Efa vita pirinty
Boky

Ny Lainga nataon’ny Menarana

Ny menarana mamadika ny fameperana iray ho fankahalana, ary samy mihinana ny vehivavy sy ny lehilahy. Ny manaraka tsy fahafatesana avy hatrany fa fiafina, fanomezan-tsiny, fanaintainana amin'ny fiterahana sy asa, ary fandroahana tsy ho ao amin'ny zaridaina — nefa Raintsika mampitafy azy ireo alohan'ny handehanany.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 9, 11, 13–19, 22

Toko 3.

Hendry noho ny biby rehetra any an-tsaha nataon’i Raintsika ny menarana. Dia nanontany ny vehivavy izy hoe: « Marina va fa nilaza Andriamanitra hoe: “Aza mihinana amin’ny hazo rehetra eto amin’ny zaridaina”? » a a v1 Rehefa nandà an’i Raintsika ny menarana, dia nampiseho Azy ho andriamanitra lavitra sady mihazona ny soa — izay ilay lainga fototra manafina ny fon’ny Ray amin’ny zanany.

Hoy ny vehivavy tamin’ny menarana: « Mahazo mihinana ny voan’ny hazo ato amin’ny zaridaina izahay, fa nilaza Andriamanitra hoe: “Aza mihinana ny voan’ilay hazo eo afovoan’ny zaridaina, na mikasika azy, fandrao maty hianareo.” »

Fa hoy ny menarana tamin’ny vehivavy: « Tsy ho faty mihitsy hianareo. Fa fantatr’Andriamanitra fa rehefa mihinana azy hianareo, dia hahiratra ny masonareo ka ho tonga tahaka an’Andriamanitra, mahalala ny tsara sy ny ratsy. » b b v5 Efa nitondra ny endriny izy ireo (1:27). Ny lainga dia ny hoe tsy maintsy alaina ao ambadiky ny Ray ilay zavatra, fa tsy raisina avy amin’ny tanany.

Hitan’ny vehivavy fa tsara ho sakafo ilay hazo, mahafinaritra ny maso, ary irina hahazoana fahendrena. Nalainy ny voany ka nihinana izy, ary nanome koa ny vadiny izay teo aminy, dia nihinana izy. Dia nahiratra ny mason’izy roa, ka fantany fa mitanjaka izy; dia nanjairy ravin’aviavy izy ka nanao fisaronana ho an’ny tenany.

Nandre ny feon’i Raintsika mandehandeha ao amin’ny zaridaina tamin’ny hamandoan’ny andro izy, ka niafina tamin’ny tavan’i Raintsika ny lehilahy sy ny vadiny teo anivon’ny hazon’ny zaridaina.

Fa niantso ny lehilahy i Raintsika hoe: « Aiza ianao? »

Hoy ny lehilahy: « Reko teto amin’ny zaridaina ny feonao ka natahotra aho, satria mitanjaka aho, ka niafina aho. »

Hoy i Raintsika: « Iza no nilaza taminao fa mitanjaka ianao? Moa nihinana ilay hazo va ianao, izay nandrarako anao tsy hihinana azy? »

Hoy ny lehilahy: « Ilay vehivavy izay nomenao ho eto amiko no nanome ahy ny voan’ilay hazo, ka nihinana aho. »

Dia nanontany ny vehivavy i Raintsika hoe: « Inona izao nataonao izao? » Hoy izy: « Namitaka ahy ny menarana, ka nihinana aho. »

Dia hoy i Raintsika tamin’ny menarana: « Satria nanao izany ianao, dia voaozona ianao mihoatra noho ny biby fiompy rehetra sy mihoatra noho ny biby masiaka rehetra; amin’ny kibonao no handady ianao, ary vovoka no hohaninao amin’ny andro rehetra hiainanao. Ary hataoko eo anelanelanao sy ny vehivavy ny fankahalana, ary eo anelanelan’ny taranakao sy ny taranany; hanorotoro ny lohanao izy, ary ianao hamely ny vodin-tongony. » c c v15 Nanomboka tamin’ny fampanantenana voalohany taorian’ny fianjerana, dia nanondro an’i Jesosy i Raintsika — ilay taranaka hanorotoro ny menarana sy hamonjy ny zanany.

Hoy Izy tamin’ny vehivavy: « Hampitombo indrindra ny fanaintainanao amin’ny fiterahana Aho; amin’ny fanaintainana no hiterahanao zaza. Ho amin’ny vadinao ny fanirianao, ary hanapaka anao izy. »

Ary hoy Izy tamin’i Adama: « Satria nihaino ny vadinao ianao ka nihinana ilay hazo izay nandidiako anao hoe: “Aza mihinana azy,” dia voaozona ny tany noho ny aminao; amin’ny fisasarana mahafaty no hihinananao azy amin’ny andro rehetra hiainanao. Hamoa tsilo sy ahidratsy ho anao izy, ary ny anana any an-tsaha no hohaninao. Amin’ny hatsembohan’ny tavanao no hihinananao ny mofonao mandra-pamerenanao ny tany, satria avy taminy no nalaina ianao; fa vovoka ianao, ary ho amin’ny vovoka no hiverenanao. »

Nanao anarana hoe Eva ny vadiny ilay lehilahy, satria izy no ho renin’ny velona rehetra. d d v20 Ny anaran’i Eva dia midika hoe « velona » — izy no renin’ny velona rehetra.

Nanao akanjo hoditra ho an’i Adama sy ny vadiny i Raintsika, ka nampiakanjoiny izy. e e v21 Taorian’ny fahadisoany, dia manome ho an’ny zanany fisaronana tsaratsara noho izay nataon’izy ireo ho an’ny tenany i Raintsika — ilay sarin’ny fony voalohany, izay maniry hampiakanjo azy amin’izay Izy irery ihany no afaka manome.

Dia hoy i Raintsika: « Indro, efa tonga tahaka ny anankiray aminay ilay lehilahy, mahalala ny tsara sy ny ratsy. Ary ankehitriny, fandrao mamoaka ny tanany izy ka maka koa amin’ny hazon’ny fiainana ka mihinana, dia velona mandrakizay… » f f v22 Tapaka tsy vita eto ny fehezanteny hebreo — tsy milaza mihitsy i Raintsika izay ho tohiny. Ny Soratra Masina dia mamela ny eritreritra tsy tapitra.

Ka naniraka azy hiala tao amin’ny zaridaina Edena i Raintsika, mba hiasa ny tany izay nalaina taminy. Nandroaka ilay lehilahy Izy, ary nametraka kerobima sy sabatra mirehitra mihodina tany atsinanan’ny zaridaina Edena, miambina ny lalana mankany amin’ny hazon’ny fiainana. g g v24 Ny kerobima ao amin’ny Soratra Masina dia tsy tahaka ny sarin’ny zaza kely amin’ny zavakanto Renaissance, fa mpiambina avy any an-danitra matanjaka izay notendren’i Raintsika hiaro ny lalana masina miverina amin’ny fiainana.