ଆଦି ପୁସ୍ତକ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ଏହିରୂପେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ, ପୁଣି ସେସବୁର ସମସ୍ତ ବାହିନୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ²ସପ୍ତମ ଦିନ ବେଳକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା କର୍ମ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଆଉ ଆପଣା କୃତ ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ସେହି ସପ୍ତମ ଦିନରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ³ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହି ସପ୍ତମ ଦିନକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ପବିତ୍ର କଲେ, କାରଣ ସେହି ଦିନରେ ସେ ଆପଣା କୃତ ସୃଷ୍ଟିର ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ବିଶ୍ରାମ କଲେ।

ଆଦମ ଓ ହବା

⁴ଯେଉଁ ସମୟରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟ ହେଲା, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ସେହି ସମୟର ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଏହି। ⁵ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀରେ କ୍ଷେତ୍ରର କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ନ ଥିଲା, କ୍ଷେତ୍ରର କୌଣସି ଓଷଧି ମଧ୍ୟ ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ବର୍ଷାଇ ନ ଥିଲେ, ପୁଣି ଭୂମି କର୍ଷଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ନ ଥିଲା, ⁶ମାତ୍ର ପୃଥିବୀରୁ ନିର୍ଝର ଉଠି ସମୁଦାୟ ଭୂମିପୃଷ୍ଠକୁ ଜଳସେଚନ କଲା। ⁷ତାʼପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଭୂମିର ଧୂଳିରୁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ଆଉ ତାହାର ନାସାରନ୍ଧ୍ରରେ ଜୀବନର ନିଶ୍ୱାସ ଫୁଙ୍କିଦେଲେ, ତହିଁରେ ମନୁଷ୍ୟ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀ ହେଲା। ^a a v7 'ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀ' ମନୁଷ୍ୟ ଜାତିର ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧଗତ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବହନ କରେ, ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବାସ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା। ⁸ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏଦନ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଉଦ୍ୟାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ନିର୍ମିତ ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ସେଠାରେ ରଖିଲେ। ⁹ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଭୂମିରୁ ଦୃଶ୍ୟରେ ମନୋହର ଓ ଖାଦ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ତମ, ଏପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ପୁଣି ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଜୀବନ ବୃକ୍ଷ ଓ ସଦସଦ୍‍ଜ୍ଞାନଦାୟକ ବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ¹⁰ଆଉ ଉଦ୍ୟାନରେ ଜଳସେଚନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏଦନରୁ ଏକ ନଦୀ ବହିଲା; ସେଠାରୁ ତାହା ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ଚାରି ଭାଗ ହେଲା। ¹¹ପ୍ରଥମଟିର ନାମ ପୀଶୋନ୍‍; ଏହା ଯେଉଁ ହବୀଲା ଦେଶରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମିଳେ, ସେହି ସମୁଦାୟ ଦେଶକୁ ବେଷ୍ଟନ କରେ। ^b b v11 ହବୀଲା ଉତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିମନ୍ତେ ବିଖ୍ୟାତ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା; ଏହାର ଯଥାର୍ଥ ସ୍ଥାନ ଆଉ ଜଣା ନାହିଁ। ¹²ସେହି ଦେଶର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତମ; ସେଠାରେ ସୁଗନ୍ଧି ଗୁଗ୍ଗୁଳ ଓ ଗୋମେଦକ ମଣି ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ^c c v12 ଗୁଗ୍ଗୁଳ ଏକ ସୁଗନ୍ଧି ଗନ୍ଧରସ ଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରାଚୀନ ଜଗତରେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ପରି ଆଦୃତ ହେଉଥିଲା। ¹³ଦ୍ୱିତୀୟ ନଦୀର ନାମ ଗୀହୋନ୍‍; ଏହା ସମୁଦାୟ କୂଶ ଦେଶ ବେଷ୍ଟନ କରି ବହେ। ^d d v13 କୂଶ ମିସରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିବା ଏକ ଦେଶ ଥିଲା, ଯାହା ଅଞ୍ଚଳକୁ କେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ନୂବୀଆ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ¹⁴ତୃତୀୟ ନଦୀର ନାମ ହିଦ୍ଦେକଲ୍‍, ଏହା ଅଶୂରର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବହେ। ଚତୁର୍ଥ ନଦୀ ଫରାତ୍‍। ¹⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ନେଇ କର୍ଷଣ ଓ ରକ୍ଷଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ ରଖିଲେ।

¹⁶ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଉଦ୍ୟାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ନିଃସଙ୍କୋଚରେ ଭୋଜନ କରିପାର; ¹⁷ମାତ୍ର ସଦସଦ୍‍ଜ୍ଞାନଦାୟକ ବୃକ୍ଷର ଫଳ ଭୋଜନ କରିବ ନାହିଁ, କାରଣ ଯେଉଁ ଦିନ ତୁମ୍ଭେ ତାହା ଭୋଜନ କରିବ, ସେହି ଦିନ ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ।”

¹⁸ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟ ଏକାକୀ ଥିବା ଭଲ ନୁହେଁ। ଆମ୍ଭେ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ସହକାରିଣୀ ନିର୍ମାଣ କରିବା।”

¹⁹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଭୂମିରୁ କ୍ଷେତ୍ରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଶୁ ଓ ଆକାଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପକ୍ଷୀ ନିର୍ମାଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକର କି ନାମ ଦେବ, ଏହା ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ତାହା ନିକଟକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଆଣିଲେ। ଆଉ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀକୁ ଯେଉଁ ନାମ ଦେଲା, ତାହା ହିଁ ତାହାର ନାମ ହେଲା। ²⁰ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଗୋରୁପଲ, ଆକାଶର ପକ୍ଷୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ବନ୍ୟ ପଶୁଙ୍କୁ ନାମ ଦେଲା, ମାତ୍ର ଆଦମ ନିମନ୍ତେ କୌଣସି ଉପଯୁକ୍ତ ସହକାରିଣୀ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ²¹ତେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହି ମନୁଷ୍ୟକୁ ଗାଢ଼ ନିଦ୍ରାଗ୍ରସ୍ତ କରାଇଲେ, ଆଉ ସେ ନିଦ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ତାହାର ଗୋଟିଏ ପଞ୍ଜରା ନେଇ ତହିଁ ସ୍ଥାନରେ ମାଂସ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ। ²²ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ନେଇଥିବା ସେହି ପଞ୍ଜରାରୁ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ନିର୍ମାଣ କରି ତାହାକୁ ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ²³ସେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟ କହିଲା, “ଅବଶେଷରେ! ଏ ମୋହର ଅସ୍ଥିର ଅସ୍ଥି ଓ ମୋହର ମାଂସର ମାଂସ; ଏ ‘ନାରୀ’ ବୋଲି ଅଭିହିତ ହେବ, କାରଣ ଏ ନରଠାରୁ ଗୃହୀତ ହୋଇଅଛି।” ²⁴ଏହେତୁ ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାଠାରେ ଆସକ୍ତ ହୁଏ, ପୁଣି ସେମାନେ ଏକାଙ୍ଗ ହୁଅନ୍ତି। ²⁵ସେତେବେଳେ ସେହି ମନୁଷ୍ୟ ଓ ତାହାର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦୁହେଁ ବିବସ୍ତ୍ର ଥିଲେ, ତଥାପି ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ନାହିଁ।