Yaratılış 47

47 ¹Yusuf gidip Firavun'a haber verdi: «Babamla kardeşlerim davarları, sığırları ve bütün varlıklarıyla birlikte Kenan'dan geldiler. Şu anda Goşen'deler.» ²Kardeşlerinin arasından beş kişi seçip Firavun'un huzuruna çıkardı. ³Firavun Yusuf'un kardeşlerine, «İşiniz nedir?» diye sordu. Firavun'a, «Biz kullarınız, atalarımız gibi çobanız» diye yanıtladılar.

⁴Firavun'a şöyle dediler: «Bu ülkeye yabancı olarak yaşamaya geldik; çünkü kullarınızın davarlarına otlak kalmadı, Kenan'da kıtlık çok şiddetli. Şimdi izin ver de kulların Goşen'e yerleşsin.»

⁵Firavun Yusuf'a, «Baban ve kardeşlerin sana geldiler. ⁶Mısır önünde açık duruyor. Babanı ve kardeşlerini ülkenin en iyi yerine yerleştir; Goşen'de otursunlar. Aralarında yetenekli adamlar tanıyorsan, onları hayvanlarımın başına koy» dedi.

⁷Sonra Yusuf babası Yakup'u getirip Firavun'un huzuruna çıkardı. Yakup Firavun'u kutsadı. ⁸Firavun Yakup'a, «Kaç yıl yaşadın?» diye sordu.

⁹Yakup Firavun'a şöyle yanıtladı: «Gurbette geçen yıllarım 130. Az ve zorlu geçti; atalarımın gurbette geçirdiği yıllara erişemedi.» ¹⁰Sonra Yakup Firavun'u kutsayıp huzurundan ayrıldı.

¹¹Böylece Yusuf, Firavun'un buyurduğu gibi, babasını ve kardeşlerini yerleştirdi; onlara Mısır'ın en iyi topraklarında, Ramses bölgesinde mülk verdi. ¹²Yusuf babasını, kardeşlerini ve babasının bütün ev halkını çocuklarının sayısına göre yiyecekle besledi.

Kıtlık Ağırlaşıyor

¹³Bütün ülkede yiyecek kalmamıştı; çünkü kıtlık çok şiddetliydi. Mısır ile Kenan toprakları kıtlıktan bitkin düştü. ¹⁴Yusuf, satın aldıkları tahıl karşılığında Mısır ve Kenan topraklarında bulunan bütün gümüşü topladı ve gümüşü Firavun'un sarayına getirdi. ¹⁵Mısır ve Kenan topraklarında gümüş tükenince bütün Mısırlılar Yusuf'a gelip, «Bize yiyecek ver! Gümüşümüz bitti diye gözlerinin önünde neden ölelim?» dediler.

¹⁶Yusuf, «Hayvanlarınızı getirin; gümüşünüz tükendiğine göre, hayvanlarınız karşılığında size yiyecek vereyim» diye yanıtladı. ¹⁷Hayvanlarını Yusuf'a getirdiler. Yusuf da atlar, davarlar, sığırlar ve eşekler karşılığında onlara ekmek verdi. O yıl bütün hayvanları karşılığında onları ekmekle geçindirdi. ¹⁸O yıl sona erince, ikinci yıl ona gelip şöyle dediler: «Gümüşümüzün tükendiğini, hayvanlarımızın efendimizin olduğunu efendimizden gizleyemeyiz; bedenlerimiz ve toprağımızdan başka efendimize verecek bir şeyimiz kalmadı. ¹⁹Neden gözlerinin önünde toprağımızla birlikte yok olalım? Bizi de toprağımızı da yiyecek karşılığında satın al; toprağımızla birlikte Firavun'a kul olalım. Bize tohum ver ki, ölmeyip yaşayalım ve topraklar çölleşmesin.»

²⁰Böylece Yusuf, bütün Mısır topraklarını Firavun için satın aldı; çünkü kıtlık üzerlerine çok ağır bastığından her Mısırlı tarlasını sattı. Topraklar Firavun'un oldu. ²¹Yusuf halkı Mısır'ın bir ucundan öbür ucuna kadar kentlere göçürdü. ²²Yalnızca kâhinlerin toprağını satın almadı; çünkü Firavun onlara belirli bir pay veriyordu ve bu payla geçiniyorlardı; bu yüzden topraklarını satmadılar. ²³Yusuf halka, «Bakın, bugün sizi de toprağınızı da Firavun için satın aldım. İşte tohum; toprağı ekin. ²⁴Ürün alınca beşte birini Firavun'a verin; dört payı da tarlaya tohumluk olarak ve kendinize, ev halkınıza ve çocuklarınıza yiyecek olarak alıkoyun» dedi.

²⁵Onlar da, «Sen bizim canımızı kurtardın. Efendimizin gözünde lütuf bulalım; Firavun'a köle olalım» dediler. ²⁶Böylece Yusuf, beşte birin Firavun'a ait olmasını Mısır'da bir yasa yaptı; bu yasa bugün de yürürlüktedir. Yalnızca kâhinlerin toprağı Firavun'un olmadı.

²⁷İsrail Mısır'da, Goşen bölgesinde yaşadı. Orada mülk edindiler, verimli oldular ve son derece çoğaldılar. ²⁸Yakup Mısır'da on yedi yıl yaşadı; ömrü toplam 147 yıl oldu. ²⁹İsrail'in ölüm zamanı yaklaşınca, oğlu Yusuf'u çağırıp şöyle dedi: «Gözünde lütuf bulduysam, lütfen elini uyluğumun altına koy ve bana vefalı sevgi ve sadakat göster. Lütfen beni Mısır'a gömme; ^a a v29 Elini birinin uyluğunun altına koymak, eski çağlarda ciddi bir ant içme davranışıydı; verilen sözü kişinin soyundan gelenler üzerine de bağlardı. ³⁰atalarımla birlikte yatayım. Beni Mısır'dan çıkarıp onların mezarına göm.» Yusuf, «Dediğin gibi yapacağım» dedi.

³¹Yakup, «Bana ant iç» dedi. Yusuf da ona ant içti. Sonra İsrail yatağının başucunda eğildi.