Genesisy 47 FHB Father's Heart Bible™

47 ¹Tonga i Josefa ka nilaza tamin’i Farao hoe: « Tonga avy any Kanana ny raiko sy ny rahalahiko, mbamin’ny ondry aman’osy sy ny omby ary ny zavatra rehetra ananany; ary ankehitriny dia ao amin’ny tany Gosena izy ireo. » ²Naka lehilahy dimy tamin’ireo rahalahiny izy ka nanolotra azy ireo tamin’i Farao. ³Nanontany ireo rahalahin’i Josefa i Farao hoe: « Inona no asanareo? » Dia hoy izy ireo tamin’i Farao: « Mpiandry ondry ny mpanomponao, izahay sy ny razanay koa. »

⁴Hoy koa izy ireo tamin’i Farao: « Tonga hitoetra ho vahiny amin’ity tany ity izahay, satria tsy misy ahitra hihinan’ny ondry aman’osin’ny mpanomponao—mafy ny mosary any Kanana. Koa mba avelao hipetraka any Gosena ny mpanomponao. »

⁵Hoy i Farao tamin’i Josefa: « Tonga atý aminao ny rainao sy ny rahalahinao. ⁶Eo anatrehanao ny tany Ejipta. Apetraho any amin’ny tsara indrindra amin’ny tany ny rainao sy ny rahalahinao—aoka hipetraka any Gosena izy ireo. Ary raha mahalala olona mahay eo aminy ianao, dia ataovy mpiandry ny biby fiompiko izy. »

⁷Dia nitondra an’i Jakoba rainy i Josefa ka nanolotra azy tamin’i Farao, ary nitso-drano an’i Farao i Jakoba. ⁸Nanontany an’i Jakoba i Farao hoe: « Firy ny taonan’ny androm-piainanao? »

⁹Namaly an’i Farao i Jakoba hoe: « Zato amby telopolo taona ny taona nitsangantsanganako. Vitsy sy sarotra izy ireo, ary tsy tonga tamin’ny taonan’ny fitsangantsanganan’ny razako. » ¹⁰Dia nitso-drano an’i Farao indray i Jakoba ary niala teo anatrehany.

¹¹Ka nampipetraka ny rainy sy ny rahalahiny i Josefa, ary nanome azy ireo fananana tany amin’ny tany Ejipta, any amin’ny faritra tsara indrindra, dia ny tany Ramsesy, araka izay nandidian’i Farao. ¹²Nanome hanina ny rainy sy ny rahalahiny ary ny ankohonan’ny rainy rehetra i Josefa, araka ny isan’ny zanany avy.

Mihamafy ny Mosary

¹³Tsy nisy hanina intsony tamin’ny tany rehetra, fa tena mafy ny mosary, ka reraka noho ny mosary ny tany Ejipta sy ny tany Kanana. ¹⁴Nanangona ny volafotsy rehetra hita tao amin’ny tany Ejipta sy ny tany Kanana i Josefa, ho an’ny vary novidin’ireo olona, ary nentin’i Josefa tao an-tranon’i Farao ny volafotsy. ¹⁵Rehefa lany ny volafotsy tao amin’ny tany Ejipta sy ny tany Kanana, dia nankany amin’i Josefa ny Ejiptianina rehetra ka nanao hoe: « Omeo hanina izahay! Nahoana no ho faty eo anoloanao izahay? Fa lany ny volafotsy. »

¹⁶Namaly i Josefa hoe: « Atolory ny biby fiompinareo; omeko hanina ianareo ho solon’ny biby fiompinareo, satria lany ny volafotsinareo. » ¹⁷Dia nitondra ny biby fiompiny tamin’i Josefa izy ireo, ary nomeny mofo izy ireo ho solon’ny soavaly sy ny ondry aman’osy, ny omby ary ny boriky. Nanome mofo azy ireo ho solon’ny biby fiompiny rehetra izy tamin’izany taona izany. ¹⁸Nony tapitra izany taona izany, dia tonga tao aminy izy ireo tamin’ny taona faharoa ka nanao hoe: « Tsy azonay afenina amin’ny tompoko fa lany ny volafotsinay ary an’ny tompoko ny biby fiompy; tsy misy intsony ambiny ho an’ny tompoko afa-tsy ny tenanay sy ny taninay. ¹⁹Nahoana no ho faty eo imasonao izahay sy ny taninay? Vidio izahay sy ny taninay ho takalon’ny hanina; ary izahay sy ny taninay dia ho mpanompon’i Farao. Omeo masomboly izahay mba ho velona fa tsy ho faty, ary mba tsy ho lao ny tany. »

²⁰Dia novidin’i Josefa ho an’i Farao ny tanin’i Ejipta rehetra, satria samy namidy ny taniny ny Ejiptianina rehetra, fa mafy loatra taminy ny mosary. Ary lasa an’i Farao ny tany. ²¹Nafindrany tany amin’ny tanàna ny vahoaka, hatramin’ny faran’ny tany Ejipta ka hatramin’ny faran’ny iray. ²²Ny tanin’ny mpisorona ihany no tsy novidiny, satria nanome anjara voafaritra ho azy ireo i Farao ka izany no niveloman’izy ireo; koa noho izany dia tsy namidy ny taniny. ²³Hoy i Josefa tamin’ny vahoaka: « Indro, novidiko ho an’i Farao anio ianareo sy ny taninareo. Ity ny masomboly—afafy ny tany. ²⁴Rehefa mijinja ianareo, dia omeo an’i Farao ny ampahadimy; ny ampahany efatra dia ho anareo, ho masomboly ho an’ny saha sy ho hanina ho anareo sy ny ankohonanareo ary ny zanakareo. »

²⁵Hoy izy ireo: « Namonjy ny ainanay ianao. Enga anie ka hahita fitia eo imason’ny tompoko izahay, ary ho andevon’i Farao izahay. » ²⁶Dia nanao lalàna tany Ejipta i Josefa, izay mbola mitoetra ankehitriny, fa ny ampahadimy dia an’i Farao. Ny tanin’ny mpisorona ihany no tsy lasa an’i Farao.

²⁷Nipetraka tany amin’ny tany Ejipta i Israely, tany amin’ny tany Gosena. Nahazo fananana tany izy ireo, ary niteraka sy nitombo be dia be. ²⁸Nipetraka tany Ejipta fito ambin’ny folo taona i Jakoba; ary zato amby efapolo sy fito taona ny androm-piainany rehetra. ²⁹Nony nanakaiky ny andro hahafatesan’i Israely, dia niantso an’i Josefa zanany izy ka nanao hoe: « Raha mahita fitia eo imasonao aho, dia mba apetrao eo ambanin’ny feriko ny tananao, ary asehoy ahy ny famindrampo sy ny fahatokiana. Aza alevina any Ejipta aho, ^a a v29 Ny fametrahana tanana eo ambanin’ny fe-olona dia fihetsika fianianana masina fahiny, izay mamehy ny teny fikasana amin’ny taranaka avy aorina. ³⁰fa avelao aho handry any amin’ny razako. Ento miala any Ejipta aho ka alevina ao amin’ny fasany. » Hoy i Josefa: « Hataoko araka izay nolazainao. »

³¹Hoy i Jakoba: « Mianiana amiko. » Dia nianiana taminy i Josefa. Ary niankohoka teo an-dohan’ny fandriany i Israely.