يوسف خپلې کورنۍ ته هرکلے وائى

فرعون شپانه په جوشن کې مېشت کوي، په داسې حال کې چې قحطي دوام لري. مصریان خپل سپین زر، څاروي، ځمکه او په پای کې ځانونه د غلې په بدل کې پلوري، او یوسف دا قانون ګرځوي. یعقوب خپل کلونه لږ او سخت بولي او له یوسف نه قسم اخلي چې په مصر کې یې ښخ نه کړي.

څپرکی 47.

يوسف راغلو او فرعون ته يې ووئيل چې، ”زما پلار او زما وروڼه، د خپلو رمو، غوايانو او د هر هغه څۀ سره چې لرى يې، د کنعان نه راغلى دى. هغوئ اوس په جشن کښې دى.“ هغۀ د خپلو وروڼو نه پنځۀ کسان راواخستل او فرعون ته يې وړاندې کړل. فرعون د يوسف د وروڼو نه پوښتنه وکړه چې، ”ستاسو کار څۀ دے؟“ هغوئ فرعون ته ووئيل چې، ”ستا نوکران شپانۀ يُو، مونږ هم او زمونږ پلاران هم.“

هغوئ فرعون ته ووئيل چې، ”مونږ راغلى يُو چې په دې مُلک کښې د پردو په شان اوسو، ځکه چې ستا د نوکرانو د رمو دپاره څر ځائ نشته — په کنعان کښې قحط سخت دے. اوس مهربانى وکړه چې خپلو نوکرانو ته اجازت ورکړې چې په جشن کښې اوسيږى.“

فرعون يوسف ته ووئيل چې، ”ستا پلار او ستا وروڼه تا ته راغلى دى. مصر ستا مخې ته پروت دے. خپل پلار او وروڼه د مُلک په بهترين ځائ کښې اباد کړه — پرېږده چې په جشن کښې اوسيږى. کۀ تۀ د هغوئ په مينځ کښې کوم لايق سړى پېژنې، نو هغوئ زما د څارويو نګران کړه.“

بيا يوسف خپل پلار يعقوب راوستو او فرعون ته يې وړاندې کړو، او يعقوب فرعون ته برکت ورکړو. فرعون يعقوب نه پوښتنه وکړه چې، ”تۀ څو کلن يې؟“

يعقوب فرعون ته جواب ورکړو چې، ”زما د مسافرۍ کلونه ۱۳۰ دى. لږ او سخت دى، او زما د پلارانو د مسافرۍ کلونو ته نۀ دى رسيدلى.“ بيا يعقوب فرعون ته برکت ورکړو او د هغۀ د مخې نه ووتلو.

نو يوسف خپل پلار او وروڼه اباد کړل، او د مصر په بهترين علاقه کښې، د رعمسيس په سيمه کښې يې ورته زمکه ورکړه، لکه چې فرعون حُکم کړے وو. يوسف خپل پلار، خپل وروڼه او د خپل پلار ټوله کورنۍ ته د هغوئ د بچو د شمير مطابق خوراک ورکولو.

قحط نور هم سختيږى

په ټول مُلک کښې هيڅ خوراک پاتې نۀ شو، ځکه چې قحط ډېر سخت وو، او د مصر مُلک او د کنعان مُلک د قحط نه برباد شول. يوسف هغه ټولې روپۍ راجمع کړې چې د مصر په مُلک او د کنعان په مُلک کښې د هغه غلې دپاره وې چې هغوئ به يې اخستل، او يوسف روپۍ د فرعون کور ته راوستلې. کله چې د مصر په مُلک او د کنعان په مُلک کښې روپۍ ختمې شوې، نو ټول مصريان يوسف ته راغلل او ووئيل يې چې، ”مونږ ته خوراک راکړه! مونږ ولې ستا په مخکښې مړۀ شُو؟ ځکه چې روپۍ ختمې شوې دى.“

يوسف جواب ورکړو چې، ”خپل څاروى راوړئ؛ زۀ به تاسو ته ستاسو د څارويو په بدل کښې خوراک درکړم، ځکه چې ستاسو روپۍ ختمې شوې دى.“ هغوئ خپل څاروى يوسف ته راوړل، او هغۀ ورته د آسونو، د رمو، د غوايانو او د خرو په بدل کښې ډوډۍ ورکړه. هغۀ هغه کال ورته د هغوئ د ټولو څارويو په بدل کښې ډوډۍ ورکوله. هغه کال ختم شو، او دوېم کال هغوئ هغۀ ته راغلل او ووئيل يې چې، ”مونږ د خپل مالِک نه دا نۀ شُو پټولے چې زمونږ روپۍ ختمې شوې دى او څاروى زمونږ د مالِک دى؛ زمونږ د مالِک دپاره زمونږ د بدنونو او زمونږ د زمکې نه علاوه هيڅ نۀ دى پاتې. مونږ او زمونږ زمکه ولې ستا د سترګو په مخکښې مړۀ شُو؟ مونږ او زمونږ زمکه د خوراک په بدل کښې واخله؛ مونږ او زمونږ زمکه به د فرعون نوکرى کوو. مونږ ته تُخم راکړه چې ژوندى پاتې شُو، مړۀ نۀ شُو، او زمکه له ويرانې نه وساتې.“

نو يوسف د مصر ټوله زمکه د فرعون دپاره واخسته، ځکه چې هر مصرى خپل پټے خرڅ کړو — قحط د هغوئ دپاره ډېر سخت وو. نو زمکه د فرعون شوه. هغۀ خلق ښارونو ته بوتلل، د مصر له يوه سره نه تر بل سره پورې. فقط هغۀ د کاهنانو زمکه وانۀ خسته، ځکه چې فرعون هغوئ ته يوه مقرره برخه ورکوله چې په هغې يې ګُذاره کوله؛ نو هغوئ خپله زمکه خرڅه نۀ کړه. يوسف خلقو ته ووئيل چې، ”وګورئ، ما نن تاسو او ستاسو زمکه د فرعون دپاره واخستل. دا تُخم دے — زمکه کرئ. د فصل په وخت، فرعون ته پنځمه برخه ورکړئ؛ څلور برخې د پټې دپاره د تُخم په توګه او ستاسو، ستاسو د کورنيو او ستاسو د بچو دپاره د خوراک په توګه وساتئ.“

هغوئ ووئيل چې، ”تا زمونږ ژوند وژغورلو. کاشکې مونږ د خپل مالِک په نظر کښې فضل ومومو، او مونږ به د فرعون غُلامان يُو.“ نو يوسف دا په مصر کښې قانون جوړ کړو — چې تر نن پورې نافذ دے — چې پنځمه برخه فرعون ته رسيږى. فقط د کاهنانو زمکه د فرعون نۀ شوه.

اِسرائيل د مصر په مُلک کښې، د جشن په علاقه کښې اوسيدل. هغوئ هلته جائيداد ترلاسه کړو، او ډېر زيات پيدا کيدل او شمير يې ډېر شو. يعقوب په مصر کښې ۱۷ کاله ژوندے وو؛ د هغۀ د ژوند ټول عُمر ۱۴۷ کاله شو. کله چې د اِسرائيل د مرګ وخت نزدې شو، نو هغۀ خپل زوئ يوسف راوغوښتو او ووئيل يې چې، ”کۀ ما ستا په نظر کښې فضل موندلے وى، نو مهربانى وکړه، خپل لاس زما د ران لاندې کېږده او ما سره وفاداره مينه او وفادارى وکړه. مهربانى وکړه، ما په مصر کښې مۀ ښخوه، ^a بلکې پرېږده چې زۀ د خپلو پلارانو سره څملم. ما د مصر نه بهر بوځه او د هغوئ په قبر کښې ما ښخ کړه.“ يوسف ووئيل چې، ”زۀ به داسې وکړم لکه چې تۀ وائې.“

يعقوب ووئيل چې، ”ما سره قسم وخوره.“ يوسف هغۀ سره قسم وخوړو. بيا اِسرائيل د خپل بستر په سر باندې سر ټيټ کړو.