Yaratılış 49

49 ¹Yakup oğullarını çağırıp şöyle dedi: «Toplanın da ilerideki günlerde başınıza neler geleceğini size bildireyim. ²Toplanıp dinleyin, ey Yakup'un oğulları; babanız İsrail'i dinleyin. ³Ruben, sen benim ilk oğlumsun, gücüm ve kudretimin ilk ürünü, saygınlıkta üstün ve kuvvette üstün. ⁴Su gibi kararsız olduğun için üstün olmayacaksın, çünkü babanın yatağına çıktın; sonra onu kirlettin—döşeğime çıktı o. ⁵Şimon'la Levi kardeştir; kılıçları zorbalık silahlarıdır. ⁶Onların meclisine asla girmeyeyim; onurum onların topluluğuna katılmasın. Çünkü öfkeleriyle adam öldürdüler, keyiflerince öküzlerin ayak damarını kestiler. ⁷Lanet olsun öfkelerine, çünkü şiddetlidir, ve gazaplarına, çünkü zalimdir! Onları Yakup içinde bölecek, İsrail içinde dağıtacağım. ⁸Yahuda, kardeşlerin seni övecek; elin düşmanlarının ensesinde olacak; babanın oğulları önünde eğilecekler. ⁹Yahuda bir aslan yavrusudur; avdan döndün, oğlum. Çömeldi; bir aslan gibi, bir dişi aslan gibi yattı—kim onu uyandırmaya cüret eder? ¹⁰Asa Yahuda'dan ayrılmayacak, önderlik değneği de onun ayakları arasından, o gelene dek— asanın kime ait olduğu kişi, İsa—ve halkların itaati onun olacak. ^a a v10 Yahuda'ya vaat edilen asa ve asanın ait olduğu kişi İsa'dır — Yahuda'nın soyundan doğan ve Vahiy 5:5'te Yahuda oymağından gelen Aslan diye adlandırılan O. ¹¹Sıpasını asmaya, eşeğinin yavrusunu seçkin asmaya bağlayıp giysilerini şarapta, esvabını üzümün kanında yıkadı. ¹²Gözleri şaraptan koyu, dişleri sütten aktır. ¹³Zevulun deniz kıyısında oturacak; gemiler için bir liman olacak, sınırı Sayda'ya dek uzanacak. ¹⁴İssakar güçlü bir eşektir, ağıllar arasında yatan. ¹⁵Dinlenme yerinin iyi, toprağın hoş olduğunu gördü, bu yüzden omzunu yüke verdi ve angaryaya koşulan bir köle oldu. ¹⁶Dan, İsrail oymaklarından biri olarak halkını yargılayacak. ¹⁷Dan yol üstünde bir yılan olacak, patika kenarında bir engerek, atın topuklarını ısıran, öyle ki binicisi sırtüstü düşer. ¹⁸Senin kurtarışını bekliyorum, Babam. ^b b v18 Yakup, oğullarını kutsamanın tam ortasında kişisel bir duaya koyuluverir — bölümdeki Babamız'a yönelen tek doğrudan yakarış. «Kurtarış» için kullandığı sözcük, zamanla İsa adına dönüşen kökü taşır. ¹⁹Gad—akıncılar ona akın edecek, ama o onların topuklarına akın edecek. ²⁰Aşer'in yiyeceği bereketli olacak, kral sofrasına yaraşır lezzetler sunacak. ²¹Naftali salıverilmiş bir dişi geyiktir, güzel yavrular doğuran. ²²Yusuf verimli bir daldır, bir pınar başında verimli bir dal; dalları duvarın üzerinden aşar. ²³Okçular ona acımasızca saldırdı, ok attı, onu şiddetle taciz etti. ²⁴Yine de yayı sarsılmadan kaldı; kolları Yakup'un Güçlüsü'nün elleriyle çevik kılındı— Babamız—çoban, İsrail'in Kayası oradan gelir. ^c c v24 Yakup'un Güçlüsü, Kutsal Kitap'ta Babamız için en eski unvanlardan biridir — oklar uçuşurken çocuklarının ellerini sarsılmaz tutan güçlü Olan. Çoban ve Kaya, Babamız'ın, kendisini iyi çoban diye adlandıran ve Petrus'un temel taşı diye adlandırdığı Oğlu İsa ile paylaştığı unvanlardır. ²⁵Sana yardım edecek babanın Tanrısı adına, El-Şadday adına—Her Şeye Gücü Yeten, Babamız—seni yukarıdaki göğün bereketleriyle, aşağıda yatan derinliğin bereketleriyle, memelerin ve rahmin bereketleriyle kutsayacak Olan. ²⁶Babanın bereketleri, atalarımın bereketlerinden daha güçlüdür, ebedi tepelerin zenginliklerine dek erişir. Bunlar Yusuf'un başına, kardeşlerinden ayrı tutulanın alnına insin. ²⁷Benyamin yırtıcı bir kurttur, sabahleyin avı yiyip bitiren ve akşam ganimeti paylaştıran.»

Her Oğula Bir Kutsama

²⁸Bütün bunlar İsrail'in on iki oymağıdır; babaları onları kutsarken söyledikleri budur, her birine kendine uygun kutsamayla.

²⁹Onlara şöyle buyurdu: «Ben halkıma kavuşmak üzereyim. Beni atalarımın yanına, Hititli Efron'un tarlasındaki mağaraya gömün, ³⁰Kenan'da Mamre'nin doğusundaki Makpela Tarlası'nda bulunan mağaraya; İbrahim orayı bir mezarlık olarak tarlayla birlikte Hititli Efron'dan satın almıştı. ³¹İbrahim'le karısı Sara'yı oraya gömdüler; İshak'la karısı Rebeka'yı oraya gömdüler; Lea'yı da ben oraya gömdüm, ³²tarla ve içindeki mağara Hititlerden satın alınmıştı. ³³Yakup oğullarına buyurmayı bitirince ayaklarını yatağa çekti, son soluğunu verdi ve halkına kavuştu.»