Księga Rodzaju 2

2 ¹Tak zostały ukończone niebo i ziemia oraz cały ich zastęp. ²Do siódmego dnia nasz Ojciec ukończył swoje dzieło, a dnia siódmego odpoczął od wszystkiego, co uczynił. ³I pobłogosławił nasz Ojciec dzień siódmy, i poświęcił go, bo w nim odpoczął od wszelkiego dzieła stworzenia, którego dokonał.

Adam i Ewa

⁴To są dzieje nieba i ziemi w czasie ich stworzenia, gdy nasz Ojciec uczynił ziemię i niebo. ⁵Nie było jeszcze na ziemi żadnego krzewu polnego ani nie wzeszła jeszcze żadna roślina polna, bo nasz Ojciec nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał rolę, ⁶lecz z ziemi wydobywały się źródła i nawadniały całą powierzchnię gleby. ⁷Wtedy nasz Ojciec ukształtował człowieka z prochu ziemi, tchnął w jego nozdrza dech życia i stał się człowiek istotą żywą. ^a a v7 „Istota żywa” niesie w sobie relacyjną godność człowieka, stworzonego, by żyć twarzą w twarz z naszym Ojcem. ⁸Potem nasz Ojciec zasadził ogród w Edenie, na wschodzie, i umieścił tam człowieka, którego ukształtował. ⁹I sprawił nasz Ojciec, że wyrosło z ziemi wszelkie drzewo miłe dla oka i dobre do jedzenia, a pośrodku ogrodu drzewo życia oraz drzewo poznania dobra i zła. ¹⁰A z Edenu wypływała rzeka, aby nawadniać ogród, i stamtąd dzieliła się na cztery rzeki. ¹¹Pierwsza nazywa się Piszon; opływa ona cały kraj Chawila, gdzie znajduje się złoto. ^b b v11 Chawila była krainą słynącą z czystego złota; jej dokładne położenie nie jest już znane. ¹²A złoto tego kraju jest dobre; jest tam również wonna żywica i kamień onyksowy. ^c c v12 Bdellium było pachnącą żywicą, cenioną w świecie starożytnym jak drogocenny kamień. ¹³Druga rzeka nazywa się Gichon; wije się przez cały kraj Kusz. ^d d v13 Kusz był krainą na południe od Egiptu, w regionie nazywanym czasem starożytną Nubią. ¹⁴Trzecia rzeka nazywa się Tygrys i płynie na wschód od Asyrii. Czwartą rzeką jest Eufrat. ¹⁵I wziął nasz Ojciec człowieka, i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł.

¹⁶I dał nasz Ojciec człowiekowi taki nakaz: „Z każdego drzewa tego ogrodu możesz swobodnie jeść, ¹⁷ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko z niego zjesz, na pewno umrzesz.”

¹⁸Potem nasz Ojciec powiedział: „Niedobrze jest człowiekowi być samemu; uczynię mu pomoc odpowiednią dla niego.”

¹⁹I ukształtował nasz Ojciec z ziemi wszelkie zwierzę polne i wszelkie ptactwo niebieskie, i przyprowadził je do człowieka, aby zobaczyć, jak je nazwie. A każda żywa istota miała nosić takie imię, jakie nada jej człowiek. ²⁰I nadał człowiek imiona wszystkim zwierzętom domowym, ptactwu niebieskiemu i wszelkim zwierzętom dzikim, ale dla Adama nie znalazła się pomoc odpowiednia dla niego. ²¹Wtedy nasz Ojciec sprawił, że człowiek zapadł w głęboki sen, a gdy spał, wyjął jedno z jego żeber i zamknął to miejsce ciałem. ²²Potem nasz Ojciec z żebra, które wyjął z człowieka, zbudował kobietę i przyprowadził ją do człowieka. ²³I powiedział człowiek: „Nareszcie! Ta jest kością z moich kości i ciałem z mojego ciała; będzie nazwana «kobietą», bo z mężczyzny została wzięta.” ²⁴Dlatego opuszcza mężczyzna swojego ojca i swoją matkę, a łączy się ze swoją żoną, i stają się jednym ciałem. ²⁵A oboje, człowiek i jego żona, byli nadzy, lecz nie wstydzili się tego.