يعقوب خپل زامن راټولوى
د یعقوب وروستۍ خبرې ټولې برکت نه دي. روبین، شمعون او لاوی اوري چې د هغوی تاوتریخوالی په نوم یادېږي؛ یهودا ته عصا او راتلونکی واکمن ورکول کېږي. هر زوی ته د خپل ځان په اړه رښتیا ویل کېږي؛ یعقوب د خپل پلار نجات ته سترګې په لار دی، د ښخولو امرونه ورکوي او مري.
49 1يعقوب خپل زامن راوبلل او ووئيل چې، ”راټول شئ، دې دپاره چې زۀ تاسو ته ووايم چې په راتلونکو ورځو کښې به درباندې څۀ راځى. 2اے د يعقوب زامنو، راټول شئ او واورئ؛ خپل پلار اِسرائيل ته غوږ ونيسئ. 3اے روبين، تۀ زما مشر زوئ يې، زما طاقت او زما د قوت لومړنۍ مېوه، په عزت کښې غوره او په طاقت کښې غوره. 4د اوبو غوندې بېثباته، تۀ به غوره نۀ شې، ځکه چې تۀ د خپل پلار بستر ته وختلې؛ بيا دې هغه ناپاک کړو — هغه زما بستر ته وختلو. 5شمعون او لاوى وروڼه دى؛ د هغوئ تورې د ظلم وسلې دى. 6زۀ دې هيچرې د هغوئ په مشورت کښې داخل نۀ شم؛ زما عزت دې د هغوئ د مجلس سره ونۀ تړلے شى. ځکه چې هغوئ په خپل غصه کښې سړى ووژل، او په خپل ضد کښې يې د غواګانو رګونه پرې کړل. 7د هغوئ غصه دې لعنتى شى، ځکه چې سخت دے، او د هغوئ قهر، ځکه چې بېرحمه دے! زۀ به هغوئ په يعقوب کښې وويشم او په اِسرائيل کښې به يې خواره کړم. 8اے يهوداه، ستا وروڼه به ستا صفت کوى؛ ستا لاس به د ستا د دُښمنانو په څټ باندې وى؛ د ستا د پلار زامن به ستا په مخکښې سجده کوى. 9يهوداه د زمرى بچے دے؛ اے زما زويه، تۀ د ښکار نه راستون شوے يې. هغه ټيټ شو؛ د زمرى او د مادينه زمرى په شان کېناستو—څوک جرأت کوى چې هغه راپاڅوى؟ 10د سلطنت امسا به د يهوداه نه جُدا نۀ شى، او نۀ د حاکم لښته د هغۀ د پښو د منځ نه، ترڅو چې هغه راشى چې دا د هغۀ ده، او د قومونو اطاعت به د هغۀ وى. a a v10 هغه امسا چې يهوداه ته وعده شوے وه او هغه څوک چې دا د هغۀ ده، عيسىٰ دے — د يهوداه له نسله پېدا شوے، چې په مکاشفه ۵:۵ کښې د يهوداه د قبيلې زمرے نومولے شوے دے. 11هغه خپل سخے د انګورو بوټى سره تړى او د خپل خر بچے د غوره انګورو بوټى سره، هغۀ خپلې جامې په شرابو کښې مينځلې دى او خپلې چوغې د انګورو په وينه کښې. 12د هغۀ سترګې د شرابو نه تيارۀ دى، او د هغۀ غاښونه د شيدو نه سپين دى. 13زبولون به د سمندر په غاړه اوسيږى؛ هغه به د بېړو دپاره بندر شى، او د هغۀ سرحد به د صيدا پورې وى. 14اِشکار يو زورور خر دے، چې د ګډو د څرځايونو په منځ کښې پرېوځى. 15هغۀ وليدل چې د آرام ځائ ښۀ دے او چې زمکه خوشحالوونکې ده، نو هغۀ خپله اوږه بار ته ټيټه کړه او د بېګار نوکر شو. 16دان به د خپل قوم عدالت کوى لکه د اِسرائيل د قبيلو نه يوه. 17دان به په لار کښې يو مار وى، د لارې په غاړه يو زهرجن مار، چې د آس پوندې چيچى، چې سپور يې شا ته راوغورزيږى. 18اے زما پلاره، زۀ ستا د خلاصون په انتظار کښې يم. b b v18 د خپلو زامنو د برکت ورکولو په منځ کښې، يعقوب په شخصى دُعا ناببره پيل وکړو — په دې باب کښې زمونږ پلار ته يواځينۍ مستقيمه فرياد. د هغۀ د ”خلاصون“ کلمه هم هغه ريښه لرى چې په وخت سره د عيسىٰ نوم ترې جوړيږى. 19جاد — لوټماران به پرې حمله وکړى، خو هغه به د هغوئ په پوندو پسې حمله وکړى. 20د اشير خوراک به مالداره وى، او هغه به شاهى خوندور خواړۀ پېدا کوى. 21نفتالى آزاده شوې هوسۍ ده چې ښکلى بچى زيږوى. 22يوسف يوه ميوهداره څانګه ده، د چينې په غاړه ميوهداره څانګه؛ د هغۀ څانګې د ديوال نه پورته خورې شوې دى. 23غشى ويشتونکو په تريخ زړۀ پرې حمله وکړه، غشى يې ورته وويشتل، او په سختۍ سره يې ځورولو. 24خو د هغۀ لِنده ثابته پاتې شوه؛ د هغۀ بازوګان د يعقوب د قادر مطلق — زمونږ پلار — د لاسونو په وسيله مضبوط کړے شول، له هغه ځايه شپون راځى، د اِسرائيل تيږه. c c v24 د يعقوب قادر په کِتاب مقدس کښې د زمونږ پلار دپاره يو تر ټولو زوړ لقب دے — هغه زورور چې کله غشى الوځى نو د خپلو بچو لاسونه ثابت ساتى. شپون او تيږه هغه لقبونه دى چې زمونږ پلار يې د خپل زوئ عيسىٰ سره شريکوى، چې هغه ځان ته ښۀ شپون وائى او د پطروس په وسيله د کونج تيږه نومولے شوے دے. 25د ستا د پلار د خُدائ پاک له طرفه چې مدد به دې کوى، د ايل شدى له طرفه — قادر مطلق، زمونږ پلار — چې برکت به درکوى په برکتونو د پاسه د آسمان، د هغه ژورې اوبو برکتونه چې لاندې پرتې دى، د تيو او د رحم برکتونه. 26د ستا د پلار برکتونه زما د پلرونو د برکتونو نه زيات زورور دى، چې د تل پاتې غرونو دولت ته رسيږى. دا دې د يوسف په سر وى، او د هغۀ په تندى چې د خپلو وروڼو نه بېل کړے شوے وو. 27بنيامين يو درنده لېوۀ دے، سحر به ښکار خورى او ماښام به لوټ وېشى.“
د هر زوئ دپاره برکت
28دا ټول د اِسرائيل دولس قبيلې دى؛ دا هغه څۀ دى چې د هغوئ پلار ووئيل کله چې هغۀ برکت ورکولو، هر يو ته د هغۀ په لائق برکت سره.
29هغۀ ورته حُکم وکړو چې، ”زۀ خپل قوم سره راټولولے کيږم. ما د خپلو پلرونو سره په هغه غار کښې ښخ کړئ چې د حِتى عفرون په پټى کښې دے، 30په هغه غار کښې چې د مکفيله په پټى کښې دے، د کنعان په مُلک کښې د ممرے ختيځ ته، چې اِبراهيم د پټى سره يو ځائ د حِتى عفرون نه د قبر د ځائ دپاره واخستو. 31هلته هغوئ اِبراهيم او د هغۀ ښځه ساره ښخ کړل؛ هلته هغوئ اِسحاق او د هغۀ ښځه ربکه ښخ کړل؛ او هلته ما لياه ښخه کړه، 32هغه پټے او غار چې په هغۀ کښې دے د حِتيانو نه اخستے شوے وو. 33کله چې يعقوب خپلو زامنو ته حُکم کول خلاص کړل، نو خپلې پښې يې بستر ته راټولې کړې، سا يې ورکړه، او خپل قوم سره راټول شو.“