چاپ شوی
کتاب

يعقوب خپل زامن راټولوى

د یعقوب وروستۍ خبرې ټولې برکت نه دي. روبین، شمعون او لاوی اوري چې د هغوی تاوتریخوالی په نوم یادېږي؛ یهودا ته عصا او راتلونکی واکمن ورکول کېږي. هر زوی ته د خپل ځان په اړه رښتیا ویل کېږي؛ یعقوب د خپل پلار نجات ته سترګې په لار دی، د ښخولو امرونه ورکوي او مري.

څپرکی 49.

يعقوب خپل زامن راوبلل او ووئيل چې، ”راټول شئ، دې دپاره چې زۀ تاسو ته ووايم چې په راتلونکو ورځو کښې به درباندې څۀ راځى. اے د يعقوب زامنو، راټول شئ او واورئ؛ خپل پلار اِسرائيل ته غوږ ونيسئ. اے روبين، تۀ زما مشر زوئ يې، زما طاقت او زما د قوت لومړنۍ مېوه، په عزت کښې غوره او په طاقت کښې غوره. د اوبو غوندې بې‌ثباته، تۀ به غوره نۀ شې، ځکه چې تۀ د خپل پلار بستر ته وختلې؛ بيا دې هغه ناپاک کړو — هغه زما بستر ته وختلو. شمعون او لاوى وروڼه دى؛ د هغوئ تورې د ظلم وسلې دى. زۀ دې هيچرې د هغوئ په مشورت کښې داخل نۀ شم؛ زما عزت دې د هغوئ د مجلس سره ونۀ تړلے شى. ځکه چې هغوئ په خپل غصه کښې سړى ووژل، او په خپل ضد کښې يې د غواګانو رګونه پرې کړل. د هغوئ غصه دې لعنتى شى، ځکه چې سخت دے، او د هغوئ قهر، ځکه چې بې‌رحمه دے! زۀ به هغوئ په يعقوب کښې وويشم او په اِسرائيل کښې به يې خواره کړم. اے يهوداه، ستا وروڼه به ستا صفت کوى؛ ستا لاس به د ستا د دُښمنانو په څټ باندې وى؛ د ستا د پلار زامن به ستا په مخکښې سجده کوى. يهوداه د زمرى بچے دے؛ اے زما زويه، تۀ د ښکار نه راستون شوے يې. هغه ټيټ شو؛ د زمرى او د مادينه زمرى په شان کېناستو—څوک جرأت کوى چې هغه راپاڅوى؟ د سلطنت امسا به د يهوداه نه جُدا نۀ شى، او نۀ د حاکم لښته د هغۀ د پښو د منځ نه، ترڅو چې هغه راشى چې دا د هغۀ ده، او د قومونو اطاعت به د هغۀ وى. a a v10 هغه امسا چې يهوداه ته وعده شوے وه او هغه څوک چې دا د هغۀ ده، عيسىٰ دے — د يهوداه له نسله پېدا شوے، چې په مکاشفه ۵:۵ کښې د يهوداه د قبيلې زمرے نومولے شوے دے. هغه خپل سخے د انګورو بوټى سره تړى او د خپل خر بچے د غوره انګورو بوټى سره، هغۀ خپلې جامې په شرابو کښې مينځلې دى او خپلې چوغې د انګورو په وينه کښې. د هغۀ سترګې د شرابو نه تيارۀ دى، او د هغۀ غاښونه د شيدو نه سپين دى. زبولون به د سمندر په غاړه اوسيږى؛ هغه به د بېړو دپاره بندر شى، او د هغۀ سرحد به د صيدا پورې وى. اِشکار يو زورور خر دے، چې د ګډو د څرځايونو په منځ کښې پرېوځى. هغۀ وليدل چې د آرام ځائ ښۀ دے او چې زمکه خوشحالوونکې ده، نو هغۀ خپله اوږه بار ته ټيټه کړه او د بېګار نوکر شو. دان به د خپل قوم عدالت کوى لکه د اِسرائيل د قبيلو نه يوه. دان به په لار کښې يو مار وى، د لارې په غاړه يو زهرجن مار، چې د آس پوندې چيچى، چې سپور يې شا ته راوغورزيږى. اے زما پلاره، زۀ ستا د خلاصون په انتظار کښې يم. b b v18 د خپلو زامنو د برکت ورکولو په منځ کښې، يعقوب په شخصى دُعا ناببره پيل وکړو — په دې باب کښې زمونږ پلار ته يواځينۍ مستقيمه فرياد. د هغۀ د ”خلاصون“ کلمه هم هغه ريښه لرى چې په وخت سره د عيسىٰ نوم ترې جوړيږى. جاد — لوټماران به پرې حمله وکړى، خو هغه به د هغوئ په پوندو پسې حمله وکړى. د اشير خوراک به مالداره وى، او هغه به شاهى خوندور خواړۀ پېدا کوى. نفتالى آزاده شوې هوسۍ ده چې ښکلى بچى زيږوى. يوسف يوه ميوه‌داره څانګه ده، د چينې په غاړه ميوه‌داره څانګه؛ د هغۀ څانګې د ديوال نه پورته خورې شوې دى. غشى ويشتونکو په تريخ زړۀ پرې حمله وکړه، غشى يې ورته وويشتل، او په سختۍ سره يې ځورولو. خو د هغۀ لِنده ثابته پاتې شوه؛ د هغۀ بازوګان د يعقوب د قادر مطلق — زمونږ پلار — د لاسونو په وسيله مضبوط کړے شول، له هغه ځايه شپون راځى، د اِسرائيل تيږه. c c v24 د يعقوب قادر په کِتاب مقدس کښې د زمونږ پلار دپاره يو تر ټولو زوړ لقب دے — هغه زورور چې کله غشى الوځى نو د خپلو بچو لاسونه ثابت ساتى. شپون او تيږه هغه لقبونه دى چې زمونږ پلار يې د خپل زوئ عيسىٰ سره شريکوى، چې هغه ځان ته ښۀ شپون وائى او د پطروس په وسيله د کونج تيږه نومولے شوے دے. د ستا د پلار د خُدائ پاک له طرفه چې مدد به دې کوى، د ايل شدى له طرفه — قادر مطلق، زمونږ پلار — چې برکت به درکوى په برکتونو د پاسه د آسمان، د هغه ژورې اوبو برکتونه چې لاندې پرتې دى، د تيو او د رحم برکتونه. د ستا د پلار برکتونه زما د پلرونو د برکتونو نه زيات زورور دى، چې د تل پاتې غرونو دولت ته رسيږى. دا دې د يوسف په سر وى، او د هغۀ په تندى چې د خپلو وروڼو نه بېل کړے شوے وو. بنيامين يو درنده لېوۀ دے، سحر به ښکار خورى او ماښام به لوټ وېشى.“

د هر زوئ دپاره برکت

دا ټول د اِسرائيل دولس قبيلې دى؛ دا هغه څۀ دى چې د هغوئ پلار ووئيل کله چې هغۀ برکت ورکولو، هر يو ته د هغۀ په لائق برکت سره.

هغۀ ورته حُکم وکړو چې، ”زۀ خپل قوم سره راټولولے کيږم. ما د خپلو پلرونو سره په هغه غار کښې ښخ کړئ چې د حِتى عفرون په پټى کښې دے، په هغه غار کښې چې د مکفيله په پټى کښې دے، د کنعان په مُلک کښې د ممرے ختيځ ته، چې اِبراهيم د پټى سره يو ځائ د حِتى عفرون نه د قبر د ځائ دپاره واخستو. هلته هغوئ اِبراهيم او د هغۀ ښځه ساره ښخ کړل؛ هلته هغوئ اِسحاق او د هغۀ ښځه ربکه ښخ کړل؛ او هلته ما لياه ښخه کړه، هغه پټے او غار چې په هغۀ کښې دے د حِتيانو نه اخستے شوے وو. کله چې يعقوب خپلو زامنو ته حُکم کول خلاص کړل، نو خپلې پښې يې بستر ته راټولې کړې، سا يې ورکړه، او خپل قوم سره راټول شو.“