ကမ္ဘာဦး 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹ထို့နောက် ယောသပ်အား “သင်၏ဖခင်သည် ဖျားနာလျက်ရှိ၏” ဟု ပြောကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏သားနှစ်ယောက်ဖြစ်သော မနာရှေနှင့် ဧဖရိမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ²ယာကုပ်အား “သင်၏သား ယောသပ်သည် သင့်ထံသို့ ရောက်လာပြီ” ဟု ပြောကြ၏။ ဣသရေလသည် အားတင်း၍ အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်၏။ ³ယာကုပ်က ယောသပ်အား “အနန္တတန်ခိုးရှင် ငါတို့၏ခမည်းတော် ဧလရှဒ္ဒဲသည် ခါနာန်ပြည်၊ လုဇအရပ်၌ ငါ့အား ထင်ရှားတော်မူ၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ⁴ကိုယ်တော်က ငါ့အား ‘ငါသည် သင့်ကို သားမြေးတိုးပွားစေ၍ များပြားစေမည်၊ သင့်ကို လူမျိုးစုအဖြစ် ဖြစ်စေမည်။ ဤပြည်ကို သင့်နောက်၌ သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ထာဝရအပိုင်အဖြစ် ပေးမည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ⁵ယခု ငါသည် သင့်ထံ ဤအရပ်သို့ မရောက်မီ အဲဂုတ္တုပြည်၌ သင့်အား ဖွားမြင်သော သားနှစ်ယောက်သည် ငါ၏သား ဖြစ်၏။ ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေသည် ရုဗင်နှင့် ရှိမောင်ကဲ့သို့ ငါ၏သား ဖြစ်ရလိမ့်မည်။ ⁶သို့ရာတွင် ထိုနောက် သင်ရသော သားသမီးတို့သည် သင်၏သားသမီး ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့အမွေခံရာ၌ မိမိတို့အစ်ကိုများ၏ အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ ⁷ငါမူကား ပါဒန်အရပ်မှ လာသောအခါ၊ ရာခေလသည် ခါနာန်ပြည်၌ ဧဖရတ်မြို့သို့ မရောက်မီ ခရီးအနည်းငယ် လိုသေးသောလမ်းတွင် ငါ့အနား၌ သေဆုံးလေ၏။ ဧဖရတ်မြို့သို့ သွားရာလမ်း၌ ထိုအရပ်တွင် သူ့ကို ငါ သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့၏” ဟု ဆို၏ (ထိုမြို့ကား ဗက်လင်မြို့တည်း)။

⁸ဣသရေလသည် ယောသပ်၏သားတို့ကို မြင်သောအခါ “ဤသူတို့ကား မည်သူနည်း” ဟု မေး၏။

⁹ယောသပ်က ဖခင်အား “ဤသူတို့ကား ဤအရပ်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါ့အား ပေးသနားတော်မူသော ငါ၏သားများ ဖြစ်ကြပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ ဣသရေလက “သူတို့ကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ခဲ့ပါ။ ငါသည် သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်” ဟု ဆို၏။

¹⁰ဣသရေလသည် အိုမင်းသဖြင့် မျက်စိမှုန်ဝါး၍ ကောင်းစွာ မမြင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် သူတို့ကို ဣသရေလအနီးသို့ ချဉ်းကပ်စေရာ၊ ဣသရေလသည် သူတို့ကို နမ်း၍ ဖက်ထွေးလေ၏။ ¹¹ဣသရေလက ယောသပ်အား “ငါသည် သင်၏မျက်နှာကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့။ ယခုမူ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်၏အမျိုးအနွယ်ကိုပင် ငါ့အား မြင်စေတော်မူပြီ” ဟု ဆို၏။ ¹²ထိုအခါ ယောသပ်သည် သူတို့ကို ဖခင်၏ဒူးကြားမှ ထုတ်ယူ၍ မြေသို့ မျက်နှာညွတ်လျက် ဦးညွှတ်ချ၏။ ^a a v12 သားသမီးများကို ဒူးကြား၌ ထားခြင်းသည် တရားဝင် မွေးစားခြင်းကို ပြသော ရှေးဟောင်းအမူအရာ ဖြစ်၏။ ¹³ယောသပ်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ယူ၍၊ ဣသရေလ၏လက်ဝဲဘက်သို့ ဧဖရိမ်ကို မိမိ၏လက်ယာဖြင့်၎င်း၊ ဣသရေလ၏လက်ယာဘက်သို့ မနာရှေကို မိမိ၏လက်ဝဲဖြင့်၎င်း ကိုင်၍ ဣသရေလအနီးသို့ ချဉ်းကပ်စေ၏။ ¹⁴ဣသရေလသည် မိမိ၏လက်ယာကို ဆန့်၍ ညီဖြစ်သော ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်၏။ ထို့နောက် မိမိ၏လက်ဝဲကို မနာရှေ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်၍ လက်များကို ယှက်ထား၏။ အကြောင်းမူကား မနာရှေသည် သားဦး ဖြစ်သတည်း။ ¹⁵ထိုအခါ သူသည် ယောသပ်ကို ကောင်းချီးပေးလျက် “ငါ၏ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်တို့ ကျင့်လျှောက်ခဲ့ကြရာ ရှေ့တော်၌ရှိသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၊ ယနေ့တိုင်အောင် ငါ့တစ်သက်ပတ်လုံး ငါ၏သိုးထိန်း ဖြစ်တော်မူသော ခမည်းတော်၊ ^b b v15 ယာကုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မိမိ၏သိုးထိန်းအဖြစ် ခေါ်ဝေါ်၏ — ကျမ်းစာ၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်အား ဤဘွဲ့အမည်ကို ပေးသော ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်၏။ သိုးထိန်းဟူသော အကြောင်းအရာသည် ဆာလံ ၂၃ သို့၎င်း၊ ဟေရှာယနှင့် ယေဇကျေလကျမ်း၌ ပါရှိသော ဣသရေလ၏သိုးထိန်းသို့၎င်း ရှေ့ရှုတိုးဝင်၍ မိမိကိုယ်ကို ကောင်းသောသိုးထိန်းဟု ခေါ်တော်မူသော ယေရှု၌ ပြည့်ဝစုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိ၏။ ¹⁶ဘေးအန္တရာယ်အပေါင်းမှ ငါ့ကို ရွေးနုတ်တော်မူသော ကောင်းကင်တမန်သည် ဤသူငယ်တို့ကို ကောင်းချီးပေးတော်မူပါစေ။ ငါ၏အမည်နှင့် ငါ၏ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာဗြဟံနှင့် ဣဇာက်တို့၏အမည်သည် သူတို့၌ တည်ရှိပါစေ။ သူတို့သည် မြေကြီးအလယ်၌ များပြားသောလူအပေါင်းအဖြစ်သို့ တိုးပွားကြပါစေ” ဟု မြွက်ဆို၏။ ^c c v16 ယာကုပ်ကို ရွေးနုတ်သော ကောင်းကင်တမန်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်၏ — ထင်ရှားတော်မူ၍ သူနှင့် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်တော်မူကာ သူ၏တစ်သက်တာလုံး သူနှင့်အတူ ကြွသွားတော်မူသောအရှင် ဖြစ်၏။

¹⁷ယောသပ်သည် ဖခင်၏လက်ယာကို ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်မသာ ဖြစ်၍၊ ဖခင်၏လက်ကို ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းမှ မနာရှေ၏ဦးခေါင်းသို့ ရွှေ့ရန် ကိုင်တွယ်၏။ ¹⁸ယောသပ်က ဖခင်အား “အဖ၊ ဤသို့ မဟုတ်ပါ။ ဤသူကား သားဦး ဖြစ်ပါ၏။ အဖ၏လက်ယာကို သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပါ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁹သို့ရာတွင် ဖခင်သည် ငြင်းဆို၍ “ငါ့သား၊ ငါ သိ၏၊ ငါ သိ၏။ သူသည်လည်း လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည်လည်း ကြီးမြတ်လိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ညီသည် သူ့ထက် သာ၍ ကြီးမြတ်လိမ့်မည်။ သူ၏အမျိုးအနွယ်သည်လည်း လူမျိုးများစွာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ²⁰ထိုနေ့၌ သူသည် သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးလျက် “ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကို ဧဖရိမ်ကဲ့သို့၎င်း၊ မနာရှေကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်စေတော်မူပါစေ’ ဟု ဆိုလျက် သင့်အားဖြင့် ကောင်းချီးပေးကြလိမ့်မည်” ဟု မြွက်ဆို၏။ ထို့နောက် သူသည် ဧဖရိမ်ကို မနာရှေရှေ့၌ ထား၏။ ²¹ဣသရေလက ယောသပ်အား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် သေခါနီးပြီ။ သို့သော်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍ သင့်ကို သင်၏ဘိုးဘေးများ၏ပြည်သို့ ပြန်ပို့ဆောင်တော်မူလိမ့်မည်။ ²²ငါ၏ဓားနှင့် ငါ၏လေးဖြင့် အာမောရိလူတို့၏လက်မှ ငါ သိမ်းယူခဲ့သော တောင်ကုန်းတစ်ခုကို သင်၏ညီအစ်ကိုများထက် သင့်အား သာ၍ ငါ ပေးပြီ” ဟု ဆို၏။ ^d d v22 ဤ “တောင်ကုန်း” သည် ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေ အမျိုးအနွယ်တို့၏ အဓိကနယ်မြေ ဖြစ်လာမည့် ရှေခင်ဒေသကို ရည်ညွှန်းဟန်တူ၏။