Księga Rodzaju 49

49 ¹Jakub wezwał swoich synów i powiedział: „Zgromadźcie się, abym mógł wam powiedzieć, co was spotka w nadchodzących dniach. ²Zgromadźcie się i słuchajcie, synowie Jakuba; słuchajcie Izraela, waszego ojca. ³Rubenie, ty jesteś moim pierworodnym, moją mocą i pierwocinami mojej siły, górujący dostojeństwem i górujący potęgą. ⁴Niestały jak woda, nie będziesz górował, ponieważ wszedłeś do łoża swojego ojca; wtedy je splugawiłeś — wszedł na moje posłanie. ⁵Symeon i Lewi są braćmi; narzędziami przemocy są ich miecze. ⁶Niech nigdy nie wejdę do ich rady; niech moja chwała nie łączy się z ich zgromadzeniem. Bo w swoim gniewie zabili ludzi, a w swojej samowoli podcięli ścięgna wołom. ⁷Przeklęty niech będzie ich gniew, bo jest gwałtowny, i ich wściekłość, bo jest okrutna! Rozdzielę ich po całym Jakubie i rozproszę ich po całym Izraelu. ⁸Judo, twoi bracia będą cię wysławiać; twoja ręka będzie na karku twoich wrogów; synowie twojego ojca pokłonią ci się. ⁹Juda jest lwiątkiem; od łupu, mój synu, powróciłeś. Przypadł do ziemi; przyczaił się jak lew i jak lwica — któż się odważy go zbudzić? ¹⁰Berło nie odejdzie od Judy, ani laska władcy spomiędzy jego stóp, aż przyjdzie ten, do którego ono należy — Jezus — i jemu będzie posłuszeństwo ludów. ^a a v10 Berło obiecane Judzie i ten, do którego ono należy, to Jezus — narodzony z linii Judy, nazwany Lwem z pokolenia Judy w Księdze Objawienia 5:5. ¹¹Przywiązując swojego źrebca do winorośli i oślę swojej oślicy do wybornej winorośli, wyprał swoje szaty w winie i swoje okrycia we krwi winogron. ¹²Jego oczy są ciemniejsze niż wino, a jego zęby bielsze niż mleko. ¹³Zebulon zamieszka nad brzegiem morza; stanie się przystanią dla okrętów, a jego granica będzie sięgać Sydonu. ¹⁴Issachar jest silnym osłem, leżącym między zagrodami dla owiec. ¹⁵Zobaczył, że miejsce odpoczynku jest dobre i że ziemia jest przyjemna, więc nachylił swój bark pod ciężar i stał się niewolnikiem w pracy przymusowej. ¹⁶Dan będzie sądził swój lud jako jedno z pokoleń Izraela. ¹⁷Dan będzie wężem na drodze, żmiją przy ścieżce, która kąsa pięty konia, tak że jego jeździec spada do tyłu. ¹⁸Czekam na twoje zbawienie, mój Ojcze. ^b b v18 Pośrodku błogosławienia swoich synów Jakub wybucha osobistą modlitwą — jedynym bezpośrednim wołaniem do naszego Ojca w tym rozdziale. Jego słowo oznaczające „zbawienie” niesie ten sam rdzeń, który z czasem staje się imieniem Jezus. ¹⁹Gad — napastnicy będą napadać na niego, ale on będzie napadał na ich pięty. ²⁰Pokarm Aszera będzie obfity, a będzie wydawał królewskie przysmaki. ²¹Neftali jest wypuszczoną na wolność łanią, która rodzi piękne jelonki. ²²Józef jest płodną latoroślą, płodną latoroślą nad źródłem; jego gałęzie wspinają się po murze. ²³Łucznicy zaciekle zaatakowali go, strzelali do niego i ciężko go nękali. ²⁴Lecz jego łuk pozostał niewzruszony; jego ramiona zostały uczynione sprawnymi przez ręce Mocarza Jakuba — naszego Ojca — stamtąd pochodzi Pasterz, Opoka Izraela. ^c c v24 Mocarz Jakuba to jeden z najstarszych tytułów naszego Ojca w Biblii — mocarz, który pewnie trzyma ręce swoich dzieci, gdy lecą strzały. Pasterz i Opoka to tytuły, którymi nasz Ojciec dzieli się ze swoim Synem Jezusem, który nazywa siebie dobrym pasterzem i którego Piotr nazywa kamieniem węgielnym. ²⁵Przez Boga twojego ojca, który ci pomoże, przez El Szaddaj — Wszechmogącego, naszego Ojca — który pobłogosławi cię błogosławieństwami niebios w górze, błogosławieństwami głębiny, która leży w dole, błogosławieństwami piersi i łona. ²⁶Błogosławieństwa twojego ojca są potężniejsze niż błogosławieństwa moich przodków, sięgające bogactw odwiecznych wzgórz. Niech spoczną na głowie Józefa i na czole tego, który został wyróżniony spośród swoich braci. ²⁷Beniamin jest drapieżnym wilkiem, rankiem pożera zdobycz, a wieczorem dzieli łup.”

Błogosławieństwo dla każdego syna

²⁸Wszyscy oni to dwanaście pokoleń Izraela; to właśnie powiedział im ich ojciec, gdy ich błogosławił, każdego błogosławieństwem dla niego odpowiednim.

²⁹Rozkazał im: „Zostaję przyłączony do mojego ludu. Pochowajcie mnie z moimi ojcami w jaskini na polu Efrona Chetyty, ³⁰w jaskini na polu w Makpeli, na wschód od Mamre w ziemi Kanaan, którą Abraham kupił wraz z polem od Efrona Chetyty na miejsce pochówku. ³¹Tam pochowano Abrahama i Sarę, jego żonę; tam pochowano Izaaka i Rebekę, jego żonę; i tam pochowałem Leę, ³²pole i jaskinia, która na nim jest, zostały kupione od Chetytów. ³³Jakub skończył rozkazywać swoim synom, wciągnął swoje nogi na łoże, wydał ostatnie tchnienie i został przyłączony do swojego ludu.”