றார். ^b b v26 பிதாவானவர் “நாம்,” “நமது” என்று சொல்வது பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகியோரைக் குறிக்கிறது. ²⁷ அப்படியே எங்கள் பிதா தமது சொந்த சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார்; பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவரின் சாயலாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார். ^c c v27 மனுஷன் பிதா ஒருவரின் சாயலாக மாத்திரமல்ல, பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஆகிய மூன்று ஆட்களின் சாயலாகவும் சிருஷ்டிக்கப்பட்டான். ²⁸ எங்கள் பிதா அவர்களை ஆசீர்வதித்து, “நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்துங்கள்; சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், பூமியில் அசைகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் ஆளுங்கள்” என்று அவர்களோடே சொன்னார். ²⁹ பின்பு அவர், “இதோ, பூமியின் முகமெங்குமுள்ள விதைதரும் சகல தாவரங்களையும், விதையுள்ள கனிதரும் சகல மரங்களையும் உங்களுக்குக் கொடுத்தேன்; அவைகள் உங்களுக்கு ஆகாரமாயிருக்கும். ³⁰ “பூமியிலுள்ள சகல மிருகங்களுக்கும், ஆகாயத்திலுள்ள சகல பறவைகளுக்கும், பூமியில் ஊரும் சகல பிராணிகளுக்கும், ஜீவசுவாசமுள்ள யாவற்றிற்கும், பசுமையான சகல பூண்டுகளையும் ஆகாரமாகக் கொடுத்தேன்” என்றார்; அது அப்படியே ஆயிற்று.

³¹ எங்கள் பிதா தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்; அது மிகவும் நன்றாயிருந்தது. சாயங்காலமும் விடியற்காலமும் உண்டாகி—ஆறாம் நாள் ஆயிற்று.