ዘፍጥረት 47

47 ¹ዮሴፍም መጥቶ ፈርዖንን እንዲህ አለው፤ “አባቴና ወንድሞቼ ከበጎቻቸውና ከከብቶቻቸው ጋር፣ ከንብረታቸውም ሁሉ ጋር ከከነዓን መጥተዋል፤ አሁንም በጎሶን ናቸው።” ²ከወንድሞቹም መካከል አምስት ሰዎችን መርጦ በፈርዖን ፊት አቀረባቸው። ³ፈርዖንም የዮሴፍን ወንድሞች፣ “ሥራችሁ ምንድን ነው?” ብሎ ጠየቃቸው። እነርሱም ፈርዖንን፣ “እኛም አባቶቻችንም እንደ ነበርን፣ ባሪያዎችህ በግ ጠባቂዎች ነን” አሉት።

⁴ፈርዖንንም እንዲህ አሉት፤ “በከነዓን ራቡ ስለ ጸና ለባሪያዎችህ መንጋ የሚሆን መሰማሪያ ስለሌለ፣ በዚህ ምድር እንደ መጻተኞች ልንኖር መጥተናል፤ አሁንም እባክህ ባሪያዎችህ በጎሶን ይቀመጡ።”

⁵ፈርዖንም ዮሴፍን እንዲህ አለው፤ “አባትህና ወንድሞችህ ወደ አንተ መጥተዋል። ⁶ግብፅ በፊትህ ትገኛለች፤ አባትህንና ወንድሞችህን ከምድሪቱ ምርጥ ስፍራ አስፍራቸው፤ በጎሶን ይኑሩ። ከእነርሱም መካከል ችሎታ ያላቸውን ሰዎች ብታውቅ፣ በከብቶቼ ላይ ኀላፊ አድርጋቸው።”

⁷ከዚያም ዮሴፍ አባቱን ያዕቆብን አስገብቶ በፈርዖን ፊት አቀረበው፤ ያዕቆብም ፈርዖንን ባረከው። ⁸ፈርዖንም ያዕቆብን፣ “ዕድሜህ ስንት ዓመት ሆነ?” ብሎ ጠየቀው።

⁹ያዕቆብም ፈርዖንን፣ “መንገደኛ ሆኜ የኖርሁባቸው ዓመታት መቶ ሠላሳ ናቸው። ጥቂትና መከራ የሞላባቸው ነበሩ፤ አባቶቼ መንገደኞች ሆነው ከኖሩባቸው ዓመታትም አልደረሱም” ብሎ መለሰለት። ¹⁰ያዕቆብም ፈርዖንን ባርኮ ከፊቱ ወጣ።

¹¹ዮሴፍም ፈርዖን ባዘዘው መሠረት አባቱንና ወንድሞቹን አስፍሮ፣ በግብፅ ምድር ምርጥ ስፍራ፣ በራምሴ አውራጃ መሬት ሰጣቸው። ¹²ዮሴፍም አባቱን፣ ወንድሞቹንና የአባቱን ቤተ ሰብ ሁሉ እንደ ልጆቻቸው ቍጥር መገባቸው።

ራቡ ተባባሰ

¹³ራቡ እጅግ ስለ ጸና በምድሪቱ ሁሉ ምግብ አልቀረም፤ የግብፅ ምድርና የከነዓን ምድር ከራቡ የተነሣ ደከሙ። ¹⁴ዮሴፍም ሰዎቹ በሚገዙት እህል ምትክ በግብፅ ምድርና በከነዓን ምድር የተገኘውን ብር ሁሉ ሰብስቦ ወደ ፈርዖን ቤት አስገባው። ¹⁵በግብፅ ምድርና በከነዓን ምድር ብሩ ባለቀ ጊዜ፣ ግብፃውያን ሁሉ ወደ ዮሴፍ መጥተው፣ “ምግብ ስጠን! ብር ስላለቀ በፊትህ ለምን እንሞታለን?” አሉት።

¹⁶ዮሴፍም፣ “ብራችሁ ስላለቀ ከብቶቻችሁን አምጡ፤ በከብቶቻችሁ ምትክ ምግብ እሰጣችኋለሁ” ብሎ መለሰ። ¹⁷ከብቶቻቸውንም ወደ ዮሴፍ አመጡ፤ እርሱም ስለ ፈረሶቹ፣ ስለ በጎቹ፣ ስለ ከብቶቹና ስለ አህዮቹ እንጀራ ሰጣቸው። በዚያ ዓመት ስለ ከብቶቻቸው ሁሉ እንጀራ አቀረበላቸው። ¹⁸ያም ዓመት አለቀ፤ በሁለተኛው ዓመትም ወደ እርሱ መጥተው እንዲህ አሉት፤ “ብራችን እንዳለቀ፣ ከብቶቻችንም የጌታችን እንደ ሆኑ ከጌታችን አንሰውርም፤ ለጌታችን ከሰውነታችንና ከመሬታችን በቀር የቀረ ነገር የለም። ¹⁹እኛም መሬታችንም በዓይንህ ፊት ለምን እንሞታለን? እኛንና መሬታችንን በምግብ ዋጋ ግዛን፤ እኛም መሬታችንም ፈርዖንን እናገለግላለን። እንድንኖር እንጂ እንዳንሞት፣ ምድሪቱም ባድማ እንዳትሆን ዘር ስጠን።”

²⁰ራቡ እጅግ ስለ ከበዳቸው ግብፃዊው ሁሉ እርሻውን ሸጠ፤ ስለዚህ ዮሴፍ የግብፅን መሬት ሁሉ ለፈርዖን ገዛ። ምድሪቱም የፈርዖን ሆነች። ²¹ሕዝቡንም ከግብፅ ዳር እስከ ዳር ወደ ከተማዎች አፈለሰ። ²²ፈርዖን ለካህናት የሚኖሩበትን የተወሰነ ድርሻ ይሰጣቸው ስለ ነበር፣ የካህናቱን መሬት ብቻ አልገዛም፤ ስለዚህ መሬታቸውን አልሸጡም። ²³ዮሴፍም ሕዝቡን እንዲህ አለ፤ “እነሆ፣ ዛሬ እናንተንና መሬታችሁን ለፈርዖን ገዝቻችኋለሁ። ዘር ይኸውላችሁ፤ መሬቱን ዝሩ። ²⁴በመከር ጊዜ አንድ አምስተኛውን ለፈርዖን ስጡ፤ አራቱን እጅ ለእርሻው ዘር፣ ለእናንተም፣ ለቤተ ሰቦቻችሁና ለልጆቻችሁ ምግብ አድርጋችሁ አስቀሩ።”

²⁵እነርሱም፣ “ሕይወታችንን አተረፍህልን፤ በጌታችን ዓይን ሞገስ እናግኝ፤ የፈርዖንም ባሪያዎች እንሆናለን” አሉ። ²⁶ስለዚህ ዮሴፍ አንድ አምስተኛው ለፈርዖን እንዲሰጥ፣ እስከ ዛሬም ድረስ የሚሠራበትን ሕግ በግብፅ አደረገ። የካህናቱ መሬት ብቻ የፈርዖን አልሆነም።

²⁷እስራኤልም በግብፅ ምድር፣ በጎሶን አገር ተቀመጠ፤ በዚያም ንብረት አፈሩ፤ ፈሩ፤ እጅግም በዙ። ²⁸ያዕቆብም በግብፅ አሥራ ሰባት ዓመት ኖረ፤ የዕድሜውም ዘመን መቶ አርባ ሰባት ዓመት ሆነ። ²⁹የእስራኤል የሞት ጊዜ በቀረበ ጊዜ፣ ልጁን ዮሴፍን ጠርቶ እንዲህ አለው፤ “በፊትህ ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፣ እባክህ እጅህን ከጭኔ በታች አድርግ፤ ታማኝ ፍቅርንና ቸርነትንም አሳየኝ፤ እባክህ በግብፅ አትቅበረኝ፤ ^a a v29 እጅን ከአንድ ሰው ጭን በታች ማድረግ፣ ተስፋውን በዘር ላይ የሚያስር የጥንት የተከበረ የመሐላ ምልክት ነበር። ³⁰ከአባቶቼ ጋር ግን ልተኛ፤ ከግብፅ አውጥተህ በመቃብራቸው ቅበረኝ።” ዮሴፍም፣ “እንዳልኸኝ አደርጋለሁ” አለ።

³¹ያዕቆብም፣ “ማልልኝ” አለው። ዮሴፍም ማለለት። ከዚያም እስራኤል በመኝታው አልጋ ራስጌ ላይ ሰገደ።