उत्पत्ति 47 FHB Father's Heart Bible™

47 ¹योसेफले आएर फारोलाई भने, “मेरा बुबा र मेरा दाजुभाइहरू आफ्ना भेडाबाख्रा, गाईवस्तु र आफ्ना सबै सम्पत्तिसहित कनानबाट आएका छन्। तिनीहरू अहिले गोशेनमा छन्।” ²आफ्ना दाजुभाइहरूमध्ये तिनले पाँच जनालाई लिएर फारोको सामु उपस्थित गराए। ³फारोले योसेफका दाजुभाइहरूलाई सोधे, “तिमीहरूको काम के हो?” तिनीहरूले फारोलाई भने, “हजुरका दासहरू भेडा-गोठाला हौँ, हामी र हाम्रा पुर्खाहरू दुवै।”

⁴तिनीहरूले फारोलाई भने, “हामी यस देशमा परदेशीका रूपमा बस्न आएका हौँ, किनकि हजुरका दासहरूका भेडाबाख्राका लागि खर्क छैन—कनानमा अनिकाल कडा छ। अब कृपया हजुरका दासहरूलाई गोशेनमा बस्न दिनुहोस्।”

⁵फारोले योसेफलाई भने, “तिम्रा बुबा र तिम्रा दाजुभाइहरू तिमीकहाँ आएका छन्। ⁶मिश्र देश तिम्रो सामु छ। तिम्रा बुबा र दाजुभाइहरूलाई देशको सबैभन्दा उत्तम भागमा बसाऊ—तिनीहरूलाई गोशेनमा बस्न देऊ। तिनीहरूमध्ये कोही सक्षम मानिसहरूलाई तिमी चिन्छौ भने, तिनीहरूलाई मेरा गाईवस्तुका जिम्मावाल बनाऊ।”

⁷तब योसेफले आफ्ना बुबा याकूबलाई भित्र ल्याएर फारोको सामु उपस्थित गराए, र याकूबले फारोलाई आशिष् दिए। ⁸फारोले याकूबलाई सोधे, “तपाईंको आयु कति वर्ष भयो?”

⁹याकूबले फारोलाई जवाफ दिए, “मेरो प्रवासका वर्ष 130 भए। थोरै र कष्टले भरिएका छन्, र मेरा पुर्खाहरूको प्रवासका वर्षसम्म पुगेका छैनन्।” ¹⁰तब याकूबले फारोलाई आशिष् दिएर उनको सामुबाट बाहिर गए।

¹¹यसरी योसेफले आफ्ना बुबा र दाजुभाइहरूलाई मिश्रको सबैभन्दा उत्तम इलाका, रामसेस क्षेत्रमा जग्गा दिएर बसाले, जसरी फारोले आज्ञा दिएका थिए। ¹²योसेफले आफ्ना बुबा, आफ्ना दाजुभाइहरू र आफ्ना बुबाका सारा घरानालाई तिनीहरूका छोराछोरीको सङ्ख्याअनुसार खुवाए।

अनिकाल झन् गहिरिँदै

¹³सारा देशमा खानेकुरा केही बाँकी रहेन, किनकि अनिकाल अत्यन्तै कडा थियो, र अनिकालले मिश्र देश र कनान देश क्षीण भए। ¹⁴मिश्र देश र कनान देशमा मानिसहरूले किन्दै गरेको अन्नको निम्ति पाइएको सबै चाँदी योसेफले बटुले, र योसेफले त्यो चाँदी फारोको घरमा ल्याए। ¹⁵जब मिश्र देश र कनान देशमा चाँदी सकियो, तब सबै मिश्रीहरू योसेफकहाँ आएर भने, “हामीलाई खानेकुरा दिनुहोस्! तपाईंको सामु हामी किन मरौँ? किनकि चाँदी त सकियो।”

¹⁶योसेफले जवाफ दिए, “तिमीहरूका गाईवस्तु ल्याओ; तिमीहरूका चाँदी सकिएको हुनाले म तिमीहरूका गाईवस्तुको सट्टामा तिमीहरूलाई खानेकुरा दिनेछु।” ¹⁷तिनीहरूले आफ्ना गाईवस्तु योसेफकहाँ ल्याए, र तिनले घोडा, भेडाबाख्रा, गाईवस्तु र गधाहरूको सट्टामा तिनीहरूलाई रोटी दिए। त्यस वर्ष तिनले तिनीहरूका सबै गाईवस्तुको सट्टामा तिनीहरूलाई रोटी जुटाइदिए। ¹⁸त्यो वर्ष सकियो, र दोस्रो वर्ष तिनीहरू तिनीकहाँ आएर भने, “हाम्रा चाँदी सकियो र गाईवस्तु हाम्रा मालिकका भए भन्ने कुरा हामी हाम्रा मालिकबाट लुकाउन सक्दैनौँ; हाम्रा शरीर र हाम्रो जग्गाबाहेक हाम्रा मालिकका निम्ति केही बाँकी छैन। ¹⁹हामी र हाम्रो जग्गा तपाईंका आँखाका सामु किन मरौँ? खानेकुराको निम्ति हामीलाई र हाम्रो जग्गालाई किन्नुहोस्; हामी र हाम्रो जग्गा फारोको सेवा गर्नेछौँ। हामी नमरौँ र बाँचौँ, अनि जग्गा उजाड नहोस् भनेर हामीलाई बिउ दिनुहोस्।”

²⁰यसरी योसेफले फारोको निम्ति मिश्रको सारा जग्गा किने, किनभने हरेक मिश्रीले आफ्नो खेत बेचे—तिनीहरूका निम्ति अनिकाल अत्यन्तै कडा थियो। त्यो जग्गा फारोको भयो। ²¹तिनले मिश्रको एक छेउदेखि अर्को छेउसम्मका मानिसहरूलाई सहरहरूमा सारे। ²²तर तिनले पुजारीहरूको जग्गा भने किनेनन्, किनकि फारोले तिनीहरूलाई निश्चित भाग दिएका थिए जसमा तिनीहरू बाँच्थे; यसैले तिनीहरूले आफ्नो जग्गा बेचेनन्। ²³योसेफले मानिसहरूलाई भने, “हेर, आज मैले तिमीहरूलाई र तिमीहरूको जग्गालाई फारोको निम्ति किनेँ। यो बिउ लेओ—जग्गामा छर। ²⁴फसलको समयमा फारोलाई पाँचौँ भाग देओ; बाँकी चार भाग खेतको बिउ र तिमीहरू, तिमीहरूका घराना र तिमीहरूका छोराछोरीका खानेकुराको निम्ति राख।”

²⁵तिनीहरूले भने, “तपाईंले हाम्रा प्राण बचाउनुभयो। हामीले हाम्रा मालिकका दृष्टिमा निगाह पाऔँ, र हामी फारोका दास हुनेछौँ।” ²⁶यसरी योसेफले मिश्रमा यो कानुन बनाए—जुन आजसम्म पनि लागू छ—कि पाँचौँ भाग फारोलाई जान्छ। केवल पुजारीहरूको जग्गा मात्र फारोको भएन।

²⁷इस्राएल मिश्र देशमा, गोशेन क्षेत्रमा बसे। तिनीहरूले त्यहाँ सम्पत्ति प्राप्त गरे, र फल्दै-फुल्दै अत्यन्तै वृद्धि भए। ²⁸याकूब मिश्रमा सत्र वर्ष बसे; तिनको आयु जम्मा 147 वर्ष भयो। ²⁹इस्राएलको मर्ने समय नजिक आएपछि, तिनले आफ्ना छोरा योसेफलाई बोलाएर भने, “मैले तिम्रो दृष्टिमा निगाह पाएको छु भने, कृपया तिम्रो हात मेरो तिघ्रामुनि राख र मप्रति विश्वासनीय प्रेम र निष्ठा देखाऊ। कृपया मलाई मिश्रमा नगाड, ^a a v29 कसैको तिघ्रामुनि हात राख्नु प्राचीन समयको गम्भीर शपथको चिन्ह थियो, जसले त्यो प्रतिज्ञालाई आफ्ना सन्तानमाथि बाँध्थ्यो। ³⁰तर मलाई मेरा पुर्खाहरूसँगै सुत्न देऊ। मलाई मिश्रबाट बाहिर लैजाऊ र तिनीहरूको चिहानमा गाड।” योसेफले भने, “तपाईंले भन्नुभएझैँ म गर्नेछु।”

³¹याकूबले भने, “मसँग शपथ खाऊ।” योसेफले तिनीसँग शपथ खाए। तब इस्राएलले आफ्नो ओछ्यानको सिरानीतिर निहुरेर प्रणाम गरे।