ڇپيل
ڪتاب

يوسف پنهنجي خاندان کي ڀليڪار ٿو چوي

فرعون ڌنارن کي جشن ۾ وسائي ٿو جڏهن ته ڏڪار جاري رهي ٿو. مصري اَن لاءِ پنهنجي چاندي، مال، زمين ۽ آخرڪار پاڻ کي به وڪڻن ٿا، ۽ يوسف ان کي قانون بڻائي ٿو. يعقوب، پنهنجي سالن کي ٿورا ۽ سخت سڏيندي، يوسف کان قسم کڻائي ٿو ته کيس مصر ۾ دفن نه ڪري.

باب 47.

يوسف اچي فرعون کي ٻڌايو تہ ”منهنجو پيءُ ۽ منهنجا ڀائر پنهنجين رڍن، ڍورن ۽ سڄي مال ملڪيت سميت ڪنعان کان آيا آهن. هو هاڻي جوشن ۾ آهن.“ پنهنجن ڀائرن مان پنج ماڻهو کڻي فرعون جي اڳيان حاضر ڪيائين. فرعون يوسف جي ڀائرن کان پڇيو تہ ”اوهان جو ڌنڌو ڇا آهي؟“ هنن فرعون کي چيو تہ ”اوهان جا خادم رڍون چاريندڙ آهن، اسين ۽ اسان جا ابا ڏاڏا بہ.“

هنن فرعون کي چيو تہ ”اسين هن ملڪ ۾ پرديسي ٿي رهڻ آيا آهيون، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي خادمن جي رڍن لاءِ چراگاهه ناهي — ڪنعان ۾ ڏڪار سخت آهي. تنهنڪري مهرباني ڪري پنهنجن خادمن کي جوشن ۾ رهڻ ڏيو.“

فرعون يوسف کي چيو تہ ”تنهنجو پيءُ ۽ تنهنجا ڀائر تو وٽ آيا آهن. مصر تنهنجي اڳيان پيو آهي. پنهنجي پيءُ ۽ ڀائرن کي ملڪ جي بهترين حصي ۾ وسائ — کين جوشن ۾ رهڻ ڏي. جيڪڏهن انهن ۾ ڪي لائق ماڻهو تو کي معلوم آهن تہ کين منهنجي مال جو نگران مقرر ڪر.“

پوءِ يوسف پنهنجي پيءُ يعقوب کي اندر آڻي فرعون جي اڳيان حاضر ڪيائينس، ۽ يعقوب فرعون کي برڪت ڏني. فرعون يعقوب کان پڇيو تہ ”اوهان جي عمر ڪيترن ورهين جي آهي؟“

يعقوب فرعون کي وراڻيو تہ ”منهنجي مسافريءَ جا ورهيه هڪ سؤ ٽيهه آهن. اهي ٿورا ۽ ڏکيا رهيا آهن، ۽ منهنجي ابن ڏاڏن جي مسافريءَ جي ورهين تائين پهتا ناهن.“ پوءِ يعقوب فرعون کي وري برڪت ڏني ۽ سندس حضور مان نڪري هليو ويو.

تنهنڪري يوسف فرعون جي حڪم موجب پنهنجي پيءُ ۽ ڀائرن کي مصر جي بهترين علائقي، يعني رعمسيس واري علائقي ۾ زمين ڏئي وسايو. يوسف پنهنجي پيءُ، پنهنجن ڀائرن ۽ پنهنجي پيءُ جي سڄي گهراڻي کي ٻارن جي ڳڻپ موجب ماني کارائي.

ڏڪار وڌيڪ سخت ٿئي ٿو

سڄي ملڪ ۾ ڪو کاڌو نہ رهيو، ڇاڪاڻ تہ ڏڪار ڏاڍو سخت هو، ۽ مصر جو ملڪ ۽ ڪنعان جو ملڪ ڏڪار سبب برباد ٿي ويا. يوسف مصر ۽ ڪنعان جي ملڪ ۾ ملندڙ سموري چاندي، جيڪا ماڻهو اناج خريد ڪرڻ جي بدلي ۾ ڏيندا هئا، گڏ ڪئي، ۽ اها چاندي فرعون جي گهر ۾ آندائين. جڏهن مصر ۽ ڪنعان جي ملڪ ۾ چاندي ختم ٿي وئي، تڏهن سڀ مصري يوسف وٽ اچي چوڻ لڳا تہ ”اسان کي ماني ڏي! اسين تنهنجي اڳيان ڇو مرون؟ ڇاڪاڻ تہ چاندي ختم ٿي وئي آهي.“

يوسف وراڻيو تہ ”پنهنجو مال ڏيو؛ چاندي ختم ٿي وئي آهي، تنهنڪري آءٌ اوهان جي مال جي بدلي ۾ اوهان کي ماني ڏيندس.“ هنن پنهنجو مال يوسف وٽ آندو، ۽ يوسف کين گھوڙن، رڍن، ڍورن ۽ گڏهن جي بدلي ۾ ماني ڏني. انهيءَ سال سندن سڀني مال جي بدلي ۾ کين ماني سان پاليائين. اهو سال پورو ٿيو تہ ٻئي سال وري ساڻس اچي چيائون تہ ”اسين پنهنجي سائين کان اها ڳالھ لڪائي نٿا سگھون تہ اسان جي چاندي ختم ٿي وئي آهي، ۽ مال بہ پنهنجي سائين جو آهي؛ پنهنجي سائين لاءِ اسان جي جسمن ۽ زمين کانسواءِ ٻيو ڪجھ نہ بچيو آهي. اسين ۽ اسان جي زمين اوهان جي اکين اڳيان ڇو مرون؟ اسان کي ۽ اسان جي زمين کي کاڌي جي بدلي ۾ خريد ڪريو؛ اسين ۽ اسان جي زمين فرعون جا غلام ٿينداسين. اسان کي ٻج ڏيو تہ جيئن اسين جيئرا رهون ۽ نہ مرون، ۽ زمين ويران نہ ٿي وڃي.“

تنهنڪري يوسف فرعون لاءِ مصر جي سموري زمين خريد ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هر مصري پنهنجو کيت وڪڻي ڇڏيو، ڏڪار هنن لاءِ تمام سخت هو. زمين فرعون جي ٿي وئي. ماڻهن کي مصر جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين شهرن ۾ آڻي وسايائين. رڳو ڪاهنن جي زمين هن نہ خريدي، ڇاڪاڻ تہ فرعون کين هڪ مقرر حصو ڏيندو هو، جنهن تي هو گذر ڪندا هئا؛ تنهنڪري هنن پنهنجي زمين نہ وڪڻي. يوسف ماڻهن کي چيو تہ ”ڏسو، اڄ مون اوهان کي ۽ اوهان جي زمين کي فرعون لاءِ خريد ڪيو آهي. هي ٻج آهي، زمين ۾ پوکيو. فصل لڻڻ وقت فرعون کي پنجون حصو ڏيو؛ باقي چار حصا کيت جي ٻج لاءِ ۽ پنهنجي، پنهنجن گهراڻن ۽ پنهنجن ٻارن جي کاڌي لاءِ رکو.“

هنن چيو تہ ”اوهان اسان جون جانيون بچايون. اسان کي پنهنجي سائين جي اکين ۾ مهرباني ملي، ۽ اسين فرعون جا غلام ٿينداسين.“ تنهنڪري يوسف مصر ۾ اهو قانون ٺاهيو — جيڪو اڄ تائين لاڳو آهي — تہ پنجون حصو فرعون کي ملندو. رڳو ڪاهنن جي زمين فرعون جي نہ ٿي.

اسرائيل مصر جي ملڪ ۾، جوشن جي علائقي ۾ رهيو. اتي هنن ملڪيت حاصل ڪئي، ۽ ڦلي ڦهليا ۽ تمام گھڻو وڌيا. يعقوب مصر ۾ ستارهن ورهيه جيئرو رهيو؛ سندس ڪل عمر هڪ سؤ ستيتاليهه ورهيه ٿي. جڏهن اسرائيل جي مرڻ جو وقت ويجهو آيو، تڏهن پنهنجي پٽ يوسف کي سڏي چيائين تہ ”جيڪڏهن مون کي تو وٽ مهرباني ملي آهي، تہ مهرباني ڪري پنهنجو هٿ منهنجي ران هيٺان رک ۽ مون سان پيار ۽ وفاداري ڏيکار. مهرباني ڪري مون کي مصر ۾ نہ دفنائجان، a a v29 ڪنهن جي ران هيٺان هٿ رکڻ قديم زماني ۾ سنجيده قسم کڻڻ جو اشارو هو، جيڪو واعدي کي پنهنجي اولاد تي پابند ڪندو هو. پر مون کي پنهنجن ابن ڏاڏن سان سمهڻ ڏي. مون کي مصر مان ڪڍي کڻي وڃ ۽ سندن قبر ۾ دفنائج.“ يوسف چيو تہ ”جيئن تو چيو آهي، تيئن ئي ڪندس.“

يعقوب چيو تہ ”مون سان قسم کڻ.“ يوسف کيس قسم کنيو. پوءِ اسرائيل پلنگ جي سيرانديءَ تي سجدو ڪيو.