उत्पत्ति 48

48 ¹ यानंतर योसेफाला सांगण्यात आले, “तुझे वडील आजारी आहेत.” म्हणून त्याने आपले दोन मुलगे, मनश्शे व एफ्राईम, यांना बरोबर घेतले. ² याकोबाला सांगण्यात आले, “पाहा, तुझा मुलगा योसेफ तुझ्याकडे आला आहे.” तेव्हा इस्राएलाने आपले बळ एकवटले आणि तो अंथरुणावर उठून बसला. ³ याकोब योसेफाला म्हणाला, “एल शद्दाय — आमचा सर्वसमर्थ पिता — कनान देशातील लूज येथे मला दर्शन देऊन त्याने मला आशीर्वाद दिला, ⁴ तो मला म्हणाला, ‘मी तुला फलद्रूप करीन, तुझी वृद्धी करीन आणि तुझ्यापासून लोकांचा समुदाय निर्माण करीन; तुझ्यानंतर तुझ्या संततीला हा देश सर्वकाळचे वतन म्हणून देईन.’ ⁵ आता, मी येथे तुझ्याकडे येण्यापूर्वी मिसर देशात तुला झालेले तुझे दोन मुलगे माझे आहेत. रऊबेन व शिमोन यांच्याप्रमाणे एफ्राईम व मनश्शे हे माझे होतील. ⁶ पण त्यांच्यानंतर तुला होणारी मुले तुझी होतील; आपल्या वतनात ती आपल्या भावांच्या नावांनी ओळखली जातील. ⁷ आणि माझ्याविषयी म्हणशील तर, मी पद्दानाहून येत असता, कनान देशात, वाटेत, एफ्राथपासून थोड्या अंतरावर असतानाच राहेल माझ्याजवळ मरण पावली; तिला मी तेथेच एफ्राथाच्या वाटेवर पुरले” (म्हणजे बेथलेहेम).

⁸ इस्राएलाने योसेफाच्या मुलांना पाहिले तेव्हा तो म्हणाला, “हे कोण आहेत?”

⁹ योसेफ आपल्या वडिलांना म्हणाला, “हे माझे मुलगे आहेत, ज्यांना आमच्या पित्याने मला येथे दिले.” तो म्हणाला, “कृपया त्यांना माझ्याजवळ आण, म्हणजे मी त्यांना आशीर्वाद देईन.”

¹⁰ इस्राएलाचे डोळे वृद्धपणामुळे मंद झाले होते—त्याला नीट दिसत नव्हते. म्हणून योसेफाने त्यांना त्याच्याजवळ आणले, आणि त्याने त्यांचे चुंबन घेऊन त्यांना कवटाळले. ¹¹ इस्राएल योसेफाला म्हणाला, “तुझे तोंड पाहायला मिळेल अशी मला कधी आशा नव्हती — आता तर आमच्या पित्याने मला तुझी संततीही पाहू दिली.” ¹² मग योसेफाने त्यांना आपल्या वडिलांच्या गुडघ्यांमधून घेतले आणि जमिनीपर्यंत तोंड लववून नमन केले. ^a a v12 मुलांना गुडघ्यांमध्ये ठेवणे हे औपचारिक दत्तकविधानाचे प्राचीन चिन्ह होते. ¹³ योसेफाने दोघांना घेतले — एफ्राईमला आपल्या उजव्या हाताने, इस्राएलाच्या डाव्या बाजूकडे, आणि मनश्शेला आपल्या डाव्या हाताने, इस्राएलाच्या उजव्या बाजूकडे — आणि त्यांना त्याच्याजवळ आणले. ¹⁴ इस्राएलाने आपला उजवा हात पुढे करून तो एफ्राईमच्या—धाकट्याच्या—डोक्यावर ठेवला, मग आपला डावा हात मनश्शेच्या डोक्यावर ठेवला; मनश्शे ज्येष्ठ असूनही त्याने आपले हात एकमेकांवर आडवे केले. ¹⁵ मग त्याने योसेफाला आशीर्वाद देऊन म्हटले, “आमच्या पित्या, ज्याच्यासमोर माझे पूर्वज अब्राहाम व इसहाक चालले — आमचा पिता, जो आजपर्यंत माझ्या सर्व आयुष्यभर माझा मेंढपाळ राहिला आहे ^b b v15 याकोब आमच्या पित्याला आपला मेंढपाळ म्हणतो — शास्त्रात प्रथमच आमच्या पित्याला ही पदवी दिली जाते. मेंढपाळाची ही संकल्पना पुढे स्तोत्र २३ पर्यंत, यशया व यहेज्केल यांच्यातील इस्राएलाच्या मेंढपाळापर्यंत पोहोचते, आणि येशूमध्ये तिची परिपूर्णता होते, जो स्वतःला उत्तम मेंढपाळ म्हणवतो. ¹⁶ ज्या दूताने मला सर्व अनिष्टांपासून सोडवले तो — या मुलांना आशीर्वाद दे. माझे नाव त्यांच्यामध्ये टिकून राहो, तसेच माझे पूर्वज अब्राहाम व इसहाक यांची नावेही; आणि पृथ्वीच्या मध्यभागी त्यांची वृद्धी होऊन ते समुदाय बनोत.” ^c c v16 याकोबाला सोडवणारा दूत हा स्वतः आमचा पिताच आहे — जो त्याला दर्शन देत आला, त्याच्याशी झुंजला आणि त्याच्या सर्व आयुष्यभर त्याच्याबरोबर चालत आला.

¹⁷ योसेफाने पाहिले की आपल्या वडिलांचा उजवा हात एफ्राईमच्या डोक्यावर आहे; हे पाहून त्याला वाईट वाटले, म्हणून त्याने आपल्या वडिलांचा हात एफ्राईमच्या डोक्यावरून मनश्शेच्या डोक्यावर ठेवण्यासाठी धरला. ¹⁸ योसेफ आपल्या वडिलांना म्हणाला, “नाही, माझ्या वडिला, हा तर ज्येष्ठ आहे — आपला उजवा हात याच्या डोक्यावर ठेवा.”

¹⁹ पण त्याच्या वडिलांनी नाकारले आणि म्हटले, “मला ठाऊक आहे, माझ्या मुला, मला ठाऊक आहे. तोही एक राष्ट्र होईल, तोही महान होईल. तरी त्याचा धाकटा भाऊ त्याच्याहून महान होईल, आणि त्याची संतती पुष्कळ राष्ट्रे होईल.” ²⁰ त्या दिवशी त्याने त्यांना आशीर्वाद देऊन म्हटले, “तुमच्याद्वारे इस्राएल असे आशीर्वाद देईल की, ‘आमचा पिता तुला एफ्राईमासारखे व मनश्शेसारखे करो.’” आणि त्याने एफ्राईमला मनश्शेच्या पुढे ठेवले. ²¹ इस्राएल योसेफाला म्हणाला, “पाहा, मी आता मरणार आहे, पण आमचा पिता तुझ्याबरोबर राहील आणि तुला तुझ्या पूर्वजांच्या देशात परत नेईल.” ²² आणि तुझ्या भावांऐवजी तुला मी एक डोंगरउतार दिला आहे, जो मी आपल्या तलवारीने व आपल्या धनुष्याने अमोऱ्यांच्या हातून घेतला.” ^d d v22 हा “डोंगरउतार” बहुधा शखेम प्रदेशाला सूचित करतो, जो पुढे एफ्राईम व मनश्शे या वंशांचा मध्यवर्ती प्रदेश बनणार होता.