Yusufu Ya Kawo 'Ya'yansa
Yana bakin mutuwa, Yakubu ya tuna da Ubanmu Maɗaukaki a Luz, ya kuma ɗauki 'ya'yan Yusufu biyu na Masar a matsayin nasa. Ya harɗe hannuwansa don ya sa ƙaramin, Ifraimu, a gaban ɗan fari, ya kuma ƙi a gyara shi. Da gangan aka sāke maimaita irin tafarkin rayuwarsa kansa.
48 1Bayan haka, aka gaya wa Yusufu, “Ga shi, mahaifinka ba shi da lafiya.” Sai ya ɗauki 'ya'yansa biyu, Manasse da Ifraimu. 2Aka gaya wa Yakubu, “Ga shi, ɗanka Yusufu ya zo wurinka.” Sai Isra'ila ya tattara ƙarfinsa, ya zauna a kan gado. 3Yakubu ya ce wa Yusufu, “El-Shaddai—Ubanmu Maɗaukaki—ya bayyana gare ni a Luz a ƙasar Kan'ana, ya kuma albarkace ni. 4Ya ce mini, ‘Zan sa ka yi albarka, in riɓanya ka, in kuma mai da kai taron al'ummai; zan ba wa zuriyarka a bayanka wannan ƙasa tă zama mallaka ta har abada.’ 5Yanzu fa, 'ya'yanka biyu da aka haifa maka a Masar kafin in zo wurinka a nan, nawa ne. Ifraimu da Manasse za su zama nawa, kamar Ra'ubainu da Saminu. 6Amma 'ya'yan da za ka haifa bayansu, naka ne; za a kira su da sunayen 'yan'uwansu a cikin gādonsu. 7Game da ni kuwa, sa'ad da nake dawowa daga Faddan, Rahila ta rasu a gefena a ƙasar Kan'ana, a kan hanya, tun ana saura kaɗan a kai Ifrata; na binne ta a can a kan hanya zuwa Ifrata” (wato Baitalami).
8Da Isra'ila ya ga 'ya'yan Yusufu, sai ya ce, “Su wane ne waɗannan?”
9Yusufu ya ce wa mahaifinsa, “'Ya'yana ne waɗannan, waɗanda Ubanmu ya ba ni a nan.” Sai ya ce, “Ka kawo mini su, don in albarkace su.”
10Idanun Isra'ila sun dushe saboda tsufa—ba ya iya gani sosai. Sai Yusufu ya kawo su kusa da shi, ya kuma sumbace su ya rungume su. 11Isra'ila ya ce wa Yusufu, “Ban taɓa tsammani zan ga fuskarka ba—yanzu kuwa Ubanmu ya ma bar ni in ga zuriyarka.” 12Sa'an nan Yusufu ya ɗauke su daga tsakanin gwiwoyin mahaifinsa, ya rusuna da fuskarsa har ƙasa. a a v12 Sanya yara a tsakanin gwiwoyi al'adar dā ce ta ɗaukar ɗa a hukumance. 13Yusufu ya ɗauki dukansu biyu—Ifraimu a hannunsa na dama, wajen hannun hagu na Isra'ila, Manasse kuma a hannunsa na hagu, wajen hannun dama na Isra'ila—ya kawo su kusa da shi. 14Isra'ila ya miƙa hannunsa na dama, ya ɗora a kan Ifraimu—ƙaramin—sa'an nan ya ɗora hannunsa na hagu a kan Manasse, ya kuma ƙetare hannuwansa—gama Manasse ne ɗan fari. 15Sa'an nan ya albarkaci Yusufu ya ce, “Ya Ubanmu, wanda kakannina Ibrahim da Is'haku suka yi tafiya a gabansa— Ya Ubanmu wanda yake makiyayina dukan kwanakin raina har yau, b b v15 Yakubu ya kira Ubanmu makiyayinsa—a karo na farko a Nassi da aka ba Ubanmu wannan laƙabi. Jigon Makiyayi ya miƙe gaba zuwa Zabura ta 23, zuwa Makiyayin Isra'ila a cikin Ishaya da Hezekiyel, ya kuma sami cikarsa a cikin Yesu, wanda ya kira kansa Makiyayi Nagari. 16Mala'ikan da ya fanshe ni daga dukan mugunta—ka albarkaci yaran nan. Bari sunana yă dawwama a cikinsu, da sunayen kakannina Ibrahim da Is'haku; bari kuma su yaɗu su zama taro mai yawa a tsakiyar duniya.” c c v16 Mala'ikan da ya fanshe Yakubu Ubanmu ne kansa—wanda ya bayyana, ya yi kokawa, ya kuma yi tafiya tare da shi a tsawon ransa duka.
17Da Yusufu ya ga hannun dama na mahaifinsa a kan Ifraimu, sai abin ya ɓata masa rai, saboda haka ya kama hannun mahaifinsa domin yă kau da shi daga kan Ifraimu zuwa kan Manasse. 18Yusufu ya ce wa mahaifinsa, “A'a, mahaifina, gama wannan shi ne ɗan fari—ka ɗora hannunka na dama a kansa.”
19Amma mahaifinsa ya ƙi, ya ce, “Na sani, ɗana, na sani. Shi ma zai zama al'umma, shi ma zai zama mai girma. Amma ƙanensa zai fi shi girma, zuriyarsa kuma za su zama al'ummai masu yawa.” 20A ranar nan ya albarkace su, yana cewa, “Ta wurinku Isra'ila zai sa albarka, yana cewa, ‘Bari Ubanmu yă sa ka zama kamar Ifraimu da kuma kamar Manasse.’” Ya kuma sa Ifraimu gaban Manasse. 21Isra'ila ya ce wa Yusufu, “Ga shi, ina gab da mutuwa, amma Ubanmu zai kasance tare da kai, yă kuma komar da kai zuwa ƙasar kakanninka. 22Na kuwa ba ka wani gefen dutse guda fiye da 'yan'uwanka, wanda na kwashe daga hannun Amoriyawa da takobina da kuma bakana.” d d v22 Wataƙila wannan “gefen dutse” yana nufin yankin Shekem, wanda zai zama tsakiyar ƙasar kabilun Ifraimu da Manasse.