Genesis 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Ná hierdie dinge is daar vir Josef gesê: “Kyk, jou vader is siek.” Toe neem hy sy twee seuns, Manasse en Efraim, saam. ²Daar is vir Jakob gesê: “Kyk, jou seun Josef het na jou toe gekom.” Toe maak Israel al sy krag bymekaar en gaan sit regop op die bed. ³Jakob het vir Josef gesê: “El Shaddai—ons almagtige Vader—het by Lus in die land Kanaän aan my verskyn en my geseën. ⁴Hy het vir my gesê: ‘Ek sal jou vrugbaar maak, jou vermeerder en jou ’n menigte volke maak; ek sal hierdie land aan jou nageslag ná jou gee as ’n ewige besitting.’ ⁵Nou dan, jou twee seuns wat vir jou in Egipte gebore is voordat ek hier na jou toe gekom het, is myne. Efraim en Manasse sal myne wees, soos Ruben en Simeon. ⁶Maar die kinders wat jy ná hulle verwek, is joue; hulle sal onder die name van hulle broers in hulle erfdeel genoem word. ⁷Wat my betref, toe ek van Paddan af gekom het, het Ragel langs my gesterf in die land Kanaän, op die pad, nog ’n entjie van Efrat af; ek het haar daar begrawe op die pad na Efrat” (dit is Betlehem).

⁸Toe Israel die seuns van Josef sien, vra hy: “Wie is hierdie?”

⁹Josef het vir sy vader gesê: “Dit is my seuns wat ons Vader my hier gegee het.” Toe sê hy: “Bring hulle asseblief na my toe, sodat ek hulle kan seën.”

¹⁰Israel se oë was dof van ouderdom—hy kon nie goed sien nie. Toe bring Josef hulle naby hom, en hy het hulle gesoen en omhels. ¹¹Israel het vir Josef gesê: “Ek het nooit verwag om jou gesig te sien nie—en nou het ons Vader my selfs jou nageslag laat sien.” ¹²Toe neem Josef hulle van tussen sy vader se knieë weg en buig met sy gesig na die grond toe. ^a a v12 Om kinders tussen die knieë te plaas, was ’n ou gebaar van formele aanneming. ¹³Josef het altwee geneem—Efraim in sy regterhand, na Israel se linkerkant toe, Manasse in sy linkerhand, na Israel se regterkant toe—en hulle naby hom gebring. ¹⁴Israel het sy regterhand uitgesteek en dit op Efraim se kop gesit—die jongste—en toe sy linkerhand op Manasse se kop, en hy het sy hande gekruis—want Manasse was die eersgeborene. ¹⁵Toe seën hy Josef en sê: “Ons Vader, voor wie my vaders Abraham en Isak gewandel het—ons Vader wat my herder was my hele lewe lank tot vandag toe, ^b b v15 Jakob noem ons Vader sy herder—die eerste keer in die Skrif dat ons Vader hierdie titel kry. Die herder-tema reik vorentoe na Psalm 23, na die Herder van Israel in Jesaja en Esegiël, en vind sy volheid in Jesus, wat homself die goeie herder noem. ¹⁶die Boodskapper wat my verlos het van alle kwaad—seën die seuns. Mag my naam in hulle voortleef, en die name van my vaders Abraham en Isak; en mag hulle aangroei tot ’n menigte in die midde van die aarde.” ^c c v16 Die boodskapper wat vir Jakob verlos, is ons Vader self—die een wat verskyn het, geworstel het en sy hele lewe lank met hom gewandel het.

¹⁷Toe Josef sien dat sy vader se regterhand op Efraim se kop was, het dit hom ontstel, en hy het sy vader se hand gegryp om dit van Efraim se kop na Manasse se kop te skuif. ¹⁸Josef het vir sy vader gesê: “Nee, my vader, want hierdie een is die eersgeborene—sit u regterhand op sy kop.”

¹⁹Maar sy vader het geweier en gesê: “Ek weet, my seun, ek weet. Hy sal ook ’n volk word, hy sal ook groot wees. Tog sal sy jonger broer groter as hy wees, en sy nageslag sal baie nasies word.” ²⁰Op daardie dag het hy hulle geseën en gesê: “Met jou sal Israel seën en sê: ‘Mag ons Vader jou soos Efraim en soos Manasse maak.’” En hy het Efraim voor Manasse gestel. ²¹Israel het vir Josef gesê: “Kyk, ek gaan sterf, maar ons Vader sal by jou wees en jou terugbring na die land van jou vaders toe. ²²En aan jou, eerder as aan jou broers, het ek een berghelling gegee wat ek met my swaard en met my boog uit die hand van die Amoriete geneem het.” ^d d v22 Hierdie “berghelling” verwys waarskynlik na die streek van Sigem, wat sentrale grondgebied vir die stamme van Efraim en Manasse sou word.