Roja Heftan
Vegotina fireh a afirandinê ber bi yek bexçeyî ve teng dibe. Bavê me wî diçîne, mirov têde datîne ku bixebite û wî biparêze, bi yek qedexeyê azadiyê dide wî, paşê tenêbûna wî ne baş bi nav dike û ji kêleka wî jinekê çêdike.
Bavê me di ayetan de dipeyive 16–18
2 1Bi vî awayî ezman û erd bi hemû tiştên xwe yên bêhejmar temam bûn. 2Heta roja heftan Bavê me karê xwe temam kiribû û di roja heftan de wî ji hemû tiştên ku çêkiribûn bêhna xwe veda. 3Û Bavê me roja heftan bereket kir û ew pîroz kir, çimkî wî di wê rojê de ji hemû karê afirandinê yê ku kiribû bêhna xwe veda.
Adem û Hewa
4Ev dîroka ezman û erdê ye, gava ku ew hatin afirandin, dema ku Bavê me erd û ezman çêkirin. 5Hê li ser erdê tu deviyê çolê tunebû, tu giyayê çolê hê zîl nedabû, çimkî Bavê me hê baran nebarandibû ser erdê û tu mirov tunebû ku erdê bajo, 6lê kanî ji erdê derdiketin û wan tevahiya rûyê axê av dida. 7Piştre Bavê me mirov ji axa erdê çêkir, hilma jiyanê pifî pozê wî kir û mirov bû kesekî zindî. a a v7 ‘Kesekî zindî’ rûmeta mirovahiyê ya têkiliyê nîşan dide: mirov hatiye çêkirin ku rû bi rû bi Bavê me re bijî. 8Piştre Bavê me li Êdenê, li aliyê rojhilat, bexçeyek çand û mirovê ku wî çêkiribû danî wir. 9Bavê me ji axê hemû darên ku ji bo dîtinê xweşik û ji bo xwarinê baş in şîn kirin; li nava bexçê dara jiyanê û dara naskirina qencî û xerabiyê jî hebûn. 10Ji Êdenê çemek diherikî ku bexçê av bide; ji wir ve ew bû çar çem. 11Navê yê pêşî Pîşon e; ew li dora tevahiya welatê Hawîlayê diherike, li wê derê zêr tê dîtin. b b v11 Hawîla herêmeke bi zêrê xwe yê baş navdar bû; cihê wê yê rast êdî nayê zanîn. 12Zêrê wî welatî baş e; benîştê bîhnxweş û kevirên onîks jî li wir hene. c c v12 Bdelyûm benîştekî bîhnxweş bû ku di dinyaya kevnar de wekî kevirekî hêja bi qîmet dihat dîtin. 13Navê çemê diduyan Gîhon e; ew di nav tevahiya welatê Kûşê re diherike û dizivire. d d v13 Kûş welatekî li başûrê Misrê bû, li herêma ku carinan jê re Nûbiyaya kevnar tê gotin. 14Navê çemê sisêyan Dîcle ye, ku li rojhilatê Aşûrê diherike. Çemê çaran Ferat e. 15Bavê me mirov hilda û ew danî Bexçeyê Êdenê ku wî bajo û biparêze.
16Û Bavê me emir li mirov kir: “Tu azad î ku ji hemû darên bexçê bixwî; 17lê divê tu ji dara zanîna qencî û xerabiyê nexwî, çimkî roja ku tu jê bixwî, tê bê guman bimirî.”
18Piştre Bavê me got: “Ne baş e ku mirov bi tenê be. Ezê alîkarekî ku li gorî wî be çêkim.”
19Bavê me ji axê hemû heywanên çolê û hemû çivîkên ezmanan çêkirin, paşê her yek anî ba mirov ku bibîne ewê çi navî li wan deyne. Navê ku mirov li her jîndarî danî, navê wî ew bû. 20Mirov navên hemû dewaran, çivîkên ezmanan û hemû heywanên kovî danîn, lê ji bo Adem alîkarekî ku li gorî wî be nehat dîtin. 21Loma Bavê me xeweke giran bi ser mirov de anî û gava ew di xew de bû, wî yek ji parsûyên wî hilda û cihê wê bi goşt girt. 22Piştre Bavê me ji parsûya ku ji mirov hildabû jinek çêkir û ew anî ba mirov. 23Mirov got: “Di dawiyê de! Ev hestiyê hestiyên min û goştê goştê min e; navê wê wê bibe ‘jin’, ji ber ku ew ji mêr hatiye derxistin.” 24Loma mêr bavê xwe û diya xwe dihêle, xwe bi jina xwe ve girê dide û ew dibin yek beden. 25Mirov û jina wî herdu jî tazî bûn û şerm nedikirin.
