ዘፍጥረት 3

3 ¹እባቡ አባታችን ከፈጠረው ከምድር አራዊት ሁሉ ይልቅ ተንኰለኛ ነበር። ሴቲቱንም፣ "እግዚአብሔር በእውነት፣ 'ከገነት ዛፍ ሁሉ አትብሉ' ብሏልን?" ብሎ ጠየቃት። ^a a v1 አባታችንን ከካደ በኋላ፣ እባቡ እርሱን እንደ ሩቅና እንደሚነፍግ አምላክ አድርጎ ያቀርበዋል፤ ይህም የአብን ልብ ከልጆቹ የሚሰውር መሠረታዊው ውሸት ነው።

²ሴቲቱም እባቡን፣ "በገነት ውስጥ ካሉ ዛፎች ፍሬ መብላት እንችላለን፤ ³ነገር ግን እግዚአብሔር፣ 'በገነት መካከል ያለውን የዛፉን ፍሬ አትብሉ፤ አትንኩትም፤ አለዚያ ትሞታላችሁ' ብሏል።"

⁴እባቡ ግን ሴቲቱን እንዲህ አላት፤ "በፍጹም አትሞቱም። ⁵እግዚአብሔር ከእርሱ በበላችሁ ቀን ዐይኖቻችሁ እንደሚከፈቱ፣ መልካሙንና ክፉውን እያወቃችሁም እንደ እግዚአብሔር እንደምትሆኑ ያውቃል።" ^b b v5 አስቀድሞ የእርሱ አምሳል ነበራቸው (፩፥፳፯)። ውሸቱ፣ ከእጁ ከመቀበል ይልቅ ከጀርባው መነጠቅ እንዳለበት ማሳሰቡ ነው።

⁶ሴቲቱም ዛፉ ለመብል ያማረ፣ ለዐይን የሚያስደስትና ጥበብን ለማግኘት የሚያጓጓ መሆኑን አየች። ፍሬውንም ወስዳ በላች፤ ከእርስዋ ጋር ለነበረው ለባልዋም ሰጠች፤ እርሱም በላ። ⁷የሁለቱም ዐይኖች ተከፈቱ፤ ዕራቁታቸውን መሆናቸውንም ዐወቁ፤ የበለስ ቅጠሎችን ሰፍተው ለራሳቸው መሸፈኛ አደረጉ።

⁸አባታችን በቀኑ ነፋሻ ጊዜ በገነት ውስጥ ሲመላለስ ድምፁን ሰሙ፤ ሰውየውና ሚስቱም ከፊቱ በገነቱ ዛፎች መካከል ተሸሸጉ።

⁹አባታችን ግን ሰውየውን ጠርቶ፣ "የት ነህ?" አለው።

¹⁰ሰውየውም፣ "በገነት ውስጥ ድምፅህን ሰማሁ፤ ዕራቁቴን ስለ ሆንሁም ፈራሁ፤ ስለዚህ ተሸሸግሁ" አለ።

¹¹አባታችንም፣ "ዕራቁትህን መሆንህን ማን ነገረህ? እንዳትበላ ከከለከልሁህ ዛፍ በልተሃልን?" አለው።

¹²ሰውየውም፣ "ከእኔ ጋር ያኖርሃት ሴት ከዛፉ ፍሬ ሰጠችኝ፤ እኔም በላሁ" አለ።

¹³አባታችንም ሴቲቱን፣ "ይህ ያደረግሽው ምንድር ነው?" ብሎ ጠየቃት። እርስዋም፣ "እባቡ አታለለኝ፤ እኔም በላሁ" አለች።

¹⁴አባታችንም እባቡን እንዲህ አለው፤ "ይህን ስላደረግህ፣ ከእንስሳት ሁሉና ከምድር አራዊት ሁሉ ይልቅ የተረገምህ ነህ፤ በሆድህ ትሳባለህ፤ በሕይወትህ ዘመን ሁሉ ዐፈርን ትበላለህ። ¹⁵በአንተና በሴቲቱ መካከል፣ በዘርህና በዘርዋም መካከል ጠላትነትን አደርጋለሁ፤ እርሱ ራስህን ይቀጠቅጣል፤ አንተም ሰኰናውን ትነድፋለህ።" ^c c v15 ከውድቀቱ በኋላ ባለው በመጀመሪያው ተስፋ ጀምሮ፣ አባታችን ወደ ኢየሱስ ጠቆመ፤ እርሱም እባቡን የሚቀጠቅጠውና ልጆቹን የሚያድነው ዘር ነው።

¹⁶ሴቲቱንም እንዲህ አላት፤ "በመውለድሽ ጊዜ ጭንቅሽን እጅግ አበዛለሁ፤ በጭንቅ ልጆችን ትወልጃለሽ። ፈቃድሽ ወደ ባልሽ ይሆናል፤ እርሱም ይገዛሻል።"

¹⁷አዳምንም እንዲህ አለው፤ "የሚስትህን ቃል ስለ ሰማህ፣ 'ከእርሱ አትብላ' ብዬ ካዘዝሁህ ከዛፉም ስለ በላህ፣ መሬት በአንተ ምክንያት የተረገመች ናት፤ በሕይወትህ ዘመን ሁሉ በድካም ከእርስዋ ትበላለህ። ¹⁸እሾኽና አሜከላን ታበቅልብሃለች፤ የሜዳውንም ቅጠላ ቅጠል ትበላለህ። ¹⁹በፊትህ ወዝ እንጀራህን ትበላለህ፤ ከእርስዋ ተገኝተሃልና ወደ መሬት እስክትመለስ ድረስ፤ ዐፈር ነህና ወደ ዐፈርም ትመለሳለህ።"

²⁰ሰውየውም የሕያዋን ሁሉ እናት ትሆናለችና ሚስቱን ሔዋን ብሎ ሰየማት። ^d d v20 ሔዋን የሚለው ስም "ሕያው" ማለት ነው፤ እርስዋም የሕያዋን ሁሉ እናት ናት።

²¹አባታችንም ለአዳምና ለሚስቱ የቈዳ ልብስ አበጀላቸው፤ አለበሳቸውም። ^e e v21 ከውድቀታቸው በኋላ አባታችን ለልጆቹ ራሳቸው ከሠሩት የተሻለ መሸፈኛ ያዘጋጅላቸዋል፤ ይህም እርሱ ብቻ በሚሰጠው ሊያለብሳቸው ያለውን የልቡን ፍላጎት የሚያሳይ የመጀመሪያው ምሳሌ ነው።

²²አባታችንም እንዲህ አለ፤ "እነሆ፣ ሰውየው መልካሙንና ክፉውን በማወቅ ከእኛ እንደ አንዱ ሆነ። አሁንም እጁን ዘርግቶ ከሕይወት ዛፍ ደግሞ እንዳይወስድ፣ እንዳይበላና ለዘላለም እንዳይኖር…" ^f f v22 የዕብራይስጡ ዐረፍተ ነገር ሳይፈጸም እዚህ ላይ ይቆማል፤ አባታችን የሚከተለውን ፈጽሞ አልተናገረም። መጽሐፍ ቅዱስ ሐሳቡን ሳይፈጽም ይተወዋል።

²³ስለዚህ አባታችን የተገኘባትን መሬት ያርስ ዘንድ ከዔድን ገነት አወጣው። ²⁴ሰውየውን አስወጣው፤ ወደ ሕይወት ዛፍ የሚወስደውን መንገድ ለመጠበቅ በዔድን ገነት ምሥራቅ ኪሩቤልንና የሚገለባበጥ የእሳት ሰይፍ አኖረ። ^g g v24 በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ኪሩቤል የሚባሉት በሕዳሴ ዘመን ሥነ ጥበብ እንደሚታዩት ታናናሽ የሕፃን ምስሎች ሳይሆኑ፣ አባታችን ወደ ሕይወት የሚመለሰውን ቅዱስ መንገድ እንዲጠብቁ የሾማቸው ኀያላን ሰማያዊ ጠባቂዎች ናቸው።