ዘፍጥረት 2

2 ¹እንግዲህ ሰማያትና ምድር ሠራዊታቸውም ሁሉ ተፈጸሙ። ²አባታችን በሰባተኛው ቀን ሥራውን ፈጽሞ ነበር፤ ከሠራውም ሁሉ በሰባተኛው ቀን ዐረፈ። ³አባታችንም ሰባተኛውን ቀን ባረከ፤ ቀደሰውም፤ ምክንያቱም በዚያ ቀን ከሠራው ከፍጥረት ሥራ ሁሉ ዐርፎ ነበርና።

አዳምና ሔዋን

⁴ሰማያትና ምድር በተፈጠሩበት ጊዜ፣ አባታችንም ምድርንና ሰማያትን ባደረገበት ጊዜ የሆነው የሰማያትና የምድር ታሪክ ይህ ነው። ⁵ገና በምድር ላይ ምንም የሜዳ ቍጥቋጦ አልነበረም፤ ገና ምንም የሜዳ ተክል አልበቀለም ነበር፤ ምክንያቱም አባታችን በምድር ላይ ዝናብ አላዘነበም ነበር፤ መሬቱንም የሚያርስ ሰው አልነበረም፤ ⁶ነገር ግን ከምድር ምንጮች ወጥተው የመሬቱን ገጽ ሁሉ ያጠጡ ነበር። ⁷ከዚያም አባታችን ሰውን ከመሬት ዐፈር አበጀው፤ በአፍንጫውም የሕይወትን እስትንፋስ እፍ አለበት፤ እርሱም ሕያው ሰው ሆነ። ^a a v7 “ሕያው ሰው” የሚለው ከአባታችን ጋራ ፊት ለፊት ለመኖር የተፈጠረውን የሰውን ዘር ግንኙነታዊ ክብር ያመለክታል። ⁸ከዚያም አባታችን በምሥራቅ በዔድን ገነትን ተከለ፤ ያበጀውንም ሰው በዚያ አኖረ። ⁹አባታችንም ለማየት ያማረውን፣ ለመብላትም መልካም የሆነውን ዛፍ ሁሉ ከመሬት አበቀለ፤ በገነቱ መካከል የሕይወት ዛፍ፣ መልካሙንና ክፉውን የማወቅም ዛፍ ነበረ። ¹⁰ገነቱን ለማጠጣት ከዔድን ወንዝ ይፈስ ነበር፤ ከዚያም ተከፍሎ አራት ወንዞች ሆነ። ¹¹የመጀመሪያው ስሙ ፊሶን ነው፤ ወርቅ የሚገኝባትን የኤውላጥን ምድር ሁሉ ይከብባል። ^b b v11 ኤውላጥ በጥሩ ወርቋ የታወቀች አካባቢ ነበረች፤ ትክክለኛ ስፍራዋ ግን ዛሬ አይታወቅም። ¹²የዚያች ምድር ወርቅ መልካም ነው፤ መዐዛ ያለው ሙጫና የመረግድ ድንጋይም በዚያ አሉ። ^c c v12 በዶላ ጥሩ መዐዛ ያለው ሙጫ ነበር፤ በጥንቱ ዓለም እንደ ከበረ ድንጋይ ይከበር ነበር። ¹³የሁለተኛው ወንዝ ስም ግዮን ነው፤ የኩሽን ምድር ሁሉ ዙሮ ያልፋል። ^d d v13 ኩሽ ከግብፅ በስተ ደቡብ የምትገኝ ምድር ነበረች፤ አንዳንድ ጊዜ ጥንታዊ ኑቢያ በሚባለው አካባቢ ነበረች። ¹⁴የሦስተኛው ወንዝ ስም ጤግሮስ ነው፤ ከአሦር በስተ ምሥራቅ ይፈስሳል። አራተኛው ወንዝ ኤፍራጥስ ነው። ¹⁵አባታችንም ሰውን ወስዶ ያርሳትና ይጠብቃት ዘንድ በዔድን ገነት አኖረው።

¹⁶አባታችንም ሰውን እንዲህ ብሎ አዘዘው፤ “በገነት ካለው ዛፍ ሁሉ መብላት ትችላለህ፤ ¹⁷ነገር ግን መልካሙንና ክፉውን ከማወቅ ዛፍ አትብላ፤ ከእርሱ በበላህ ቀን በእርግጥ ትሞታለህና።”

¹⁸ከዚያም አባታችን እንዲህ አለ፤ “ሰው ብቻውን መሆኑ መልካም አይደለም፤ የሚስማማውን ረዳት እሠራለታለሁ።”

¹⁹አባታችንም የሜዳውን አራዊት ሁሉ የሰማይንም ወፍ ሁሉ ከመሬት አበጀ፤ ሰውም ምን ብሎ እንደሚጠራው ለማየት ወደ እርሱ አመጣቸው። ሰውም እያንዳንዱን ሕያው ፍጥረት በጠራው ስም ሁሉ፣ ያ ስሙ ሆነ። ²⁰ሰውም እንስሳውን ሁሉ የሰማይን ወፍ የሜዳውንም አራዊት ሁሉ ስም አወጣላቸው፤ ለአዳም ግን የሚስማማው ረዳት አልተገኘለትም። ²¹ስለዚህ አባታችን ሰውን በከባድ እንቅልፍ አስተኛው፤ እርሱም ተኝቶ ሳለ ከጎድን አጥንቶቹ አንዱን ወስዶ ስፍራውን በሥጋ ዘጋው። ²²ከዚያም አባታችን ከሰው ከወሰደው የጎድን አጥንት ሴትን ሠራ፤ ወደ ሰውም አመጣት። ²³ሰውም እንዲህ አለ፤ “አሁን ይህች ከዐጥንቴ ዐጥንት፣ ከሥጋዬም ሥጋ ናት፤ ከወንድ ተገኝታለችና ‘ሴት’ ትባላለች።” ²⁴ስለዚህ ሰው አባቱንና እናቱን ትቶ ከሚስቱ ጋራ ይጣመራል፤ ሁለቱም አንድ ሥጋ ይሆናሉ። ²⁵ሰውዬውና ሚስቱ ሁለቱም ዕራቍታቸውን ነበሩ፤ ነገር ግን አላፈሩም ነበር።