Destpêbûn 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Di destpêkê de Bavê me yê ezmanî ezman û erd afirandin. ^a a v1 Dengê ku afirandinê bi gotinê tîne hebûnê, dengê Bav e. Xwedê Bav, Kesê yekem ê Sêyekiyê, bi rêya Kur diafirîne, ku Gotina wî ya herheyî ye (Yûhenna 1:3; Kolosî 1:16), gava ku Ruhê Xwedê li ser avan digere (Destpêbûn 1:2). Pirtûka Pîroz ne bi xwedayekî dûr dest pê dike, lê bi Bavekî ku nêzîk dibe. ²Erd bêşikl û vala bû; tarî li ser rûyê kûrahiyê bû û Ruhê Bavê me li ser rûyê avê digeriya.

³Paşê Bavê me got: “Bila ronahî hebe,” û ronahî çêbû.

⁴Wî dît ku ronahî baş e û wî ronahî ji tariyê veqetand. ⁵Wî ji ronahiyê re got “roj” û ji tariyê re got “şev”. Êvar bû û sibe bû—roja yekê.

⁶Û Bavê me got: “Bila di navbera avê de berfirehiyek hebe, da ku avê ji avê veqetîne.”

⁷Wî berfirehî çêkir û ava di binê wê de ji ava li jorê wê veqetand. Û wisa bû. ⁸Wî ji berfirehiya di navbera avê de re got “ezman”. Bi vî awayî êvar bû û sibe bû—roja diduyan.

⁹Paşê Bavê me got: “Bila ava di bin ezman de li cihekî bê civandin û bila bejahî xuya bibe.” Û wisa bû.

¹⁰Wî navê bejahiyê “erd” û navê avên civiyayî “derya” danî. Û wî dît ku baş bû.

¹¹Paşê wî got: “Bila erd şînahiyê şîn bike: giyayên ku tov didin û darên fêkî yên ku li gorî cureyê xwe fêkiyên bi tov didin.” Û wisa bû.

¹²Erdê şînahî derxist—giyayên ku li gorî cureyên xwe tov didin û darên ku li gorî cureyên xwe fêkiyên bi tov didin—û Bavê me dît ku baş bû. ¹³Û êvar bû û sibe bû—roja sisêyan.

¹⁴Û Bavê me got: “Bila di berfirehiya ezman de ronahî hebin, da ku rojê ji şevê veqetînin û bibin nîşan, da ku demsal, roj û sal pê bên diyarkirin, ¹⁵û bila ew di berfirehiya ezman de bibin ronahî, da ku ronahiyê bidin ser erdê.” Û wisa bû.

¹⁶Bavê me du ronahiyên mezin çêkirin—ronahiya mezintir ku serweriya rojê bike û ronahiya biçûktir ku serweriya şevê bike. Wî stêr jî çêkirin. ¹⁷Wî ew di berfirehiya ezman de danîn, da ku ronahiyê bidin ser erdê, ¹⁸da ku serweriya rojê û şevê bikin û ronahiyê ji tariyê veqetînin. Wî dît ku baş bû. ¹⁹Bi vî awayî êvar bû û sibe bû—roja çaran.

²⁰Paşê Bavê me got: “Bila av bi jîndaran tije bibe û bila çivîk li ser erdê, di berfirehiya ezman de bifirin.”

²¹Loma wî heywanên mezin ên deryayê, hemû jîndarên ku dilivin û di avê de dijenijin li gorî cureyên wan û hemû çivîkên biperik li gorî cureyên wan afirandin. Û wî dît ku baş bû.

²²Bavê me ew pîroz kirin û got: “Berdar bin, zêde bibin, avên deryayan tije bikin û bila çivîk li ser erdê zêde bibin.”

²³Û êvar bû û sibe bû—roja pêncan.

²⁴Û Bavê me got: “Bila erd li gorî cureyên wan jîndaran derxe: heywanên kedî, afirîdên ku bi erdê ve dişêlin û heywanên çolê, her yek li gorî cureyê xwe.” Û wisa bû.

²⁵Wî heywanên çolê li gorî cureyên wan, heywanên kedî li gorî cureyên wan û hemû afirîdên ku bi erdê ve dişêlin li gorî cureyên wan çêkirin. Û wî dît ku baş bû.

²⁶Paşê Bavê me got: “Bila em mirovan di sûretê xwe de, mîna xwe çêkin, da ku ew serweriyê li masiyên deryayê, li çivîkên ezman, li heywanên kedî, li tevahiya erdê û li hemû afirîdên ku bi erdê ve dişêlin bikin.” ^b b v26 Peyvên “em” û “me” yên ku Bav bi kar tîne, Bav, Kur û Ruhê Pîroz nîşan didin.

²⁷Loma Bavê me mirov di sûretê xwe de afirandin; di sûretê Xwedê de wî ew afirandin; wî ew nêr û mê afirandin. ^c c v27 Li vir Xwedê Elohîm e. Peymana Nû Xwedayê yekta wekî Bav, Kur û Ruhê Pîroz eşkere dike (Metta 28:19; Yûhenna 1:1-3; Kolosî 1:15-16).

²⁸Bavê me ew pîroz kirin û ji wan re got: “Berdar bin, zêde bibin, erdê tije bikin û wê bindest bikin. Serweriyê li masiyên deryayê, li çivîkên ezman û li hemû jîndarên ku li ser erdê dilivin bikin.” ²⁹Paşê wî got: “Ez li ser rûyê tevahiya erdê her giyayê ku tov dide û her dara ku fêkiyên wê tov didin didim we—wê ji we re bibin xwarin. ³⁰Hemû giyayên şîn jî ez wekî xwarin didim hemû heywanên erdê, hemû çivîkên ezman û her tiştê ku bi erdê ve dişêle û hilma jiyanê tê de heye.” Û wisa bû.

³¹Bavê me her tiştê ku wî çêkiribû dît û ew pir baş bû. Bi vî awayî êvar bû û sibe bû—roja şeşan.