Çapkirî

Destpêbûn 49 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Aqûb Kurên Xwe Dicivîne

Gotinên Aqûb ên dawî ne hemû bereket in. Rûbên, Şimûn û Lêwî dibihîzin ku zordariya wan tê navkirin; Cihûda gopalê padîşahiyê û serwerê ku wê bê distîne. Ji her kurî re rastiya li ser wî tê gotin; Aqûb li hêviya rizgariya Bavê xwe disekine, fermana veşartinê dide û dimire.

Beş 49.

Aqûb gazî kurên xwe kir û got: “Li hev bicivin, da ku ez ji we re bibêjim ka di rojên pêş de wê çi bê serê we. Ya kurên Aqûb, bicivin û guhdarî bikin; guh bidin Îsraêlê bavê xwe. Rûbên, tu nixuriyê min î, hêza min û berê pêşîn ê qeweta min, di rûmetê de serdest û di hêzê de serdest. Tu wekî avê bêsekin î, tê serdest nebî, çimkî tu derketî ser nivîna bavê xwe; wê gavê te ew qirêj kir — ew derket ser doşeka min. Şimûn û Lêwî bira ne; şûrên wan çekên zordariyê ne. Bila ez qet nekevim şêwra wan; bila rûmeta min bi civata wan re neyê girêdan. Çimkî di hêrsa xwe de wan mêr kuştin û di serhişkiya xwe de wan ga seqet kirin. Nalet li hêrsa wan be, çimkî dijwar e, û li xezeba wan jî, çimkî bêrehm e! Ezê wan di nav Aqûb de parve bikim û di nav Îsraêl de belav bikim. Cihûda, birayên te wê pesnê te bidin; destê te wê li ser stûyê dijminên te be; kurên bavê te wê li ber te xwe bitewînin. Cihûda ferxê şêr e; kurê min, tu ji ser nêçîrê vegeriyayî. Wî xwe tewand; ew wekî şêrekî mexel bû û wekî şêremê — kî diwêre wî rake? Gopalê padîşahiyê wê ji Cihûda dûr nekeve, ne jî çoyê serwer ji navbera lingên wî, heta ku Yê ku ew yê wî ye bê, û guhdariya gelan wê ji wî re be. a a v10 Gopalê ku ji Cihûda re hatiye sozdan û Yê ku ew yê wî ye Îsa ye — ji nifşê Cihûda çêbûye û di Peyxama Yûhenna 5:5 de wekî Şêrê eşîra Cihûda hatiye binavkirin. Ferxê xwe bi mêwê ve û canikê kera xwe bi mêwa bijare ve girê dide; wî kincên xwe di şerabê de û xiftanê xwe di xwîna tirî de şûştin. Çavên wî ji şerabê tarîtir in û diranên wî ji şîr spîtir in. Zevûlon wê li keviya deryayê rûne; ewê ji gemiyan re bibe bendergeh û sînorê wî wê heta Saydayê be. Îssexar kerekî bihêz e, ku di navbera hevşiyan de mexel dibe. Wî dît ku cihê bêhnvedanê baş e û ku welat xweş e, loma wî milê xwe ji barê re tewand û bû xulamê bêgariyê. Dan wê wekî yek ji eşîrên Îsraêl dadgeriya gelê xwe bike. Dan wê li ser rê bibe mar, li ber rêçikan bibe yek ji koremaran, ku pehniyên hesp gez dike, da ku siwarê wî bi paşkî bikeve. Ez li hêviya rizgariya te me, ya Bavê min. b b v18 Di nîvê pîrozkirina kurên xwe de, Aqûb dikeve duayeke kesane — di vê beşê de tenê gaziya rasterast a ji Bavê me re ev e. Peyva wî ya ji bo “rizgarî” heman rehê di xwe de dihewîne ku bi demê re dibe navê Îsa. Gad — êrîşkar wê êrîşî wî bikin, lê ewê li pey wan bikeve û êrîşî pehniyên wan bike. Xwarina Aşêr wê dewlemend be û ewê xwarinên bijare yên padîşahan bide. Naftalî xezaleke berdayî ye ku karikên bedew tîne dinyayê. Ûsiv şaxekî berdar e, şaxekî berdar li ber kaniyekê; guliyên wî di ser dîwar re diçin. Tîravêjan bi kîn êrîşî wî kirin, tîr avêtin wî û ew bi dijwarî teng kirin. Lê kevanê wî li cihê xwe ma; milên wî bi destên Yê Hêzdar ê Aqûb— Bavê me—sivik bûn, Şivan, Kevirê Îsraêl, ji wir tê. c c v24 Hêzdarê Aqûb yek ji navên herî kevn e ku di Pirtûka Pîroz de ji bo Bavê me tê bikaranîn: Yê hêzdar ê ku gava tîr difirin, destên zarokên xwe xurt digire. Şivan û Kevir navên ku Bavê me bi Kurê xwe Îsa re parve dike ne. Îsa xwe şivanê qenc bi nav dike û Petrûs jî jê re dibêje kevirê quncê. Bi Xwedayê bavê te yê ku wê alîkariya te bike, bi Yê Karîndar—Bavê me— yê ku wê te bi bereketên ezmanên jorîn, bi bereketên kûrahiya ku li jêr mexel dibe, bi bereketên pêsîran û zik pîroz bike. Bereketên bavê te ji bereketên bav û kalên min zêdetir in, heta dewlemendiya girên herheyî digihîjin. Bila ew li ser serê Ûsiv bin, û li ser eniya wî yê ku ji nav birayên xwe hat veqetandin. Binyamîn gurekî birçî ye, serê sibê nêçîrê dixwe û êvarê talanê parve dike.”

Bereketek ji bo her kurî

Ev hemû diwanzdeh eşîrên Îsraêl in. Gava bavê wan ew pîroz kirin, wî ev tişt ji wan re gotin; wî her yek bi bereketa ku jê re guncav bû pîroz kir.

Wî li wan emir kir: “Ezê bigihîjim gelê xwe. Min bi bav û kalên min re li şikefta di zeviya Efronê Hîtîtî de veşêrin, li şikefta di zeviya Maxpêlayê de, li rojhilatê Mamreyê li welatê Kenanê, ya ku Îbrahîm ew bi zeviyê ve ji Efronê Hîtîtî wekî cihê goristanê kirîbû. Li wir wan Îbrahîm û jina wî Sara veşartin; li wir wan Îshaq û jina wî Rebeqa veşartin; û min jî Lêa li wir veşart, zevî û şikefta ku tê de ye ji Hîtîtiyan hatine kirîn. Gava Aqûb emir li kurên xwe kir û qedand, lingên xwe kişandin nav nivînan, bêhna xwe ya dawî da û gihîşt gelê xwe.”