હવે છપાયેલી
પુસ્તક

યૂસફ પોતાના પરિવારને આવકારે છે

દુકાળ ચાલુ રહે છે ત્યારે ફારુન ઘેટાંપાળકોને ગોશેનમાં વસાવે છે. મિસરીઓ અનાજ માટે પોતાનું ચાંદી, પશુધન, જમીન અને છેવટે પોતાને પણ વેચી દે છે, અને યૂસફ તેને કાયદો બનાવે છે. પોતાનાં વર્ષોને થોડાં અને કઠિન કહેતો યાકૂબ યૂસફ પાસે સમ લેવડાવે છે કે તે તેને મિસરમાં દફનાવશે નહિ.

અધ્યાય 47.

યૂસફે આવીને ફારુનને કહ્યું, “મારા પિતા તથા મારા ભાઈઓ પોતાનાં ઘેટાંબકરાં, ઢોરઢાંક અને પોતાની સર્વ મિલકત સહિત કનાનથી આવ્યા છે. તેઓ હમણાં ગોશેનમાં છે.” પોતાના ભાઈઓમાંથી તેણે પાંચ માણસો લઈને ફારુનની આગળ રજૂ કર્યા. ફારુને યૂસફના ભાઈઓને પૂછ્યું, “તમારો ધંધો શો છે?” તેઓએ ફારુનને કહ્યું, “આપના સેવકો ઘેટાંપાળક છે, અમે તથા અમારા પિતૃઓ પણ એવા જ.”

તેઓએ ફારુનને કહ્યું, “આ દેશમાં પરદેશી તરીકે રહેવા અમે આવ્યા છીએ, કારણ, આપના સેવકોનાં ઘેટાંબકરાંને માટે કોઈ બીડ નથી—કનાનમાં દુકાળ સખત છે. હવે કૃપા કરીને આપના સેવકોને ગોશેનમાં વસવા દો.”

ફારુને યૂસફને કહ્યું, “તારા પિતા તથા તારા ભાઈઓ તારી પાસે આવ્યા છે. મિસર દેશ તારી આગળ છે. તારા પિતા તથા ભાઈઓને દેશના સૌથી સારા ભાગમાં વસાવ—તેઓને ગોશેનમાં રહેવા દે. જો તેઓમાં કોઈ હોશિયાર માણસો તું જાણતો હોય, તો તેઓને મારાં ઢોરઢાંક પર અધિકારી ઠરાવ.”

પછી યૂસફ પોતાના પિતા યાકૂબને અંદર લાવ્યો અને તેને ફારુનની આગળ રજૂ કર્યો, અને યાકૂબે ફારુનને આશીર્વાદ આપ્યો. ફારુને યાકૂબને પૂછ્યું, “તું કેટલાં વર્ષ જીવ્યો છે?”

યાકૂબે ફારુનને જવાબ આપ્યો, “મારા ભ્રમણનાં વર્ષ એકસો ત્રીસ છે. થોડાં તથા કઠિન રહ્યાં છે, ને મારા પિતૃઓના ભ્રમણનાં વર્ષ સુધી તે પહોંચ્યાં નથી.” પછી યાકૂબે ફારુનને આશીર્વાદ આપ્યો અને તેની હજૂરમાંથી બહાર ગયો.

તેથી યૂસફે પોતાના પિતા તથા ભાઈઓને વસાવ્યા, અને ફારુનની આજ્ઞા પ્રમાણે મિસરના સૌથી સારા પ્રદેશમાં, એટલે રામસેસના વિસ્તારમાં, તેઓને જમીન આપી. યૂસફે પોતાના પિતાને, પોતાના ભાઈઓને તથા પોતાના પિતાના આખા કુટુંબને તેઓનાં બાળકોની સંખ્યા પ્રમાણે અન્ન પૂરું પાડ્યું.

દુકાળ વધુ ઉગ્ર બને છે

આખા દેશમાં અન્ન રહ્યું નહિ, કારણ, દુકાળ ઘણો સખત હતો, અને મિસર દેશ તથા કનાન દેશ દુકાળથી ક્ષીણ થઈ ગયા. મિસર દેશમાં તથા કનાન દેશમાં મળતી સર્વ ચાંદી, જે તેઓ અનાજ ખરીદવા આપતા હતા, તે યૂસફે એકઠી કરી, અને તે ચાંદી યૂસફ ફારુનના મહેલમાં લઈ આવ્યો. જ્યારે મિસર દેશમાં તથા કનાન દેશમાં ચાંદી ખૂટી ગઈ, ત્યારે સર્વ મિસરીઓ યૂસફ પાસે આવીને કહેવા લાગ્યા, “અમને અન્ન આપો! અમે શા માટે તમારી આગળ મરીએ? કારણ, ચાંદી તો ખૂટી ગઈ છે.”

યૂસફે જવાબ આપ્યો, “તમારાં ઢોરઢાંક સોંપી દો; તમારાં ઢોરઢાંકના બદલામાં હું તમને અન્ન આપીશ, કેમ કે તમારી ચાંદી તો ખૂટી ગઈ છે.” તેઓ પોતાનાં ઢોરઢાંક યૂસફ પાસે લાવ્યા, અને તેણે તેઓને ઘોડા, ઘેટાંબકરાં, ઢોર તથા ગધેડાંના બદલામાં રોટલી આપી. તે વર્ષે તેઓનાં સર્વ ઢોરઢાંકના બદલામાં તેણે તેઓને રોટલીથી પોષ્યા. તે વર્ષ પૂરું થયું, અને બીજે વર્ષે તેઓ તેની પાસે આવીને કહેવા લાગ્યા, “અમે મારા ધણીથી છુપાવી શકતા નથી કે અમારી ચાંદી ખૂટી ગઈ છે અને ઢોરઢાંક મારા ધણીનાં થયાં છે; અમારાં શરીર તથા અમારી જમીન સિવાય મારા ધણીને માટે બીજું કંઈ બાકી રહ્યું નથી. અમે તથા અમારી જમીન—શા માટે તમારી નજર આગળ મરીએ? અન્નના બદલામાં અમને તથા અમારી જમીનને ખરીદી લો; અમે તથા અમારી જમીન ફારુનની સેવા કરીશું. અમને વાવવાનું બી આપો, જેથી અમે જીવીએ ને મરીએ નહિ, અને જમીન ઉજ્જડ થઈ ન જાય.”

તેથી યૂસફે ફારુનને માટે મિસરની સર્વ જમીન ખરીદી લીધી, કારણ, દરેક મિસરીએ પોતાનું ખેતર વેચી દીધું—તેઓને માટે દુકાળ બહુ સખત હતો. એમ જમીન ફારુનની થઈ. મિસરના એક છેડાથી બીજા છેડા સુધી તેણે લોકોને નગરોમાં ખસેડ્યા. ફક્ત યાજકોની જમીન તેણે ખરીદી નહિ, કારણ, ફારુન તેઓને ઠરાવેલો ભાગ આપતો, જેના પર તેઓ ગુજરાન ચલાવતા; તેથી તેઓએ પોતાની જમીન વેચી નહિ. યૂસફે લોકોને કહ્યું, “જુઓ, આજે મેં તમને તથા તમારી જમીનને ફારુનને માટે ખરીદી લીધાં છે. આ રહ્યું બી—જમીનમાં વાવો. ફસલ વખતે ફારુનને પાંચમો ભાગ આપો; બાકીના ચાર ભાગ ખેતર માટેના બી તરીકે તથા તમારા, તમારાં કુટુંબોના અને તમારાં બાળકોના અન્ન તરીકે રાખો.”

તેઓએ કહ્યું, “આપે અમારા જીવ બચાવ્યા. મારા ધણીની નજરમાં અમે કૃપા પામીએ, અને અમે ફારુનના ગુલામ થઈશું.” તેથી યૂસફે મિસરમાં એવો કાયદો ઠરાવ્યો—જે આજ સુધી અમલમાં છે—કે પાંચમો ભાગ ફારુનને મળે. ફક્ત યાજકોની જમીન ફારુનની થઈ નહિ.

ઇઝરાયલ મિસર દેશમાં, ગોશેન દેશમાં રહ્યો. તેઓએ ત્યાં મિલકત મેળવી, અને ફળવંત થઈને બહુ વધ્યા. યાકૂબ મિસરમાં સત્તર વર્ષ જીવ્યો; તેની આવરદા એકસો સુડતાળીસ વર્ષની થઈ. જ્યારે ઇઝરાયલના મરણનો સમય પાસે આવ્યો, ત્યારે તેણે પોતાના પુત્ર યૂસફને બોલાવીને કહ્યું, “જો તારી નજરમાં હું કૃપા પામ્યો હોઉં, તો કૃપા કરીને તારો હાથ મારી જાંઘ નીચે મૂક અને મારા પ્રત્યે વિશ્વાસુ પ્રેમ તથા વફાદારી દર્શાવ. કૃપા કરીને મને મિસરમાં દફનાવીશ નહિ, a a v29 કોઈના જાંઘ નીચે હાથ મૂકવો એ પ્રાચીન સમયનો ગંભીર સોગનનો વિધિ હતો, જે વચનને પોતાના વંશજો પર બંધનકારક બનાવતો. પણ મને મારા પિતૃઓ સાથે સૂવા દે. મને મિસરમાંથી લઈ જઈને તેઓની કબરમાં દફનાવજે.” યૂસફે કહ્યું, “તું કહે છે તેમ હું કરીશ.”

યાકૂબે કહ્યું, “મારી આગળ સમ ખા.” યૂસફે તેની આગળ સમ ખાધા. પછી ઇઝરાયલ પોતાની પથારીના માથા આગળ નમ્યો.