Ο Ιωσήφ φέρνει τους γιους του
Ετοιμοθάνατος, ο Ιακώβ θυμάται τον Πατέρα μας τον Παντοδύναμο στη Λουζ και αναγνωρίζει ως δικούς του τους δύο γιους του Ιωσήφ που γεννήθηκαν στην Αίγυπτο. Σταυρώνει τα χέρια του για να βάλει τον νεότερο, τον Εφραΐμ, μπροστά από τον πρωτότοκο, και αρνείται να τον διορθώσουν. Το μοτίβο της δικής του ζωής επαναλαμβάνεται σκόπιμα άλλη μια φορά.
48 1Μετά από αυτά, είπαν στον Ιωσήφ: «Δες, ο πατέρας σου είναι άρρωστος». Πήρε τότε τους δύο γιους του, τον Μανασσή και τον Εφραΐμ. 2Είπαν στον Ιακώβ: «Δες, ο γιος σου ο Ιωσήφ ήρθε σ’ εσένα». Ο Ισραήλ συγκέντρωσε τις δυνάμεις του και ανακάθισε στο κρεβάτι. 3Ο Ιακώβ είπε στον Ιωσήφ: «Ο Ελ Σαντάι —ο παντοδύναμος Πατέρας μας— μου εμφανίστηκε στη Λουζ, στη γη Χαναάν, και με ευλόγησε. 4Μου είπε: “Θα σε κάνω καρποφόρο, θα σε πληθύνω και θα σε κάνω πλήθος λαών· θα δώσω αυτή τη γη στους απογόνους σου ύστερα από σένα ως αιώνια κατοχή”. 5Τώρα, οι δύο γιοι σου που γεννήθηκαν σ’ εσένα στην Αίγυπτο, πριν έρθω σ’ εσένα εδώ, είναι δικοί μου. Ο Εφραΐμ και ο Μανασσής θα είναι δικοί μου, όπως ο Ρουβήν και ο Συμεών. 6Τα παιδιά όμως που θα αποκτήσεις ύστερα από αυτούς θα είναι δικά σου· θα ονομαστούν με τα ονόματα των αδελφών τους στην κληρονομιά τους. 7Όσο για μένα, όταν ερχόμουν από την Παδάν, η Ραχήλ πέθανε δίπλα μου στη γη Χαναάν, στο δρόμο, λίγο πριν φτάσω στην Εφραθά· εκεί την έθαψα, στο δρόμο για την Εφραθά» (δηλαδή τη Βηθλεέμ).
8Όταν ο Ισραήλ είδε τους γιους του Ιωσήφ, είπε: «Ποιοι είναι αυτοί;»
9Ο Ιωσήφ είπε στον πατέρα του: «Αυτοί είναι οι γιοι μου, που μου τους έδωσε ο Πατέρας μας εδώ». Εκείνος είπε: «Σε παρακαλώ, φέρε μού τους, για να τους ευλογήσω».
10Τα μάτια του Ισραήλ είχαν θαμπώσει από τα γηρατειά —δεν μπορούσε να βλέπει καλά. Ο Ιωσήφ τους έφερε τότε κοντά του, κι εκείνος τους φίλησε και τους αγκάλιασε. 11Ο Ισραήλ είπε στον Ιωσήφ: «Δεν περίμενα ποτέ να δω το πρόσωπό σου —και τώρα ο Πατέρας μας μ’ άφησε να δω ακόμα και τους απογόνους σου». 12Τότε ο Ιωσήφ τους πήρε ανάμεσα από τα γόνατα του πατέρα του και προσκύνησε με το πρόσωπο ως τη γη. a a v12 Το να τοποθετεί κανείς παιδιά ανάμεσα στα γόνατα ήταν αρχαία χειρονομία επίσημης υιοθεσίας. 13Ο Ιωσήφ τους πήρε και τους δύο —τον Εφραΐμ με το δεξί του χέρι, προς τα αριστερά του Ισραήλ, και τον Μανασσή με το αριστερό του, προς τα δεξιά του Ισραήλ— και τους έφερε κοντά του. 14Ο Ισραήλ άπλωσε το δεξί του χέρι και το έβαλε στο κεφάλι του Εφραΐμ —του μικρότερου— κι έπειτα το αριστερό του στο κεφάλι του Μανασσή, σταυρώνοντας τα χέρια του —γιατί ο Μανασσής ήταν ο πρωτότοκος. 15Τότε ευλόγησε τον Ιωσήφ και είπε: «Πατέρα μας, εσύ που μπροστά σου περπάτησαν οι πατέρες μου ο Αβραάμ και ο Ισαάκ — Πατέρα μας που υπήρξες ο ποιμένας μου σε όλη τη ζωή μου ως αυτή την ημέρα, b b v15 Ο Ιακώβ ονομάζει τον Πατέρα μας ποιμένα του — η πρώτη φορά στη Γραφή που ο Πατέρας μας παίρνει αυτόν τον τίτλο. Το θέμα του Ποιμένα απλώνεται μπροστά ως τον Ψαλμό 23, ως τον Ποιμένα του Ισραήλ στον Ησαΐα και στον Ιεζεκιήλ, και βρίσκει την πληρότητά του στον Ιησού, που ονομάζει τον εαυτό του Καλό Ποιμένα. 16ο Αγγελιοφόρος που με λύτρωσε από κάθε κακό —ευλόγησε τα αγόρια. Ας ζήσει το όνομά μου μέσα τους, και τα ονόματα των πατέρων μου του Αβραάμ και του Ισαάκ· κι ας γίνουν πλήθος μέσα στη γη». c c v16 Ο αγγελιοφόρος που λυτρώνει τον Ιακώβ είναι ο ίδιος ο Πατέρας μας — αυτός που εμφανίστηκε, πάλεψε και περπάτησε μαζί του σε όλη του τη ζωή.
17Ο Ιωσήφ είδε το δεξί χέρι του πατέρα του στο κεφάλι του Εφραΐμ· αυτό τον ενόχλησε, κι έτσι έπιασε το χέρι του πατέρα του για να το μετακινήσει από το κεφάλι του Εφραΐμ στο κεφάλι του Μανασσή. 18Ο Ιωσήφ είπε στον πατέρα του: «Όχι, πατέρα μου, γιατί αυτός είναι ο πρωτότοκος —βάλε το δεξί σου χέρι στο κεφάλι του».
19Ο πατέρας του όμως αρνήθηκε και είπε: «Το ξέρω, γιε μου, το ξέρω. Κι αυτός θα γίνει λαός, κι αυτός θα γίνει μεγάλος. Όμως ο μικρότερος αδελφός του θα γίνει μεγαλύτερος από αυτόν, και οι απόγονοί του θα γίνουν πολλά έθνη». 20Εκείνη την ημέρα τους ευλόγησε, λέγοντας: «Ο Ισραήλ θα ευλογεί με το όνομά σας, λέγοντας: “Ας σε κάνει ο Πατέρας μας σαν τον Εφραΐμ και σαν τον Μανασσή”». Κι έβαλε τον Εφραΐμ πριν από τον Μανασσή. 21Ο Ισραήλ είπε στον Ιωσήφ: «Δες, εγώ κοντεύω να πεθάνω, αλλά ο Πατέρας μας θα είναι μαζί σου και θα σε ξαναφέρει στη γη των πατέρων σου. 22Και σ’ εσένα, παρά στους αδελφούς σου, έδωσα μια πλαγιά βουνού που την πήρα από το χέρι των Αμορραίων με το σπαθί μου και με το τόξο μου». d d v22 Αυτή η «πλαγιά βουνού» πιθανόν αναφέρεται στην περιοχή της Συχέμ, που θα γινόταν κεντρική επικράτεια για τις φυλές του Εφραΐμ και του Μανασσή.
