Yusuf Nyandak Putra-putrana
Dina waktu rék maot, Yakub ngémutan Rama urang Nu Maha Kawasa di Lus sarta ngaku dua putra Yusup anu lahir di Mesir minangka putrana sorangan. Manéhna nyilangkeun leungeunna pikeun nempatkeun anu bungsu, Epraim, di hareupeun cikal, sarta nolak dibenerkeun. Pola hirupna sorangan ngahaja diulang sakali deui.
48 1Sanggeus kitu, Yusuf meunang beja, “Tuh, tuang rama teh udur.” Tuluy anjeunna mawa putrana nu dua, Menase jeung Epraim. 2Yakub meunang beja, “Tuh, Yusuf putra Bapa sumping.” Israil ngempelkeun tanagana tuluy diuk dina ranjang. 3Yakub nyarios ka Yusuf, “El Sadai — Rama urang Nu Maha Kawasa — nembongan ka Bapa di Lus, di tanah Kanaan, sarta ngaberkahan Bapa. 4Pangandika-Na ka Bapa, ‘Maneh ku Kami rek dijadikeun subur, rek direa-reakeun, sarta rek dijadikeun sagolongan bangsa-bangsa; ieu tanah rek dibikeun ka turunan maneh sapandeurieun maneh, jadi milik salalanggengna.’ 5Ayeuna, putra maneh nu dua, nu dilahirkeun di Mesir samemeh Bapa datang ka dieu, eta kagungan Bapa. Epraim jeung Menase bakal jadi kagungan Bapa, saperti Rubin jeung Simeon. 6Tapi barudak nu dijurukeun ku maneh sanggeus maranehna, eta mah milik maneh; dina warisanana bakal disebut make ngaran dulur-dulurna. 7Ari Bapa, waktu Bapa datang ti Padan, Rahel maot di gigireun Bapa di tanah Kanaan, di satengahing jalan, basa can nepi ka Eprata; ku Bapa dikubur di dinya, di jalan ka Eprata” (nya eta Betlehem).
8Waktu Israil ningali putra-putra Yusuf, anjeunna naros, “Saha ieu teh?”
9Yusuf ngawaler ka ramana, “Ieu teh putra-putra abdi, nu dipaparinkeun ku Rama urang di dieu.” Yakub ngalahir, “Bawa ka dieu ka Bapa, sangkan ku Bapa diberkahan.”
10Panon Israil geus lamur ku kakolotan — anjeunna teu awas deui. Tuluy ku Yusuf dicaketkeun, seug ku Israil dicium sarta dirangkul. 11Israil nyarios ka Yusuf, “Bapa teu nyangka bisa nenjo deui beungeut maneh — ayeuna mah ku Rama urang malah dipaparin nenjo turunan maneh.” 12Tuluy ku Yusuf dicandak ti antara tuur ramana, seug anjeunna sujud nepi ka beungeutna rapet kana taneuh. a a v12 Nempatkeun barudak di antara tuur teh hiji pasemon jaman baheula pikeun ngangkat anak sacara resmi. 13Yusuf nyandak duanana — Epraim dina leungeun katuhuna, nuju ka beulah kenca Israil, Menase dina leungeun kencana, nuju ka beulah katuhu Israil — tuluy dicaketkeun ka anjeunna. 14Israil ngulurkeun leungeun katuhuna tuluy ditumpangkeun kana sirah Epraim — nu ngora — tuluy leungeun kencana kana sirah Menase, leungeunna disilangkeun — sabab Menase teh cikal. 15Tuluy anjeunna ngaberkahan Yusuf, saurna, “Nun Rama urang, nu diestokeun ku karuhun abdi Ibrahim sareng Ishak — Rama urang nu parantos jadi pangangon abdi saumur hirup abdi dugi ka ayeuna, b b v15 Yakub nyebut Rama urang minangka pangangonna — ieu pangheulana dina Kitab Suci Rama urang dipaparin gelaran ieu. Tema Pangangon ieu neruskeun ka Jabur 23, ka Pangangon Israil dina Kitab Yesaya jeung Yeheskiel, sarta manggih kalengkepanana dina diri Yesus, anu nyebat Anjeunna ku landihan Pangangon nu Sae. 16Malaikat nu parantos nebus abdi tina sagala kajahatan — mugi ieu barudak diberkahan. Mugi jenengan abdi tetep hirup dina maranehna, kitu deui jenengan karuhun abdi Ibrahim sareng Ishak; sarta mugi maranehna tumuwuh jadi jalma rea di satengahing bumi.” c c v16 Malaikat nu nebus Yakub teh nya eta Rama urang ku anjeun — anu geus nembongan, ngadu tanaga, sarta leumpang babarengan jeung manehna saumur hirupna.
17Yusuf ningali leungeun katuhu ramana aya dina sirah Epraim; anjeunna teu suka, tuluy nyepeng leungeun ramana rek dialihkeun ti sirah Epraim kana sirah Menase. 18Yusuf unjukan ka ramana, “Sanes, Ama, ieu mah cikal — mangga leungeun katuhu Ama tumpangkeun kana sirahna.”
19Tapi ramana teu kersa, saurna, “Bapa terang, Ujang, Bapa terang. Manehna oge bakal jadi hiji bangsa, manehna oge bakal jadi gede. Tapi adina bakal leuwih gede ti batan manehna, sarta turunanana bakal jadi loba bangsa.” 20Dina poe eta anjeunna ngaberkahan maranehna, saurna, “Urang Israil bakal ngaberkahan ku ngaran maneh, cenah, ‘Mugi Rama urang ngajadikeun maneh saperti Epraim jeung saperti Menase.’” Tur Epraim diheulakeun ti batan Menase. 21Israil nyarios ka Yusuf, “Tuh, Bapa geus deukeut kana ajal, tapi Rama urang bakal nyarengan maneh sarta mulangkeun maneh ka tanah karuhun maneh. 22Jeung ka maneh, lain ka dulur-dulur maneh, Bapa geus mikeun hiji lamping gunung nu ku Bapa dirampas tina leungeun urang Emori ku pedang jeung gondewa Bapa.” d d v22 “Lamping gunung” ieu sigana nuduhkeun ka wewengkon Sikem, nu engkena bakal jadi wewengkon puseur pikeun kaom Epraim jeung Menase.