ஆதியாகமம் 47

47 ¹ யோசேப்பு பார்வோனிடம் வந்து, “என் தகப்பனும் என் சகோதரரும், அவர்களுடைய ஆடுமாடு மந்தைகளோடும் அவர்களுக்குள்ள எல்லாவற்றோடும் கானான் தேசத்திலிருந்து வந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் இப்பொழுது கோசேன் நாட்டில் இருக்கிறார்கள்” என்று அறிவித்தார். ² அவர் தம் சகோதரருக்குள் ஐந்து பேரைத் தெரிந்தெடுத்து, அவர்களைப் பார்வோனுக்கு முன்பாக நிறுத்தினார். ³ பார்வோன் யோசேப்பின் சகோதரரை நோக்கி, “உங்கள் தொழில் என்ன?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள் பார்வோனிடம், “உம்முடைய அடியார்கள் எங்கள் முன்னோர்களைப் போலவே மேய்ப்பர்களாய் இருக்கிறோம்” என்றார்கள்.

⁴ மேலும் அவர்கள் பார்வோனை நோக்கி, “இந்த நாட்டில் சிலகாலம் தங்கியிருக்கும்படி வந்திருக்கிறோம்; ஏனெனில் கானான் தேசத்தில் பஞ்சம் கொடியதாய் இருப்பதால், உம்முடைய அடியார்களின் மந்தைகளுக்கு மேய்ச்சல் இல்லை. ஆகையால் இப்பொழுது, உம்முடைய அடியார்கள் கோசேன் நாட்டில் குடியிருக்கும்படி தயவுசெய்யும்” என்றார்கள்.

⁵ அப்பொழுது பார்வோன் யோசேப்பை நோக்கி, “உன் தகப்பனும் உன் சகோதரரும் உன்னிடத்தில் வந்திருக்கிறார்கள். ⁶ எகிப்து தேசம் உனக்கு முன்பாக இருக்கிறது; தேசத்தின் சிறந்த பகுதியில் உன் தகப்பனையும் சகோதரரையும் குடியேற்று. அவர்கள் கோசேன் நாட்டில் வாழட்டும். அவர்களுக்குள் திறமையுள்ளவர்கள் யாராயினும் உனக்குத் தெரிந்தால், அவர்களை என் சொந்த மந்தைகளுக்கு அதிகாரிகளாக ஏற்படுத்து” என்றான்.

⁷ பின்பு யோசேப்பு தம் தகப்பன் யாக்கோபை அழைத்து வந்து, அவரைப் பார்வோனுக்கு முன்பாக நிறுத்தினார்; யாக்கோபு பார்வோனை ஆசீர்வதித்தார். ⁸ பார்வோன் யாக்கோபை நோக்கி, “நீர் வாழ்ந்த ஆண்டுகள் எத்தனை?” என்று கேட்டான்.

⁹ யாக்கோபு பார்வோனை நோக்கி, “என் யாத்திரையின் ஆண்டுகள் 130. என் ஆண்டுகள் கொஞ்சமும் கடினமுமாய் இருந்தன; என் முன்னோர்கள் தங்கள் யாத்திரையில் வாழ்ந்த ஆண்டுகளை அவை எட்டவில்லை” என்றார். ^a a v9 யாக்கோபு தன் வாழ்க்கையை ஒரு “யாத்திரை” என்று அழைக்கிறார் — எபிரெயர் 11:13-16, கானானையும் எகிப்தையும் தாண்டி, எங்கள் பிதா தங்களுக்காக ஆயத்தம் செய்துகொண்டிருந்த வீட்டை நோக்கிப் பார்த்த அந்நியர்களாகவும் யாத்திரிகர்களாகவும் முற்பிதாக்களைக் குறிப்பிடுகிறது. ¹⁰ பின்பு யாக்கோபு பார்வோனை ஆசீர்வதித்து, அவனுடைய சமுகத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டார்.

¹¹ அப்படியே யோசேப்பு தம் தகப்பனையும் சகோதரரையும் குடியேற்றி, பார்வோன் கட்டளையிட்டபடி, எகிப்து தேசத்தில் சிறந்த பகுதியாகிய ராமசேஸ் என்னும் பிரதேசத்தில் அவர்களுக்கு ஒரு சொத்தைக் கொடுத்தார். ¹² யோசேப்பு தம் தகப்பனுக்கும் சகோதரருக்கும் தம் தகப்பன் வீட்டார் அனைவருக்கும், அவர்களுடைய பிள்ளைகளின் எண்ணிக்கைக்கேற்ப ஆகாரம் கொடுத்து பராமரித்தார்.

பஞ்சம் கொடியதாகிறது

¹³ பஞ்சம் மிகவும் கொடியதாய் இருந்ததால், தேசம் முழுவதிலும் ஆகாரம் இல்லாதிருந்தது. எகிப்து தேசமும் கானான் தேசமும் பஞ்சத்தினால் தளர்ந்துபோயின. ¹⁴ மக்கள் தானியம் வாங்குகிறதற்கு ஈடாக எகிப்து தேசத்திலும் கானான் தேசத்திலும் இருந்த வெள்ளியையெல்லாம் யோசேப்பு சேர்த்து, அந்த வெள்ளியைப் பார்வோனுடைய அரண்மனைக்குக் கொண்டுவந்தார். ¹⁵ எகிப்து தேசத்திலும் கானான் தேசத்திலும் வெள்ளி செலவழிந்துபோனபோது, எகிப்தியர் அனைவரும் யோசேப்பினிடத்தில் வந்து, “எங்களுக்கு ஆகாரம் கொடும்! உம்முடைய கண்முன்பாக நாங்கள் ஏன் சாகவேண்டும்? எங்கள் வெள்ளி தீர்ந்துபோயிற்றே” என்றார்கள்.

¹⁶ அதற்கு யோசேப்பு, “உங்கள் வெள்ளி தீர்ந்துபோனபடியால், உங்கள் மந்தைகளைக் கொடுங்கள்; உங்கள் மந்தைகளுக்கு ஈடாக நான் உங்களுக்கு ஆகாரம் கொடுப்பேன்” என்றார். ¹⁷ அப்படியே அவர்கள் தங்கள் மந்தைகளை யோசேப்பினிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்; யோசேப்பு அவர்களுடைய குதிரைகளுக்கும் ஆட்டு மந்தைகளுக்கும் மாட்டு மந்தைகளுக்கும் கழுதைகளுக்கும் ஈடாக அவர்களுக்கு ஆகாரம் கொடுத்தார். அந்த வருடம் அவர்களுடைய எல்லா மந்தைகளுக்கும் ஈடாக ஆகாரம் கொடுத்து அவர்களைப் பராமரித்தார். ¹⁸ அந்த வருடம் முடிந்தபின், அவர்கள் இரண்டாம் வருடத்தில் அவரிடத்தில் வந்து, “எங்கள் வெள்ளி செலவழிந்துபோயிற்று என்பதையும், மந்தைகளான ஆடுமாடுகள் என் ஆண்டவனுக்கு உரியவை என்பதையும் என் ஆண்டவனுக்கு நாங்கள் மறைக்கமாட்டோம். எங்கள் சரீரங்களும் எங்கள் நிலமும் தவிர, என் ஆண்டவனுக்கு முன்பாக வேறொன்றும் மீதியாய் இல்லை. ¹⁹ நாங்களும் எங்கள் நிலமும் உம்முடைய கண்முன்பாக ஏன் சாகவேண்டும்? ஆகாரத்திற்கு ஈடாக எங்களையும் எங்கள் நிலத்தையும் வாங்கிக்கொள்ளும்; நாங்களும் எங்கள் நிலமும் பார்வோனுக்கு அடிமைகளாய் இருப்போம். நாங்கள் சாகாமல் பிழைத்திருக்கும்படியும், நிலம் பாழாய்ப்போகாதபடியும் எங்களுக்கு விதைத்தானியம் கொடும்” என்றார்கள்.

²⁰ அப்படியே யோசேப்பு எகிப்து தேசம் முழுவதையும் பார்வோனுக்காக வாங்கினார்; ஏனெனில் பஞ்சம் எகிப்தியர்களுக்கு மிகவும் கொடியதாய் இருந்ததால், ஒவ்வொருவரும் தம் வயலை விற்றுவிட்டார்கள். அப்படியே தேசம் பார்வோனுடையதாயிற்று. ²¹ மக்களையோ, எகிப்தின் ஒரு எல்லைமுதல் மறு எல்லைவரை நகரங்களுக்கு அவர் இடம்பெயரச் செய்தார். ²² ஆசாரியர்களின் நிலத்தை மட்டும் அவர் வாங்கவில்லை; ஏனெனில் ஆசாரியர்களுக்குப் பார்வோனிடமிருந்து நியமிக்கப்பட்ட பங்கு இருந்ததால், பார்வோன் அவர்களுக்குக் கொடுத்த பங்கினால் அவர்கள் பிழைத்தார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் தங்கள் நிலத்தை விற்கவில்லை. ²³ பின்பு யோசேப்பு மக்களை நோக்கி, “இதோ, இன்று நான் உங்களையும் உங்கள் நிலத்தையும் பார்வோனுக்காக வாங்கிவிட்டேன். இதோ, உங்களுக்கு விதைத்தானியம்; நிலத்தில் விதையுங்கள். ²⁴ அறுவடையின்போது ஐந்தில் ஒரு பங்கைப் பார்வோனுக்குக் கொடுக்கவேண்டும்; நான்கு பங்குகள் வயலுக்கு விதையாகவும், உங்களுக்கும் உங்கள் வீட்டாருக்கும் உங்கள் குழந்தைகளுக்கும் ஆகாரமாகவும் உங்களுடையவைகளாய் இருக்கும்” என்றார்.

²⁵ அதற்கு அவர்கள், “நீர் எங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றினீர்! என் ஆண்டவனுடைய கண்களில் எங்களுக்குத் தயவு கிடைப்பதாக; நாங்கள் பார்வோனுக்கு அடிமைகளாய் இருப்போம்” என்றார்கள். ²⁶ அப்படியே யோசேப்பு, ஐந்தில் ஒரு பங்கு பார்வோனுக்குச் செல்லவேண்டும் என்று எகிப்து தேசத்தைக்குறித்து ஒரு சட்டமாக்கினார்; அது இந்நாள்வரையும் நடைமுறையில் இருக்கிறது. ஆசாரியர்களின் நிலம் மட்டும் பார்வோனுடையதாகவில்லை.

²⁷ இஸ்ரவேல் எகிப்து தேசத்தில், கோசேன் பிரதேசத்தில் குடியிருந்தார்கள். அங்கே அவர்கள் சொத்துக்களைச் சம்பாதித்து, மிகவும் பலுகிப் பெருகினார்கள். ²⁸ யாக்கோபு எகிப்து தேசத்தில் பதினேழு வருடம் வாழ்ந்தார்; இப்படியாக யாக்கோபின் வாழ்நாள் மொத்தம் 147 வருடம் ஆயிற்று. ²⁹ இஸ்ரவேல் மரிக்கும் காலம் நெருங்கியபோது, அவர் தம் மகன் யோசேப்பை அழைத்து அவனை நோக்கி, “உன் கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைத்ததானால், உன் கையை என் தொடையின்கீழ் வைத்து, உடன்படிக்கை அன்பையும் உண்மையையும் என்னிடத்தில் காட்டு. என்னை எகிப்தில் அடக்கம் செய்யாதே; ^b b v29 ஒருவரின் தொடையின்கீழ் கையை வைப்பது ஒரு பழங்கால ஆழமான ஆணை அடையாளமாய் இருந்தது; அது தன் சந்ததியார்மேலும் அந்த வாக்குறுதியைக் கட்டுப்படுத்தியது. ³⁰ நான் என் முன்னோர்களோடு படுத்துக்கொள்ளும்படி, என்னை எகிப்திலிருந்து சுமந்துகொண்டுபோய், அவர்களுடைய கல்லறையில் அடக்கம் செய்” என்றார். அதற்கு யோசேப்பு, “நீர் சொன்னபடியே செய்வேன்” என்றார்.

³¹ ஆனால் யாக்கோபு, “எனக்கு ஆணையிட்டுக் கொடு” என்றார்; அப்படியே யோசேப்பு அவருக்கு ஆணையிட்டுக் கொடுத்தார். அப்பொழுது இஸ்ரவேல் தம் படுக்கையின் தலைமாட்டில் பணிந்துகொண்டார்.