پېدايښت 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹د دې نه پس يوسف ته ووئيل شو چې، ”ګوره، ستا پلار ناروغ دے.“ نو هغۀ خپل دواړه زامن منسى او افرائيم ونيول. ²يعقوب ته ووئيل شو چې، ”ګوره، ستا زوئ يوسف تا له راغلے دے.“ نو اِسرائيل خپله طاقت راجمع کړو او په بستره باندې کښېناستو. ³يعقوب يوسف ته ووئيل چې، ”ايل شدى يعنې زمونږ قادرِ مطلق پلار په لُوز کښې د کنعان په مُلک کښې ما ته ښکاره شو او برکت يې راکړو، ⁴او ما ته يې ووئيل چې، ’زۀ به تا له اولاد درکوم او ډېر به دې کړم او د قومونو يوه ډله به دې جوړه کړم، او زۀ به دا مُلک ستا د اولاد له ستا نه پس د تل دپاره د ميراث په توګه ورکوم.‘ ⁵اوس ستا هغه دواړه زامن چې زما د دلته تا له راتلو نه مخکښې په مصر کښې تا له پېدا شول، هغه زما دى. افرائيم او منسى به زما وى، لکه څنګه چې روبين او شمعون زما دى. ⁶خو کوم اولاد چې د دوى نه پس تا له پېدا شى، هغه ستا دے؛ هغوئ به د خپلو وروڼو په نومونو د هغوئ په ميراث کښې ياديږى. ⁷او څۀ چې زما په حقله ده، کله چې زۀ د فدان نه راتلم، نو راحيله زما ترڅنګ د کنعان په مُلک کښې په لار کښې مړه شوه، کله چې لا د افرات نه يو څۀ لرې وُو؛ ما هغه هلته د افرات په لار کښې ښخه کړه“ (يعنې په بيت لحم کښې).

⁸کله چې اِسرائيل د يوسف زامن وليدل، نو هغۀ ووئيل چې، ”دا څوک دى؟“

⁹يوسف خپل پلار ته ووئيل چې، ”دا زما زامن دى چې زمونږ پلار دلته راکړى دى.“ هغۀ ووئيل چې، ”مهربانى وکړه، هغوئ ما ته راوله، چې زۀ هغوئ ته برکت ورکړم.“

¹⁰د اِسرائيل سترګې د بوډاوالى په سبب تته شوې وې، هغه ښۀ نۀ شو ليدلے. نو يوسف هغوئ ورته نزدې کړل، او هغۀ هغوئ ښکل کړل او غېږ کښې يې ونيول. ¹¹اِسرائيل يوسف ته ووئيل چې، ”ما ستا د مخ د ليدو هيله هيچرې نۀ لرله، او اوس زمونږ پلار زۀ حتىٰ ستا اولاد هم راوښودو.“ ¹²بيا يوسف هغوئ د خپل پلار د زنګنونو د مينځ نه راواخستل او په مخ باندې زمکې ته يې سجده وکړه. ^a a v12 بچو د زنګنونو په مينځ کښې اېښودل د رسمى تبنى کولو يوه پخوانۍ نښه وه. ¹³يوسف دواړه ونيول، افرائيم په خپل ښى لاس کښې د اِسرائيل د ګس لاس په لور، او منسى په خپل ګس لاس کښې د اِسرائيل د ښى لاس په لور، او هغوئ يې ورته نزدې کړل. ¹⁴اِسرائيل خپل ښى لاس وغزولو او د افرائيم په سر يې کښېښودو چې هغه کشر وو، بيا يې خپل ګس لاس د منسى په سر کښېښودو، او خپل لاسونه يې يو په بل باندې اوختۀ کړل، ځکه چې منسى مشر وو. ¹⁵بيا هغۀ يوسف ته برکت ورکړو او ووئيل چې، ”زمونږ پلار چې زما پلاران اِبراهيم او اِسحاق د هغۀ په مخکښې ګرځېدل، زمونږ هغه پلار چې زما د ټول ژوند نه راواخلې تر نن ورځې پورې زما شپون وو، ^b b v15 يعقوب زمونږ پلار په خپل شپون ناموى، دا په پاک کلام کښې اوله ځلې ده چې زمونږ پلار ته دا لقب ورکړے شوے دے. د شپون موضوع مخکښې تر زبور ٢٣ پورې، او تر هغه د اِسرائيل شپون چې په يسعياه او حزقى ايل کښې دے، رسيږى، او خپل بشپړتيا په عيسىٰ کښې مومى چې هغه ځان ته ښۀ شپون وائى. ¹⁶هغه فرښته چې ما يې د هر شر نه خلاص کړے دے، دغه هلکانو ته برکت ورکړه. دې دپاره چې زما نوم په دوى کښې پاتې شى، او زما د پلارانو اِبراهيم او اِسحاق نومونه هم؛ او هغوئ دې د زمکې په مينځ کښې يو ډېر لوئ قوم شى.“ ^c c v16 هغه فرښته چې يعقوب خلاصوى، هغه پخپله زمونږ پلار دے، هغه ذات چې ښکاره شوے دے، غېږ کښې نيولے يې دے، او د هغۀ په ټول ژوند کښې ورسره ګرځېدلے دے.

¹⁷يوسف وليدل چې د هغۀ د پلار ښى لاس د افرائيم په سر دے؛ دا خبره ورته بده ولګېده، نو هغۀ د خپل پلار لاس ونيولو چې هغه د افرائيم د سر نه د منسى سر ته راواړوى. ¹⁸يوسف خپل پلار ته ووئيل چې، ”نه پلاره، ځکه چې دا مشر دے، خپل ښى لاس د هغۀ په سر کښېږده.“

¹⁹خو د هغۀ پلار اِنکار وکړو او ووئيل چې، ”زۀ پوهيږم زويه، زۀ پوهيږم. هغه به هم يو قوم جوړ شى، او هغه به هم لوئ شى. خو د هغۀ کشر ورور به تر هغۀ لوئ شى، او د هغۀ اولاد به ډېر قومونه جوړ شى.“ ²⁰هغه ورځ هغۀ دوى ته برکت ورکړو او ووئيل چې، ”اِسرائيل به ستا په نوم برکت ورکوى او وائى به چې، ’زمونږ پلار دې تا لکه افرائيم او لکه منسى کړى.‘“ او هغۀ افرائيم د منسى نه مخکښې کړو. ²¹اِسرائيل يوسف ته ووئيل چې، ”ګوره، زۀ د مرګ نزدې يم، خو زمونږ پلار به ستا سره وى او بېرته به دې ستا د پلارانو مُلک ته راولى. ²²او تا ته، نۀ چې ستا وروڼو ته، ما د غرۀ هغه يوه څنډه درکړې ده چې ما د اموريانو د لاس نه په خپله تُوره او په خپل لينده اخستې وه.“ ^d d v22 دا ”د غرۀ څنډه“ ښائى د شکيم علاقې ته اشاره کوى چې د افرائيم او منسى د قبيلو دپاره به مرکزى علاقه جوړه شوه.