پيدائش 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹يعقوب پنهنجن پٽن کي سڏي چيو تہ ”گڏ ٿيو، تہ جيئن آءٌ اوهان کي ٻڌايان تہ ايندڙ ڏينهن ۾ اوهان سان ڇا ٿيندو. ²اي يعقوب جا پٽو، گڏ ٿي ٻڌو؛ اوهان جي پيءُ اسرائيل کي ٻڌو. ³روبن، تون منهنجو پهريون ڄاول آهين، منهنجي طاقت ۽ منهنجي زور جو پهريون ميوو، وقار ۾ مٿاهون ۽ قدرت ۾ مٿاهون. ⁴پاڻيءَ وانگر ڊانواڊول، تون مٿاهون نہ ٿيندين، ڇاڪاڻ تہ تون پنهنجي پيءُ جي بستري تي چڙهيو هئين؛ پوءِ تو ان کي ناپاڪ ڪيو—هو منهنجي کٽ تي چڙهي ويو. ⁵شمعون ۽ لاوي ڀائر آهن؛ سندن تلوارون ظلم جا هٿيار آهن. ⁶آءٌ ڪڏهن بہ سندن صلاح ۾ نہ گهڙان؛ منهنجي عزت سندن ٽولي سان نہ ملي. ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجي ڪاوڙ ۾ ماڻهو قتل ڪيا، ۽ پنهنجي ضد ۾ ڍڳن جا پير وڍيا. ⁷لعنت هجي سندن ڪاوڙ تي، ڇاڪاڻ تہ اها سخت آهي، ۽ سندن غضب تي، ڇاڪاڻ تہ اهو ظالم آهي! آءٌ کين يعقوب ۾ ورهائيندس ۽ اسرائيل ۾ پکيڙيندس. ⁸يهودا، تنهنجا ڀائر تو کي ساراهيندا؛ تنهنجو هٿ تنهنجن دشمنن جي ڳچيءَ تي هوندو؛ تنهنجي پيءُ جا پٽ تنهنجي اڳيان سجدو ڪندا. ⁹يهودا شينهن جو ٻچو آهي؛ شڪار کان، منهنجا پٽ، تون موٽي آيو آهين. هو جهڪيو، شينهن وانگر ويهي رهيو ۽ شينهڻ وانگر—ڪير کيس اٿارڻ جي همت ڪندو؟ ¹⁰يهودا کان راجدنڊ نہ هٽندو، نڪي حاڪم جو لٺ سندس پيرن وچان، جيستائين اهو اچي، جنهن جو اهو آهي، ۽ قومن جي فرمانبرداري سندس ٿيندي. ^a a v10 يهودا سان واعدو ٿيل راجدنڊ ۽ اهو جنهن جو اهو آهي، يسوع آهي — يهودا جي نسل مان ڄاول، جنهن کي مڪاشفو 5:5 ۾ يهودا جي قبيلي جو شينهن سڏيو ويو آهي. ¹¹پنهنجي گڏهه جو ٻچو انگور جي ويلي سان ۽ پنهنجي گڏهي جو ٻچو چونڊ ويلي سان ٻڌي، هن پنهنجا ڪپڙا مئي ۾ ۽ پنهنجا پوشاڪ انگورن جي رت ۾ ڌوتا آهن. ¹²سندس اکيون مئي کان وڌيڪ ڳاڙهيون آهن، ۽ سندس ڏند کير کان وڌيڪ اڇا آهن. ¹³زبولون سمنڊ جي ڪناري تي رهندو؛ هو ٻيڙين لاءِ بندرگاهه ٿيندو، ۽ سندس سرحد صيدا تائين هوندي. ¹⁴اشڪار مضبوط گڏهه آهي، رڍن جي واڙن وچ ۾ ويٺل. ¹⁵ڏٺائين تہ آرام جي جاءِ چڱي آهي ۽ ملڪ سهڻو آهي، تنهنڪري پنهنجو ڪلهو ٻوجھ هيٺان جهڪايائين ۽ جبري مزدوري ۾ نوڪر ٿي پيو. ¹⁶دان پنهنجي قوم جو انصاف ڪندو، جيئن اسرائيل جي قبيلن مان ڪو هڪ. ¹⁷دان رستي ۾ نانگ ٿيندو، واٽ جي ڀرسان زهريلو نانگ، جيڪو گھوڙي جي کرن کي ڏنگيندو، تہ جيئن سندس سوار پٺيرو ڪري پوي. ¹⁸آءٌ تنهنجي نجات جو انتظار ڪريان ٿو، اي منهنجا بابا. ^b b v18 پنهنجن پٽن کي برڪت ڏيندي، يعقوب اوچتو ذاتي دعا ۾ پئجي ٿو — هن باب ۾ اسان جي پيءُ ڏانهن اها واحد سڌي دانهن آهي. سندس لفظ ”نجات“ ۾ اهو ئي بنياد آهي جيڪو وقت سان يسوع جو نالو بڻجي ٿو. ¹⁹جد—ڌاڙيل کيس ڌاڙو هڻندا، پر هو سندن پٺيان ڌاڙو هڻندو. ²⁰آشير جو کاڌو ڀرپور هوندو، ۽ هو شاهي لذيذ شيون ڏيندو. ²¹نفتالي ڇڏيل هرڻي آهي جيڪا سهڻا ٻچا ڄمي ٿي. ²²يوسف ميوو ڏيندڙ ٽاري آهي، چشمي ڀرسان ميوو ڏيندڙ ٽاري؛ سندس ٽاريون ڀت مٿان ڦهلجي وڃن ٿيون. ²³تير هلائيندڙن ڏاڍي ڪڙتڻ سان کيس نشانو بڻايو، تير هنيا، ۽ ڏاڍو ستايو. ²⁴تڏهن بہ سندس ڪمان اڏول رهي؛ سندس ٻانهون يعقوب جي قادر—اسان جي پيءُ—جي هٿن سان چالاڪ ٿيون؛ اتان ريڍار، اسرائيل جو پٿر اچي ٿو. ^c c v24 يعقوب جو قادر بائبل ۾ اسان جي پيءُ جي قديم ترين لقبن مان هڪ آهي — اهو طاقتور جيڪو تير هلڻ مهل پنهنجي ٻارن جا هٿ اڏول رکي ٿو. ريڍار ۽ پٿر اهي لقب آهن جيڪي اسان جو پيءُ پنهنجي فرزند يسوع سان ورهائي ٿو، جيڪو پاڻ کي سٺو ريڍار سڏائي ٿو ۽ جنهن کي پطرس ڪنڊ جو پٿر سڏيو آهي. ²⁵تنهنجي پيءُ جي خدا جي طرفان جيڪو تنهنجي مدد ڪندو، ايل شداءِ—قادر مطلق، اسان جي پيءُ—جي طرفان، جيڪو تو کي مٿان آسمان جي برڪتن سان، هيٺ ٽڪيل گھرائيءَ جي برڪتن، سيني ۽ ڳڀ جي برڪتن سان برڪت ڏيندو. ²⁶تنهنجي پيءُ جون برڪتون منهنجن ابن ڏاڏن جي برڪتن کان وڌيڪ زور وارون آهن، ازلي جبلن جي دولت تائين پهچن ٿيون. اهي يوسف جي مٿي تي، ۽ پنهنجن ڀائرن کان ڌار ڪيل جي پيشانيءَ تي هجن. ²⁷بنيامين بکايل بگھڙ آهي، صبح جو شڪار کائيندو ۽ شام جو لٽ ورهائيندو.“

هر پٽ لاءِ برڪت

²⁸اهي سڀ اسرائيل جا ٻارهن قبيلا آهن؛ سندن پيءُ هنن کي برڪت ڏيندي اهو چيو، هر هڪ کي سندس لاءِ لائق برڪت ڏنائين.

²⁹هنن کي حڪم ڏنائين تہ ”آءٌ پنهنجي قوم سان ملايو پيو وڃان. مون کي منهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ان غار ۾ دفن ڪريو جيڪو حتي افرون جي پوک ۾ آهي، ³⁰ان غار ۾ جيڪو ممري جي اوڀر ڏانهن ڪنعان ۾ مڪفيله جي پوک ۾ آهي، جيڪو ابراهيم پوک سميت حتي افرون کان قبرستان لاءِ خريد ڪيو هو، ³¹اتي ابراهيم ۽ سندس زال ساره کي دفن ڪيائون؛ اتي اسحاق ۽ سندس زال رفقه کي دفن ڪيائون؛ ۽ اتي مون ليا کي دفن ڪيو، ³²اها پوک ۽ ان ۾ جيڪو غار آهي، حتين کان خريد ڪيا ويا هئا. ³³يعقوب پنهنجن پٽن کي حڪم ڏيڻ پورو ڪري، پنهنجا پير بستري ۾ ڇڪي، ساهه ڏنو، ۽ پنهنجي قوم سان گڏ ڪيو ويو.“