Ilonning yolgʻoni
Ilon bitta cheklovni xasislik qilib ko'rsatadi, ayol ham, erkak ham mevadan yeydi. Ortidan darhol o'lim emas, balki yashirinish, bir-birini ayblash, tug'ish va mehnatdagi azob, bog'dan quvilish keladi. Biroq ular ketishidan oldin Otamiz ularga kiyim kiydiradi.
3 1Ilon Otamiz yaratgan barcha dala hayvonlaridan ayyorroq edi. U ayoldan soʻradi: “Xudo rostdan ham: «Bogʻdagi hech bir daraxtdan yemanglar», deb aytdimi?” a a v1 Otamizni rad etgan ilon Uni uzoqdagi, baxillik qiluvchi xudo sifatida koʻrsatadi — bu Otaning yuragini farzandlaridan yashiradigan asosiy yolgʻondir.
2Ayol ilonga dedi: “Biz bogʻdagi daraxtlarning mevalaridan yeyishimiz mumkin, 3lekin Xudo shunday dedi: «Bogʻ oʻrtasidagi daraxtning mevasidan yemanglar, unga tegmanglar ham, aks holda oʻlasizlar».”
4Lekin ilon ayolga dedi: “Sizlar aslo oʻlmaysizlar. 5Chunki Xudo biladi: undan yeganingizda, koʻzlaringiz ochiladi va yaxshilik bilan yomonlikni bilib, Xudoga oʻxshab qolasizlar.” b b v5 Ular allaqachon Uning suratini oʻzlarida aks ettirgan edilar (1:27). Yolgʻon shundaki, uni Uning qoʻlidan olish oʻrniga, Uning ortidan oʻgʻrincha tortib olish kerak emish.
6Ayol daraxtning mevasi yeyishga yaxshi, koʻzga chiroyli va donolik baxsh etuvchi ekanini koʻrdi. U mevasidan olib yedi, yonidagi eriga ham berdi, eri ham yedi. 7Shunda ikkovining koʻzlari ochildi va ular yalangʻoch ekanliklarini bildilar; anjir barglarini bir-biriga tikib, oʻzlariga yopinchiq yasadilar.
8Ular kunning salqinida bogʻda yurgan Otamizning ovozini eshitdilar va odam bilan xotini Uning huzuridan bogʻ daraxtlari orasiga yashirindilar.
9Lekin Otamiz odamni chaqirib, unga dedi: “Qayerdasan?”
10Odam dedi: “Bogʻda Sening ovozingni eshitib qoʻrqdim, chunki yalangʻoch edim, shuning uchun yashirindim.”
11Otamiz dedi: “Yalangʻoch ekaningni senga kim aytdi? Men senga yeyishni man etgan daraxtdan yedingmi?”
12Odam dedi: “Sen yonimga qoʻygan ayol daraxtning mevasidan menga berdi, men ham yedim.”
13Shunda Otamiz ayoldan soʻradi: “Nima qilib qoʻyding?” Ayol dedi: “Ilon meni aldadi, men ham yedim.”
14Shunday qilib, Otamiz ilonga dedi: “Buni qilganing uchun, sen barcha chorva mollaridan va barcha yovvoyi hayvonlardan koʻra laʼnatlangansan; qorningda sudralib yurasan va umring boʻyi tuproq yeysan. 15Sen bilan ayolning orasiga, sening naslingu uning nasli orasiga adovat solaman; u sening boshingni ezadi, sen esa uning tovonini chaqasan.” c c v15 Gunohga botgandan keyingi eng birinchi vaʼdada Otamiz Isoga ishora qildi — ilonning boshini ezib, Oʻz farzandlarini qutqaradigan Naslga.
16Ayolga esa dedi: “Homiladorlik azobingni juda koʻpaytiraman; farzandlarni ogʻriq ichida dunyoga keltirasan. Mayling eringga boʻladi, u esa sening ustingdan hukmronlik qiladi.”
17Odam Atoga esa dedi: “Sen xotiningning gapiga quloq solib, Men senga: «Undan yema», deb buyurgan daraxtdan yeganing uchun, sen tufayli yer laʼnatlangandir; umring boʻyi mashaqqatli mehnat bilan undan yeysan. 18U senga tikan va yantoq oʻstiradi, sen esa dala oʻsimliklarini yeysan. 19Tuproqqa qaytguningcha, peshona teringni toʻkib non yeysan, chunki sen undan olingansan; zero sen tuproqsan va tuproqqa qaytasan.”
20Odam xotiniga Momo Havo deb ism qoʻydi, chunki u barcha tiriklarning onasi boʻladi. d d v20 Havo ismi “tirik” degan maʼnoni bildiradi — u barcha tiriklarning onasidir.
21Otamiz Odam Ato bilan xotiniga teridan kiyimlar tikib, ularni kiyintirdi. e e v21 Ularning magʻlubiyatidan keyin Otamiz farzandlariga oʻzlari yasagandan koʻra yaxshiroq yopinchiq beradi — bu Uning farzandlarini faqat Oʻzi bera oladigan narsa bilan kiyintirishga boʻlgan yuragining ilk tasviridir.
22Shunda Otamiz dedi: “Mana, odam yaxshi-yomonni biladigan boʻlib, Bizdan biriga oʻxshab qoldi. Endi u qoʻl uzatib, hayot daraxtidan ham olib yemasin va abadiy yashab qolmasin…” f f v22 Ibroniycha jumla shu yerda tugamay qoladi — Otamiz keyin nima boʻlishini aytmaydi. Muqaddas Bitik fikrni chala qoldiradi.
23Shunday qilib, Otamiz uni olingan yerga ishlov berishi uchun Adan bogʻidan chiqarib yubordi. 24U odamni quvib chiqardi va hayot daraxtiga boradigan yoʻlni qoʻriqlash uchun Adan bogʻining sharqiga karublarni hamda aylanib turuvchi olovli qilichni qoʻydi. g g v24 Muqaddas Bitikdagi karublar Uygʻonish davri sanʼatidagi kichkina farishtachalar emas, balki Otamiz hayotga qaytadigan muqaddas yoʻlni himoya qilish uchun tayinlagan qudratli samoviy qoʻriqchilardir.