Genesis 48

48 ¹Human niini, gisultihan si Jose, “Tan-awa, nagsakit ang imong amahan.” Busa gidala niya ang iyang duha ka anak, si Manases ug si Efraim. ²Gisultihan si Jacob, “Tan-awa, mianhi kanimo ang imong anak nga si Jose.” Gitigom ni Israel ang iyang kusog ug milingkod sa higdaanan. ³Miingon si Jacob kang Jose, “Ang El Shaddai—ang atong Amahan nga Makagagahom—nagpakita kanako sa Luz sa yuta sa Canaan ug gipanalanginan ako. ⁴Miingon siya kanako, ‘Himoon ko ikaw nga mabungahon, padaghanon ko ikaw, ug himoon ko ikaw nga usa ka panon sa mga katawhan; ihatag ko kining yutaa sa imong mga kaliwat sunod kanimo ingon nga kabtangan nga walay kataposan.’ ⁵Karon, ang imong duha ka anak nga natawo kanimo sa Ehipto sa wala pa ako moanhi kanimo dinhi akoa na. Si Efraim ug si Manases maako, sama kang Ruben ug kang Simeon. ⁶Apan ang mga anak nga imong matawo sunod kanila imo; pagatawgon sila ubos sa mga ngalan sa ilang mga igsoon diha sa ilang panulondon. ⁷Alang kanako, sa pag-abot ko gikan sa Padan, namatay si Raquel tupad kanako sa yuta sa Canaan, diha sa dalan, nga layo-layo pa sa Efrata; gilubong ko siya didto sa dalan paingon sa Efrata” (nga mao, ang Betlehem).

⁸Sa pagkakita ni Israel sa mga anak ni Jose, miingon siya, “Kinsa kini sila?”

⁹Miingon si Jose sa iyang amahan, “Mao kini ang akong mga anak, nga gihatag kanako sa atong Amahan dinhi.” Miingon siya, “Palihog dad-a sila nganhi kanako, aron akong panalanginan sila.”

¹⁰Ang mga mata ni Israel halap na tungod sa katigulangon—dili na siya makakita ug maayo. Busa gidala sila ni Jose duol kaniya, ug gihagkan ug gigakos niya sila. ¹¹Miingon si Israel kang Jose, “Wala gayod ako magdahom nga makita ko ang imong nawong—karon gitugotan pa gani ako sa atong Amahan nga makita ko ang imong mga kaliwat.” ¹²Unya gikuha sila ni Jose gikan sa taliwala sa mga tuhod sa iyang amahan ug miyukbo nga ang iyang nawong paingon sa yuta. ^a a v12 Ang pagbutang sa mga bata sa taliwala sa mga tuhod maoy usa ka karaang timaan sa pormal nga pagsagop. ¹³Gikuha ni Jose silang duha—si Efraim sa iyang tuong kamot, paingon sa wala ni Israel, si Manases sa iyang walang kamot, paingon sa tuo ni Israel—ug gidala sila duol kaniya. ¹⁴Gituy-od ni Israel ang iyang tuong kamot ug gibutang kini sa ulo ni Efraim—ang manghod—unya ang iyang walang kamot sa ulo ni Manases, nga gikuros niya ang iyang mga kamot—kay si Manases mao ang kamagulangan. ¹⁵Unya gipanalanginan niya si Jose ug miingon, “Amahan namo, nga sa imong atubangan naglakaw ang akong mga amahan nga si Abraham ug si Isaac— Amahan namo nga nahimong akong magbalantay sa tibuok nakong kinabuhi hangtod niining adlawa, ^b b v15 Ginganlan ni Jacob ang atong Amahan ingon nga iyang magbalantay—sa unang higayon sa kasulatan nga gihatagan ang atong Amahan niini nga titulo. Ang tema sa Magbalantay nagaabot paingon sa Salmo 23, sa Magbalantay sa Israel diha kang Isaias ug kang Ezequiel, ug makaplagan ang kahingpitan niini diha kang Jesus, nga nagtawag sa iyang kaugalingon nga maoy ang Maayong Magbalantay. ¹⁶ang Mensahero nga nagtubos kanako gikan sa tanang daotan—panalanginan unta ang mga batang lalaki. Mabuhi unta ang akong ngalan diha kanila, ug ang mga ngalan sa akong mga amahan nga si Abraham ug si Isaac; ug motubo unta sila nga mahimong daghan taliwala sa yuta.” ^c c v16 Ang mensahero nga nagtubos kang Jacob mao mismo ang atong Amahan—ang usa nga nagpakita, nakigdumog, ug naglakaw uban kaniya sa tibuok niyang kinabuhi.

¹⁷Nakita ni Jose ang tuong kamot sa iyang amahan diha sa ulo ni Efraim; wala kini makapahimuot kaniya, busa gigunitan niya ang kamot sa iyang amahan aron ibalhin kini gikan sa ulo ni Efraim ngadto sa ulo ni Manases. ¹⁸Miingon si Jose sa iyang amahan, “Dili, amahan ko, kay mao kini ang kamagulangan—ibutang ang imong tuong kamot sa iyang ulo.”

¹⁹Apan midumili ang iyang amahan ug miingon, “Nasayod ako, anak ko, nasayod ako. Siya usab mahimong usa ka katawhan, siya usab mahimong bantogan. Apan ang iyang manghod molabaw pa kaniya, ug ang iyang mga kaliwat mahimong daghang mga nasod.” ²⁰Niadtong adlawa gipanalanginan niya sila, nga nag-ingon, “Pinaagi kanimo manalangin ang Israel, nga mag-ingon, ‘Himoon ka unta sa atong Amahan nga sama kang Efraim ug sama kang Manases.’” Ug gipahimutang niya si Efraim una kang Manases. ²¹Miingon si Israel kang Jose, “Tan-awa, hapit na ako mamatay, apan ang atong Amahan magauban kanimo ug magadala kanimo balik sa yuta sa imong mga amahan. ²²Ug kanimo, inay sa imong mga igsoon, gihatag ko ang usa ka bakilid sa bukid nga akong giagaw gikan sa kamot sa mga Amorihanon pinaagi sa akong espada ug sa akong pana.” ^d d v22 Kini nga “bakilid sa bukid” lagmit nagtumong sa rehiyon sa Siquem, nga mahimong sentral nga teritoryo alang sa mga tribo ni Efraim ug ni Manases.