ଯୋଷେଫ ଆପଣା ପରିବାରକୁ ସ୍ଵାଗତ କଲେ

ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଫାରୋ ମେଷପାଳକମାନଙ୍କୁ ଗୋଶନରେ ବସାନ୍ତି। ମିଶରୀୟମାନେ ଶସ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ରୂପା, ପଶୁ, ଜମି ଓ ଶେଷରେ ନିଜକୁ ବିକି ଦିଅନ୍ତି, ଓ ଯୋଷେଫ ତାହାକୁ ନିୟମ କରନ୍ତି। ଯାକୁବ, ନିଜ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଅଳ୍ପ ଓ କଷ୍ଟକର ବୋଲି କହି, ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ଶପଥ କରାନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କୁ ମିଶରରେ କବର ଦିଆଯିବ ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 47।

ଯୋଷେଫ ଆସି ଫାରୋଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ପିତା ଓ ମୋହର ଭ୍ରାତୃଗଣ ସେମାନଙ୍କ ଗୋମେଷାଦି ପଲ ଓ ସର୍ବସ୍ଵ ସହିତ କିଣାନ ଦେଶରୁ ଆସିଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଏବେ ଗୋଶନ ପ୍ରଦେଶରେ ଅଛନ୍ତି।” ସେ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚ ଜଣଙ୍କୁ ନେଇ ଫାରୋଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କଲେ। ଫାରୋ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟ କʼଣ?” ସେମାନେ ଫାରୋଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଆମ୍ଭେମାନେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ, ଉଭୟେ ମେଷପାଳକ।”

ସେମାନେ ଫାରୋଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଦେଶରେ ପ୍ରବାସ କରିବାକୁ ଆସିଅଛୁ, କାରଣ କିଣାନ ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ହେବାରୁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ପଲ ନିମନ୍ତେ ଚରାସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ଏଣୁ ନିବେଦନ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଗୋଶନ ପ୍ରଦେଶରେ ବାସ କରିବାକୁ ଦେଉନ୍ତୁ।”

ଫାରୋ ଯୋଷେଫଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ପିତା ଓ ତୁମ୍ଭର ଭ୍ରାତୃଗଣ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି। ମିସର ଦେଶ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ତୁମ୍ଭ ପିତା ଓ ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ଦେଶର ସର୍ବୋତ୍ତମ ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରାଅ; ସେମାନେ ଗୋଶନ ପ୍ରଦେଶରେ ବାସ କରନ୍ତୁ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ନିପୁଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଣ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୋʼ ପଶୁଧନର ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକ କର।”

ତହୁଁ ଯୋଷେଫ ଆପଣା ପିତା ଯାକୁବଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆଣି ଫାରୋଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କଲେ, ପୁଣି ଯାକୁବ ଫାରୋଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଫାରୋ ଯାକୁବଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣ କେତେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚିଅଛନ୍ତି?”

ଯାକୁବ ଫାରୋଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋହର ପ୍ରବାସ-କାଳ ଏକ ଶହ ତିରିଶ ବର୍ଷ। ଏହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଅଳ୍ପ ଓ କଷ୍ଟକର, ପୁଣି ମୋʼ ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରବାସ-କାଳର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ନାହିଁ।” ତହୁଁ ଯାକୁବ ଫାରୋଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ବାହାରିଗଲେ।

ଏହିପରି ଯୋଷେଫ ଫାରୋଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଆପଣା ପିତା ଓ ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ମିସର ଦେଶର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଞ୍ଚଳ, ରାମିଷେଷ ପ୍ରଦେଶରେ, ଅଧିକାର ଦେଇ ବସାଇଲେ। ଯୋଷେଫ ଆପଣା ପିତା, ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣ ଓ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପରିବାରକୁ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାନୁସାରେ ଆହାର ଯୋଗାଇଲେ।

ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ହେଲା

ସମୁଦାୟ ଦେଶରେ କିଛି ଆହାର ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ଥିଲା, କାରଣ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଥିଲା, ପୁଣି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ହେତୁ ମିସର ଦେଶ ଓ କିଣାନ ଦେଶ କ୍ଷୀଣ ହେଲା। ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ଶସ୍ୟ କିଣୁଥିଲେ, ତହିଁ ବଦଳରେ ମିସର ଦେଶ ଓ କିଣାନ ଦେଶରେ ମିଳିଥିବା ସମସ୍ତ ରୂପା ଯୋଷେଫ ସଂଗ୍ରହ କଲେ, ପୁଣି ଯୋଷେଫ ସେହି ରୂପା ଫାରୋଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆଣିଲେ। ମିସର ଦେଶ ଓ କିଣାନ ଦେଶରେ ରୂପା ସରିଯିବାରୁ ସମସ୍ତ ମିସରୀୟ ଲୋକ ଯୋଷେଫଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଦିଅନ୍ତୁ! ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମରିବୁ? ରୂପା ତ ସରିଯାଇଅଛି।”

ଯୋଷେଫ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଶୁଧନ ଆଣ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ରୂପା ସରିଯାଇଥିବାରୁ ମୁଁ ସେହି ପଶୁଧନ ବଦଳରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଦେବି।” ତହିଁରେ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପଶୁଧନ ଯୋଷେଫଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ, ପୁଣି ସେ ଅଶ୍ଵ, ମେଷପଲ, ଗୋପଲ ଓ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଦେଲେ। ସେହି ବର୍ଷ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପଶୁଧନ ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆହାର ଯୋଗାଇଲେ। ସେହି ବର୍ଷ ଶେଷ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ଦ୍ଵିତୀୟ ବର୍ଷ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ରୂପା ସରିଯାଇଅଛି ଓ ପଶୁଧନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ହୋଇଅଛି, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଲୁଚାଇ ପାରୁ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶରୀର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମି ବ୍ୟତୀତ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆଉ କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେମାନେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମି ଆପଣଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ କାହିଁକି ବିନଷ୍ଟ ହେବୁ? ଆହାର ବଦଳରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମିକୁ କିଣନ୍ତୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମି ଫାରୋଙ୍କ ଦାସ ହେବୁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିହନ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ବଞ୍ଚିବୁ, ମରିବୁ ନାହିଁ, ପୁଣି ଭୂମି ଧ୍ଵଂସ ନ ହୋଇ ରହିବ।”

ଏହିପରି ଯୋଷେଫ ଫାରୋଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମିସରର ସମସ୍ତ ଭୂମି କିଣିଲେ, କାରଣ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ହେବାରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିସରୀୟ ଲୋକ ଆପଣା କ୍ଷେତ୍ର ବିକ୍ରୟ କଲେ। ତହୁଁ ଭୂମି ଫାରୋଙ୍କର ହେଲା। ସେ ମିସରର ଏକ ସୀମାରୁ ଅନ୍ୟ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନଗରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲେ। କେବଳ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଭୂମି ସେ କିଣିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଫାରୋ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ନିରୂପିତ ବୃତ୍ତି ଦେଉଥିଲେ ଓ ସେମାନେ ସେହି ବୃତ୍ତିରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରୁଥିଲେ; ଏଣୁ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଭୂମି ବିକ୍ରୟ କଲେ ନାହିଁ। ଯୋଷେଫ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭୂମିକୁ ଫାରୋଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କିଣିଅଛି। ଏହି ଦେଖ ବିହନ, ଭୂମିରେ ବୁଣ। ଶସ୍ୟ ଅମଳ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଫାରୋଙ୍କୁ ଦେବ; ପୁଣି ଅବଶିଷ୍ଟ ଚାରି ଅଂଶ କ୍ଷେତ୍ରର ବିହନ ନିମନ୍ତେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରିଜନ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବାଳକମାନଙ୍କ ଆହାର ନିମନ୍ତେ ରଖିବ।”

ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ଫାରୋଙ୍କ ଦାସ ହେବୁ।” ତହିଁରେ ଯୋଷେଫ ମିସର ଦେଶ ନିମନ୍ତେ ଏହା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ଯେ, ପଞ୍ଚମାଂଶ ଫାରୋଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ୟ; ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଚଳିତ ଅଛି। କେବଳ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଭୂମି ଫାରୋଙ୍କର ହେଲା ନାହିଁ।

ଇସ୍ରାଏଲ ମିସର ଦେଶରେ, ଗୋଶନ ପ୍ରଦେଶରେ ବାସ କଲେ। ସେମାନେ ସେଠାରେ ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ପୁଣି ପ୍ରଜାବନ୍ତ ହୋଇ ଅତିଶୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ଯାକୁବ ମିସର ଦେଶରେ ସତର ବର୍ଷ ବାସ କଲେ; ତାହାଙ୍କ ପରମାୟୁର ସମୁଦାୟ ଏକ ଶହ ସତଚାଳିଶ ବର୍ଷ ହେଲା। ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟ ସନ୍ନିକଟ ହୁଅନ୍ତେ, ସେ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛି, ତେବେ ନିବେଦନ, ମୋʼ ଜଙ୍ଘ ତଳେ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତ ଦିଅ, ପୁଣି ମୋʼ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵସ୍ତ ପ୍ରେମ ଓ ସତ୍ୟତା ପ୍ରକାଶ କର। ବିନୟ, ମୋତେ ମିସର ଦେଶରେ କବର ଦିଅ ନାହିଁ, ^a ମାତ୍ର ମୁଁ ଆପଣା ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ଶୟନ କରିବି; ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ମିସର ଦେଶରୁ ବହିନେଇ ସେମାନଙ୍କ କବରରେ କବର ଦେବ।” ଯୋଷେଫ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ବଚନାନୁସାରେ କରିବି।”

ଯାକୁବ କହିଲେ, “ମୋʼ ନିକଟରେ ଶପଥ କର।” ତହିଁରେ ଯୋଷେଫ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଶପଥ କଲେ। ପୁଣି ଇସ୍ରାଏଲ ଆପଣା ଶଯ୍ୟାର ମୁଣ୍ଡ ଆଡ଼େ ନତ ହେଲେ।