Το ψέμα του φιδιού
Το φίδι παρουσιάζει τον έναν περιορισμό σαν φθόνο, και η γυναίκα και ο άνδρας τρώνε και οι δύο. Αυτό που ακολουθεί δεν είναι ακαριαίος θάνατος αλλά κρύψιμο, αλληλοκατηγορία, πόνος στη γέννα και στη δουλειά, και εξορία από τον κήπο — κι όμως ο Πατέρας μας τους ντύνει πριν φύγουν.
3 1Το φίδι ήταν πιο πονηρό από κάθε ζώο του αγρού που είχε κάνει ο Πατέρας μας. Ρώτησε τη γυναίκα: «Αλήθεια είπε ο Θεός, “Δεν πρέπει να φάτε από κανένα δέντρο του κήπου”;» a a v1 Έχοντας απορρίψει τον Πατέρα μας, το φίδι τον παρουσιάζει σαν έναν μακρινό θεό που κρατάει πίσω τα αγαθά του — το θεμελιώδες ψέμα που κρύβει την καρδιά του Πατέρα από τα παιδιά του.
2Η γυναίκα είπε στο φίδι: «Μπορούμε να τρώμε τον καρπό από τα δέντρα του κήπου, 3αλλά ο Θεός είπε, “Μην φάτε από τον καρπό του δέντρου που είναι στη μέση του κήπου ούτε να τον αγγίξετε, αλλιώς θα πεθάνετε”».
4Αλλά το φίδι είπε στη γυναίκα: «Σίγουρα δεν θα πεθάνετε. 5Ο Θεός ξέρει ότι τη μέρα που θα φάτε απ’ αυτόν, θα ανοίξουν τα μάτια σας και θα γίνετε σαν τον Θεό, γνωρίζοντας το καλό και το κακό». b b v5 Έφεραν κιόλας την ομοίωσή του (1:27). Το ψέμα είναι ότι πρέπει να την αρπάξουν πίσω από την πλάτη του, αντί να τη λάβουν από το χέρι του.
6Η γυναίκα είδε ότι το δέντρο ήταν καλό για τροφή, ευχάριστο στα μάτια και επιθυμητό για τη σοφία που έδινε. Πήρε τον καρπό του, έφαγε, έδωσε και στον άντρα της που ήταν μαζί της, κι έφαγε κι εκείνος. 7Τότε άνοιξαν τα μάτια των δύο τους και κατάλαβαν ότι ήταν γυμνοί· έραψαν φύλλα συκιάς και έφτιαξαν για τον εαυτό τους καλύμματα.
8Άκουσαν τον ήχο του Πατέρα μας που περπατούσε στον κήπο στη δροσιά της ημέρας, και ο άντρας και η γυναίκα του κρύφτηκαν από την παρουσία του ανάμεσα στα δέντρα του κήπου.
9Αλλά ο Πατέρας μας φώναξε τον άντρα και του είπε: «Πού είσαι;»
10Ο άντρας είπε: «Σε άκουσα στον κήπο και φοβήθηκα, γιατί ήμουν γυμνός, γι’ αυτό κρύφτηκα».
11Ο Πατέρας μας είπε: «Ποιος σου είπε ότι είσαι γυμνός; Έφαγες από το δέντρο που σου απαγόρευσα να φας;»
12Ο άντρας είπε: «Η γυναίκα που έβαλες μαζί μου, αυτή μου έδωσε από τον καρπό του δέντρου, κι έφαγα».
13Τότε ο Πατέρας μας ρώτησε τη γυναίκα: «Τι είναι αυτό που έκανες;» Εκείνη είπε: «Το φίδι με εξαπάτησε, κι έφαγα».
14Τότε ο Πατέρας μας είπε στο φίδι: «Επειδή έκανες αυτό, καταραμένο να είσαι πιο πολύ από όλα τα κτήνη και από όλα τα άγρια ζώα· με την κοιλιά σου θα σέρνεσαι, και χώμα θα τρως όλες τις μέρες της ζωής σου. 15Και θα βάλω έχθρα ανάμεσα σ’ εσένα και στη γυναίκα, και ανάμεσα στον απόγονό σου και στον απόγονό της· αυτός θα σου συντρίψει το κεφάλι, κι εσύ θα του χτυπήσεις τη φτέρνα». c c v15 Από την πρώτη κιόλας υπόσχεση μετά την πτώση, ο Πατέρας μας έδειξε τον Ιησού — τον απόγονο που θα συνέτριβε το φίδι και θα έσωζε τα παιδιά του.
16Στη γυναίκα είπε: «Θα αυξήσω πολύ τον πόνο σου στη γέννα· με πόνο θα γεννάς παιδιά. Η επιθυμία σου θα σε τραβάει στον άντρα σου, κι εκείνος θα σε εξουσιάζει».
17Και στον Αδάμ είπε: «Επειδή άκουσες τη γυναίκα σου κι έφαγες από το δέντρο που σου πρόσταξα λέγοντας, “Δεν πρέπει να φας απ’ αυτό”, καταραμένη να είναι η γη εξαιτίας σου· με κόπο και μόχθο θα τρως απ’ αυτήν όλες τις μέρες της ζωής σου. 18Αγκάθια και τριβόλια θα σου βγάζει, και θα τρως τα χόρτα του αγρού. 19Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως το ψωμί σου ωσότου επιστρέψεις στη γη, αφού απ’ αυτήν πάρθηκες· γιατί χώμα είσαι, και στο χώμα θα επιστρέψεις».
20Ο άντρας ονόμασε τη γυναίκα του Εύα, επειδή αυτή θα γινόταν η μητέρα όλων των ζωντανών. d d v20 Το όνομα Εύα σημαίνει «ζωή» — είναι η μητέρα όλων των ζωντανών.
21Ο Πατέρας μας έφτιαξε ρούχα από δέρμα για τον Αδάμ και τη γυναίκα του, και τους έντυσε. e e v21 Μετά την αποτυχία τους, ο Πατέρας μας παρέχει στα παιδιά του ένα κάλυμμα καλύτερο από εκείνο που έφτιαξαν μόνα τους — η πρώτη εικόνα της καρδιάς του, που θέλει να τα ντύσει με ό,τι μόνο εκείνος μπορεί να δώσει.
22Τότε ο Πατέρας μας είπε: «Δες, ο άνθρωπος έγινε σαν ένας από εμάς, γνωρίζοντας το καλό και το κακό. Τώρα, μήπως απλώσει το χέρι του και πάρει και από το δέντρο της ζωής, φάει και ζήσει για πάντα…» f f v22 Η εβραϊκή πρόταση σταματάει εδώ ανολοκλήρωτη — ο Πατέρας μας δεν λέει ποτέ τι θα ακολουθούσε. Η Γραφή αφήνει τη σκέψη ημιτελή.
23Έτσι ο Πατέρας μας τον έδιωξε από τον κήπο της Εδέμ, για να καλλιεργεί τη γη απ’ όπου πάρθηκε. 24Έδιωξε τον άνθρωπο και έβαλε στα ανατολικά του κήπου της Εδέμ χερουβείμ και μια φλογερή ρομφαία που στριφογύριζε, για να φυλάνε τον δρόμο προς το δέντρο της ζωής. g g v24 Τα χερουβείμ στη Γραφή δεν είναι οι μικρές αγγελικές μορφές της αναγεννησιακής τέχνης, αλλά ισχυροί ουράνιοι φύλακες που όρισε ο Πατέρας μας για να προστατεύουν τον ιερό δρόμο της επιστροφής στη ζωή.
