Bilowgii 47 FHB Father's Heart Bible™

47 ¹Yuusuf ayaa yimid oo Fircoon u sheegay: “Aabbahay iyo walaalahay, iyo adhigoodii, lo'doodii iyo wax kasta oo ay leeyihiin, way ka yimaadeen dalka Kancaan. Hadda waxay joogaan dalka Goshen.” ²Walaalihiisa dhexdooda ayuu shan nin ka qaaday, oo wuxuu hor keenay Fircoon. ³Fircoon ayaa walaalaha Yuusuf weydiiyay: “Shaqadiinu waa maxay?” Waxay Fircoon ku yidhaahdeen: “Addoommadaadu waa adhijiraan, annaga iyo aabbayaalkayagaba.”

⁴Waxay Fircoon ku yidhaahdeen: “Waxaannu u nimid inaannu dalkan ku degno sida marti, maxaa yeelay addoommadaada adhigoodu daaq ma haysto—abaartu waa ku daran tahay dalka Kancaan. Haddaba fadlan, addoommadaadu ha degaan Goshen.”

⁵Fircoon ayaa Yuusuf ku yidhi: “Aabbahaa iyo walaalahaa way kuu yimaadeen. ⁶Dalka Masar waa kaa hor yaal. Aabbahaa iyo walaalahaa ku deji meesha dalka ugu wanaagsan—ha degaan Goshen. Haddii aad ogtahay nimanka karti leh oo iyaga ka mid ah, ka dhig mas'uuliyiin lo'dayda.”

⁷Markaasaa Yuusuf soo galiyay aabbihiis Yacquub, oo hor keenay Fircoon, Yacquubna wuu u duceeyay Fircoon. ⁸Fircoon ayaa Yacquub weydiiyay: “Immisa sano ayaad nooshahay?”

⁹Yacquub ayaa Fircoon ugu jawaabay: “Sannadaha socdaalkayga waa boqol iyo soddon. Way yaryihiin oo way adkaayeen, mana gaadhin sannadihii socdaalka awowayaashay.” ¹⁰Markaasaa Yacquub mar kale u duceeyay Fircoon, oo ka baxay hortiisa.

¹¹Sidaas ayuu Yuusuf aabbihiis iyo walaalihiis u degeyay, isagoo dhul siiyay oo ah dhulka ugu fiican ee Masar, kaas oo ah gobolka Rameses, sidii Fircoon ku amray. ¹²Yuusuf ayaa cunto siiyay aabbihiis, walaalihiis, iyo reerka aabbihiis oo dhan, sida tirada carruurtooda ahayd.

Abaartu way Sii Xumaatay

¹³Cunto dalka oo dhan kuma harin, waayo abaartu aad bay u daran tahay, dalka Masar iyo dalka Kancaanna way ku daciifeen abaartii. ¹⁴Yuusuf ayaa lacagta oo dhan oo laga helay dalka Masar iyo dalka Kancaan ururiyay, ee hadhuudhka ay iibsanayeen ku gadan jireen, Yuusufna lacagtii wuxuu geeyay gurigii Fircoon. ¹⁵Markii lacagtii ka dhammaatay dalka Masar iyo dalka Kancaan, Masaarida oo dhammu waxay u yimaadeen Yuusuf iyagoo leh: “Cunto noo sii! Maxaannu kaa hor u dhimanaynaa? Waayo lacagtii way dhammaatay.”

¹⁶Yuusuf ayaa ku jawaabay: “Keena lo'daydiinna; waxaan idiin siin doonaa cunto lo'daydiinna beddelkeeda, maadaama lacagtiinii dhammaatay.” ¹⁷Waxay lo'dooda u keeneen Yuusuf, wuuna siiyay kibis ay ku bedelaan fardaha, adhiga, lo'da, iyo dameeraha. Sannaddaas kibis buu ku quudiyay lo'dooda oo dhan. ¹⁸Sannaddaas way dhammaatay, oo waxay u yimaadeen sannaddii labaad, waxayna ku yidhaahdeen: “Sayidkayga lama qarin karo in lacagtayadii dhammaatay iyo in lo'du ay sayidkayga tahay; sayidkayga waxba nagama harin marka laga reebo jidhkayaga iyo dhulkayaga. ¹⁹Maxaannu indhahaaga hortooda ugu dhimanaynaa—annaga iyo dhulkayagaba? Noo iibso annaga iyo dhulkayaga cunto; annaga iyo dhulkayaguba waxaannu u adeegi doonnaa Fircoon. Noo sii abuur si aannu u noolaanno oo aannaan u dhimanin, dhulkuna yuusan cidla noqon.”

²⁰Sidaas Yuusuf wuxuu Fircoon u iibsaday dhulka Masar oo dhan, maxaa yeelay Masaarida mid kasta wuu iibiyay beertiisii—abaartu aad bay ugu daran tahay. Dhulkiina wuxuu noqday kii Fircoon. ²¹Dadkana wuxuu u wareejiyay magaalooyinka, dhammaadka Masar ilaa dhammaadkeeda kale. ²²Kaliya dhulkii wadaaddada ma uusan iibsan, maxaa yeelay Fircoon wuxuu siiyay qayb go'an oo ay ku noolaayeen; sidaas darteed dhulkoodii ma ay iibin. ²³Yuusuf ayaa dadkii ku yidhi: “Bal eega, maanta waxaan Fircoon u iibsaday idinka iyo dhulkiinna. Waa kan abuur—dhulka beera. ²⁴Goortii wax la goosto, Fircoon fijigii shanaad siiya; afarta qaybood u haysta abuur beerta iyo cunto adinka, reerihiinna, iyo carruurtiinna.”

²⁵Waxay yidhaahdeen: “Nafahayaga waad badbaadisay. Sayidkayga indhihiisa nimco ha ku helno, annaguna addoommada Fircoon baannu noqonaynaa.” ²⁶Sidaas Yuusuf wuxuu Masar ka dhigay sharci—ilaa maanta socda—in shanaad Fircoon loo siiyo. Dhulka wadaaddada oo keliya ma noqon kii Fircoon.

²⁷Israa'iil wuxuu degganaa dalka Masar, dalka Goshen. Halkaas ayay hanti ku heleen, oo way ka dhaleen oo aad bay u tarmeen. ²⁸Yacquub wuxuu Masar ku noolaa toddoba iyo toban sano; cimrigiisu wuxuu ahaa boqol iyo afartan iyo toddoba sano. ²⁹Markii wakhtigii Israa'iil ee dhimashada soo dhowaaday, wuxuu u yeedhay wiilkiisii Yuusuf, wuxuuna ku yidhi: “Haddii aan kula helay raalli-gelin, fadlan gacantaada hoos dhig bowdadayda, oo i tus naxariis iyo daacadnimo. Fadlan ha igu aasin Masar, ^a a v29 Gacanta oo la dhigo hoostiisa bowdada qof waxay ahayd tilmaan dhaar sharaf leh oo qadiimi ah, kaasoo ballanta ku xidhay farcankiisa. ³⁰laakiin aan la seexdo awowayaashay. Masar iga qaad oo ku aasa xabaashooda.” Yuusuf ayaa yidhi: “Waan samayn doonaa sidaad tidhi.”

³¹Yacquub ayaa yidhi: “Ii dhaaro.” Yuusuf ayaa u dhaartay. Markaasaa Israa'iil ka sujuuday madaxa sariirtiisa.